Parma, Archivio di Stato, Diplomatico, Diplomi imperiali (DD B I pp. 25-27, n. IV)
source date: [888 May 8] [Pavia]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei aeterni. Berengarius rex. Omnibus sanctae Dei Ecclesiae fidelibus nostrisque presentibus scilicet et futuris notum esse volumus, qualiter Adelardus et Antonius venerabiles episcopi atque Vualfredus illuster marchio nostri dilectissimi fideles nostram humiliter postulaverunt clementiam, quatenus Angilbergae serenissimae imperatrici concedere et confirmare nostrae auctoritatis precepto dignaremur quandam abbatiam in honore apostolorum principis dicatam et non longe ab urbe Placentina fundatam in loco nuncupato Caput Trebie, seu etiam quasdam cortes Vuardistallam videlicet, Luciariam, Litora Palludiana, Campum Miliacium, Sextum, Iverne, Massini atque Leocarni quemadmodum domnus Hludovicus gloriosus olim imperator avunculus et senior noster eidem imperatrici per suorum preceptorum paginas concessit atque perdonavit. Quorum precibus inflexi prenominatam abbatiam atque familiis utriusque sexus seu etiam quae dici aut nominari possunt per diversa nostri regni loca ad pretaxatam abbatiam vel ad easdem cortes pertinentibus in integrum, veluti prelibatus serenissimus imperator Hludovicus et quondam noster avunculus nosterque carissimus senior Karolus videlicet invictissimus imperator per preceptorum suorum auctoritatem iam saepe nominatae Angilbergae gloriosae imperatrici tribuerunt ac confirmaverunt. Nec non et omnia quae in aliis preceptis tam sibi quamque monasterio in honore sancti Sixti dicato et ab ipsa infra civitatem Placentinam constructo ab aliis nostris antecessoribus donata et corroborata fuisse noscuntur. Nos ob Dei amorem tam ad utilitatem ipsius Angilbergae imperatricis quamque ad usus et alimenta monacharum quae pro tempore in eodem monasterio Christo domino servierint de nostro iure et dominio in ipsius Angilbergae excellentissimae imperatricis et monasterii ius et dominium usque in perpetuum iure proprietario concedimus ac perdonamus, modisque omnibus confirmamus et conroboramus per hanc nostrae inscriptionis paginam una cum casis, terris, vineis, campis, pratis, pascuis, silvis, salectis, sationibus, aquis aquarumque decursibus, molendinis, piscationibus, servis et ancillis, aldionibus et aldianis, montibus, vallibus, planiciebus, coltis et incoltis, divisis et indivisis, ripis, rupunis, vestigalibus, districtionibus, reddibitionibus universisque ad predictam abbatiam vel iam nominatas cortes pertinentibus vel aspicientibus ex integro, quatenus ipsa, quoad vixerit, eandem abbatiam et pretaxatas cortes potestative teneat ac possideat et ordinet, totius potestatis contradictione remota. Quicumque ergo hoc nostrae concessionis et confirmationis preceptum infringere vel violare quandoque temptaverit, sciat se compositurum auri obtimi libras centum sexaginta, medietatem palacii nostri camerae et medietatem cui inuste facta fuerit molestia. Quod autem ut verius credatur et diligentius ab omnibus perpetualiter observetur, manu propria roboantes de anulo nostro subter insigniri iussimus. Signum domni Berengarii serenissimi regis. Petrus cancellarius ad vicem Adelardi episcopi et archicancellarii recognovi et subscripsi. Data VIII id. mai(i), anno incarnationis Domini DCCCLXXXVIII, domni autem Berengarii gloriosissimi regis I, indictione VI actum Papie. In Dei nomine feliciter amen.

Schiaparelli, I diplomi di Berengario I, pp. 25-27, n. IV; ChLA 93, n. 32, pp. 148-151.

Cimino 2012

Questo diploma dipende in parte da quello di Ludovico II del 3 giugno 870 (MGH DD Lu II, pp. 165-167, n. 51).