Verona, Archivio di Stato, Orfanotrofio Femminile - Diplomi, 1
source date: [833 January 15] [Mantova] [XII m]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini nostri Iesu Christi dei aeterni. Hlotharius augustus invictissimi domni imperatoris Hludouuici filius. Quicquid enim in nostra vel procerum nostrorum presentia recto tramite secundum legem diffinitum fuerit, oportet nostris confirmare oraculis, ut iure firmissimo maneat inconvulsum. Igitur notum sit omnium fidelium nostrorum praesentium scilicet et futurorum sagacitati, quia, cum missi nostri in Piscaria ad universorum causas audiendas et recta iudicia terminanda resedissent, ibique veniens Leo abba et advocatus sancti Zenonis Garibaldus nomine, unde idem Leo per ordinationem Rataldi venerabilis episcopi esse videbatur, interpellaverunt Ragileusum et Ragipertum advocatos Goradi comitis dicentes, quod pars prefati Goradi silvam, que dicitur Hostilia, et pascua pertinentem ex iure sancti Zenonis suo iure occupasset inlicite et contra legem. Quam rem dum prefati missi nostri per se minime diffinire potuissent, in nostram hoc pleniter deliberanda iussimus venire presentiam. Qua de re dum diligenti adhibita investigatione rei veritatem perquireremus, detulit predictus abba optutibus nostris precepta antiquorum regum nec non et bone memorie avi nostri domni Karoli prestantissimi imperatoris, verum etiam et avunculi nostri Pipini quondam gloriosi regis domnique et genitoris nostri Hludouuici serenissimi augusti. Que dum relegi fecissemus, comperimus iuste et rationabiliter parti monasterii sancti Zenonis in omnibus pascuarum et capuli seu decime et omnem exactionem pertinere absque qualibet in parte aliquod redibitionis debitum, salvo suo iure in integrum territorio, ubi Hostilia nuncupatur, cuius fines sunt a Pado usque in caput Turnioni et a fossa Lubia usque ad fossam regiam et Pollicinem iuxta castrum Reueri. Ideoque ad prefatum sanctum ac venerabilem hos nostrae auctoritatis apices fieri iussimus, per quos absque qualibet inquietudine ab hinc in futurum nostra auctoritate teneat iusteque fruendo possideat. Insuper retulit nobis Rataldus episcopus, cui prefatum monasterium nostra auctoritate ad regendum commissum erat, eo quod Goradus comes aliquas ei inferat contracausationes de quibusdam rebus et mancipiis, que olim predecessor prefati Goradi Uuluinus nomine cum episcopo Brixanae aecclesiae Chuniberto nomine commutaverat et econtra sibi placitam acceperat commutationem. Quae dum utilia post aliquot dies idem Rataldus venerabilis episcopus prefate sancti Zenonis ecclesiae esse cognovisset, datis in recompensatione parti predictae Brexane ecclesiae congruentibus rebus et mancipiis a Petro quondam eiusdem ecclesiae episcopo commutario ordine parti prenominatae sancti Zenonis ecclesiae conquisivit ad habendum. Sed quia regiae potestatis missus inter has defuerat commutationes, pro huiusmodi occasionibus ahimendis, ne ideo ab eadem ecclesia auferantur, quoniam legaliter absque regio misso non poterant commutari, hanc nostram auctoritatem super prefatas commutationes addere libuit, per quas iubemus rate mansurum sanctimus, ut nullus fidelium sancte dei ecclesiae nostrorumque ab hinc in antea inde aliquam parti sepe dicti sancti Zenonis inferre presumat contrarietatem, sed liceat ei, ut iusto tramite adquisivit, quiete rectoribus ipsius ecclesiae ordinare atque disponere, quicquid utilitas praedicte dictaverit ecclesiae. Si vero, quod futurum non credimus, aliquis dux, comes aut cuiuslibet aministrationis aut privata persona contra omnia supra scripta moliri aliquid presumpserit seu infrangere vel corrumpere ex parte aut ex toto temptaverit, sciat se compositurum mille mancusos auri obrizi, medietatem camere nostrae et medietatem iam dicto monasterio sancti Zenonis, si aliqua contrarietatis violentia illata fuerit. Et ut hoc certissime credatur et diligentius observetur, manu propria roboravimus et anuli nostri inpressione insigniri iussimus. Dructemirus subdiaconus atque notarius advicem Hermenfredi scripsi (SR. NN.) Data XVIII kl. feb. anno Christo propitio imperii domni Hludouuici serenissimi imperatoris XX et Hlotharii XI, indictione XI; actum Mantua palatio regio; in dei nomine feliciter amen.

MGH, DD Lo. I, n. 11 (833), pp. 74-76.

http://cdavr.dtesis.univr.it/index.php/orfanotrofio-femminile/of-diplomi

L'ed. MGH individua nell'XI secolo il periodo di redazione, invece spostato al XII nella scheda del documento contenuta nel Codice Digitale degli Archivi Veronesi (a. c. A. Brugnoli). Il riferimento al ‘polesine’ e al castello di Revere sembrerebbero essere frutto di interpolazione, introdotta forse per estendere il territorio di Ostiglia sino al Po e all'area intorno a Revere, Castagnetti 2011.