Modena, Archivio Capitolare, Fondo Diplomatico, A.9.XXVIII
source date: [898 december 7] [Bologna]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini nostri Iesu Christi Dei aeterni. Berengarius divina favente clementia rex. Dum locis divino cultui mancipatis ob divine servitutis amorem opem congruam ferimus, et regum morem decenter implemus et apud Deum profuturum nobis non diffidimus. Igitur omnium fidelium sanctae Dei Ecclesiae nostrorumque presentium scilicet et futurorum noverit industria, qualiter interventu Petri reverentissimi episcopi et archicancellarii nostri adiit celsitudinem nostram Gamenulfus sanctae Mutinensis eclesiae episcopus, quatenus nostrae auctoritatis preceptum confirmaremus cuncta monimina atque possessiones iuste et legaliter ad eandem eclesiam pertinentes. Cuius precibus assensum prebentes capellas, monasteria, xenodochia, eclesias baptismales et omnibus suis pertinentiis ad suprascriptam eclesiam stabilimus perpetuo robore eam recipientes sub nostri tuitionis mundburd. Concedimus etiam ut iuxta morem aliarum res predictae eclesiae per idoneos homines et veraces omni tempore inquirantur, et ad plenissimam usque deducantur iustitiam. Nec non etiam condonamus eidem eclesiae ut deinceps servi aut cartulati ad eandem eclesiam iuste pertinentes nullum censum publice parti persolvant, sed liceat eis quieto ordine vivere et ipsi suae eclesiae deservire. Nullusque comes aut iudex publicus, vel quislibet rei publice procurator ad causas iuditiario more audiendos in monasteriis, xenodochiis, aut eclesiis baptismalibus resideat, et homines tam clericos, villas et agros seu reliquas possessiones, quas moderno tempore in diversis locis aut territoriis nostrae potestatis iuste et legaliter quieto ordine pars ipsius eclesiae possedit vel tenet, ad freda seu tributa exigenda, aut mansiones et paratas faciendas, neque fideiussores tollendos, hominesque ipsius ecclesiae tam ingenuos quam et servos super terram ipsius commorantes distringendos, pignerandos, nec in hoste ducendos, vel ire cogendos, vel ullas redibitiones aut illicitas occasiones requirendas quibus in aliquo eadem eclesia sibique subiecti aliquod iniuste patiantur incommodum quisquam temerarius existat. Iubemus etiam atque omnimodo contradecimus, ut nullus quislibet ex omnibus pertinentiis supradicte eclesiae ullam renitentiam facere presumat, neque per ingenia adquisita aut conscriptiones et emphitecarios a presulis prefatae eclesiae iniuste conscriptas retinere inde quippiam vel modicum presumat, sed pro Dei reverentia absque ulla contradictione pars et potestas eiusdem sua recipiat iura. Sancimus etiam pretaxatae eclesiae iuxta antecessorum nostrorum decreta loca in quibus predicta civitas constructa est, ita nostrae auctoritatis precepto stabilia maneant cum cancellarius, quos prisca consuetudine prefata eclesia de clericis sui ordinis ad scribendos suae potestatis libellos et fiotecarios habeat. Vias quoque, pontes, portas et quicquid antiquo iure eidem civitati a procuratoribus rei publicae persolvebatur, id est ubicumque vias, portas, pontes in sua terra habuerit, nostra vice pars pretaxatae eclesiae liberam capiendi debitum ex eis censum habeat potestatem, et liceat ei fossata cavare, molendina construere, portas erigere, et super unum miliarium in circuitu eclesiae civitatis circumquaque firmare ad salvandam et muniendam ipsam sanctam eclesiam suamque constitutam canonicam, et aquam aperire et claudere absque ulla publica contradictione, ut sub nostrae tuitionis defensione idem presul cum suis omnibus permanens pro nobis omnipotentem Deum valeat exorare. Si vero inter commanentes firmata fuerint testimonia ad res eiusdem eclesiae rapiendas et pars prefate eclesiae reclamaverit, quod pro huiusmodi causa iustitiam habere non possit, si negare hoc aut sacramento purgare voluerint, administratoribus eclesiae liceat pugna aut testibus, si tamen voluerint, per pugnam adprobare, ne sub hac occasione eclesia damnum incurrat. Si quis autem hec nostrae preceptionis auctoritatem temerarious infringere temptaverit, sciat se compositurum auri optimi libras triginta, medietatem camere nostrae et medietatem supradicte eclesiae. Et ut hoc verius credatur diligentiusque ab omnibus observetur, manu propria firmavimus et anuli nostri inpressione subter iussimus insigniri. Signum domni Berengarii gloriosissimi regis. Vitalis cancellarius ad vicem Petri episcopi et archicancellarius recognovi et subscripsi. Data VII id. decembr., anno incarnationis domini nostri Iesu Christi DCCCXCVIII, anno vero regni domni Berengarii gloriosissimi regis XI per indictionem II. Actum Bononie civitatis. In Dei nomine feliciter, amen.

DD B I, pp. 72-74, n. XXIV.

Lodovico Media Library: https://lodovico.medialibrary.it/media/schedadl.aspx?id=63d8dca4-2cd1-4faa-8712-162a6bdf3dd8

Modello di questo diploma è quello di Lamberto del 30 settembre 898 (DD G L, pp. 96-99, n. XI).