Verona, Archivio di Stato, Orfanotrofio femminile, diplomi, n. 6
source date: [893 November 9] [Verona]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

(C) In nomine domini nostri Iesu Christi Dei aeterni. Berengarius rex. Quia ad animarum pertinet lucrum quicquid eclesiis Dei et venerabilibus locis confertur, et hic mos ab antiquis regibus inolevit ut eclesiae Dei de eorum donis et munere ditarentur. Noverit omnium sanctae Dei Ecclesiae nostrorumque fidelium presentium scilicet ac futurorum industria, Petrum cancellarium nostrum nobisque fidissimum nostram exorasse clementiam, quatenus coenobio Sancti Zenonis ubi corpus ipsius quiescit, preceptali inscriptione res pertinentes de corte nostra Meleto sitas in Garda iuxta eclesiam Sancti Severi cum olivis et vineis ad habendum iure perpetuo largiremur. Nos igitur ratam eius arbitrantes petitionem predictas res, quae sunt iugera octo, sitas in finibus Gardensis cum olivetis, vineis terrisque, arvis, cultis et incultis, divisis et indivisis, cum omnibus adiacentiis et pertinentiis suis sicut de corte nostra Meleto pertinuerunt in integrum, ubicumque infra Gardam invente fuerint, hereditario iure prefati Sancti Zenonis coenobio per hoc munificentiae nostrae preceptum concedimus et firmamus. manentes preterea duos, quos Gisla comitissa predicto sancto loco obtulit, qui pertinuerunt de curte Albareto, quam nos eidem Gisle per preceptum contulimus, eidem sancto coenobio ad habendum et proprietario iure tenendum firmiter corroboramus. super predictas quoque res illud concedimus et donamus ut, sicut a divae memoriae Hlothario imperatore per precepti paginam concessum est, liceat abbatibus prefati coenobii, qui pro tempora fuerint, duas naves in Pado et in fiumine Athesis et per cetera fiumina habere ad navigandum et eundum ubicumque necesse fuerit absque ulla publica exactione et datione. Si quis vero umquam huius largitionis nostrae preeeptum infringere et contra hoc insurgere temptaverit, nec quod voluit perficere possit, sciat se compositurum viginti libras auri obrizi, medietatem palatio nostro et medietatem parti ipsius coenobii cui molestia ulla illata fuerit. Ut autem ab omnibus verius credatur diligentiusque observetur, manu propria subter confirmavimus et muli nostri impressione insigniri iussimus. Signum (MF) domni Berengarii gloriosissimi regis. Restaldus notarius iussione regia ad vicem Adelardi episcopi et archicancellarii recognovi et subscripsi. (SR) (SI D). Data.v. id. novemb., anno incarnationis Domini .DCCCXIII., anno vero regni domni Berengarii gloriosissimi regis .VI., indictione .XI. Actum Verona. in Dei nomine feliciter, amen.

Schiaparelli, DD B. I, n. XI (893), pp. 39-41.

http://cdavr.dtesis.univr.it/index.php/orfanotrofio-femminile/of-diplomi

L'identità della comitissa Gisla è ignota e risulta perduto il preceptum di Berengario che le assegnava il possesso della corte regia di Albaredo; quest'ultima sembra poter essere identificata con Albaredo (TN), la cui collocazione sarebbe, dunque, coerente con l’area geografica individuata dagli altri toponimi menzionati.