Milano, Biblioteca Ambrosiana (MGH DD O III, pp. 633, n. 221)
source date: [996 august 1] [Pavia]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine sanctae et individuae trinitatis. Otto divina protegente clementia imperator augustus. Si circa servos et ancillas dei tuitionis nostrae magnificentiam nostros precessores imitantes sollerter habuerimus, clementiam dei promereri et regni nostri statum divina ope fulciri non ambigimus. Igitur omnium fidelium sanctae dei aecclesiae nostrorumque presentium scilicet ac futurorum noverit industria, qualiter Petrus episcopus noster archicancellarius obtutibus nostrae maiestatis obtulit precepta divae memoriae Lodoici Ottonisque imperatorum, nostrorum videlicet antecessorum, nostra pietate collata in Uualdradam abbatissam monasterii quod dicitur Deodotae siti infra urbem Ticinensem, suppliciter postulans ut iterum in iam dictam Uualdradam que nunc est in eodem cenobio abbatissa, similiter nostrum emitteremus preceptum. Quorum precibus nostrae celsitudinis animum inclinantes hoc inmunitatis nostrae preceptum conscribi iussimus per quod omnino precipimus iubentes ut eadem abbatissa degens sub regula sancti Benedicti id monasterium cum omnibus adiacentiis iure ac legaliter pertinentibus mobilibus atque immobilibus rebus adquisitis et adquirendis usque in finem vitae suae teneat atque possideat. Insuper etiam confirmamus omnes res quascumque idem monasterium longo tempore dinoscitur possedisse a Gregorio ipsius monasterii fundatore, id est inter ceteras campum Zauani quem ipse quondam tanti monasterii fundator comparavit a Tatone et Laurentio, cum aecclesia in honore sancte Mariae quae dicitur Corbellaria et alia aecclesia in honore sancti Uincentii in loco qui dicitur Uenerosassi, cunctisque aliis rebus in omnibus locis atque vocabulis eidem sancto caenobio a tanto fundationis institutore concessis de iure parentum seu et donatione traditione comparatione commutatione libellariorum kartarumque conscriptione adquisitis ac deinceps iuste et legaliter adquirere potuerit, tranquillo iure per hoc nostrae auctoritatis preceptum possideat, et ut liceat idem caenobium secundum regulam sancti Benedicti de propria congregatione abbatissam eligere, sintque omnes res eiusdem monasterii tam homines liberi et servi quamque omnes res alie sub nostra imperiali defensione munite atque defensae et, si necesse fuerit, de rebus et familiis eius monasterii per inquisitionem circamanentium bonorum hominum sicut de nostris imperialibus rebus veritas approbatur. Hoc quoque statuimus ut nullus rei publicae minister neque aliquis ex iudiciaria potestate homines eiusdem monasterii liberos aut servos deinceps inquietare presumat vel loca ad causas audiendas vel freda exigenda aut tributa aut mansionaticum faciendum vel paratas faciendas nec fideiussores tollendos aut homines eiusdem aecclesie ingenuos vel servos super terram ipsius cenobii commanentes distringendos vel ullas reditiones aut illicitas occasiones requirendas ingredi audeat, et quicquid exinde fiscus noster vel pars publica sperare potuerit, in eodem monasterio secundum concessionem et confirmationem regum et imperatorum precessorum nostrorum sollemniter perpetua sta[bi]litate firmamus pro mercede ac remedio animae nostrae parentumque nostrorum, damusque ei licentiam de silva nostra carbonaria et gaio materiamen ad reparationem ipsius monasterii suscipere ac ligna sive cerros ad usum ignis habere iuxta temporis oportunitatem quantum necesse fuerit. Et quandocumque necessitas eminet, naves eius per Tinensem portum tam per portum Buricum quam per quemlibet alterum discurrere possint absque alicuius contradictione vel tolonei exactione; et quia contra voluntatem dei aliquanta monasteria a publica potestate propter navigium ad imperialem utilitatem inquietantur, huic sancto loco concedimus et largimur ut deinceps inantea de ipsis navibus et de omnibus publicis functionibus predicta abbatissa quieta atque secura permaneat absque alicuius hominis inquietudine et omnes rerum commutationes quas iusto ordine fecit, maneant inconvulsae. Haec autem omnia superius alligata, sicuti a precessoribus nostris regibus et imperatoribus concessa et confirmata sunt, concedimus et confirmamus eidem venerabili cenobio perfruendum temporibus perpetuis iure firmissimo possidenda, ut sub tuitionis nostre preceptali pagina secure perseverent. Insuper conscribimus prefato monasterio pro remedio animae nostrae vadum unum in Pado ad piscandum quod nominatur Caput Lacti, habens terminum superiorem in Coguzo Gepidasco, inde percurrit ad eundem locum ubi Agonia influit Padum. Stabilimus etiam predicto monasterio insulas iuxta predictam piscationem ex utraque parte Padi, quicquid antiquo tempore idem monasterium seu morderno obtinuit vel Padus invasit aut in futurum ruperit de propriis ipsius monasterii rebus fine Nebiasco usque ad fluvium Agoniam, deinde ipse finis descendit in Padum a termino qui vocatur Grindolato, percurrit ad Melum insitum, deinde ad portum Caput Lacti, quantum idem monasterium preterito tempore obtinuit suo iure iuste et legaliter, seu quod Cunipert rex inibi contulit preceptum ipsum; iterum etiam concedimus et confirmamus in eodem sancto cenobio vada duo ad piscandum in fluvio Ticino, unum quod nominatur iuxta Furcas et basilicam sancti Germani, uno capite in ipso vado tenente usque ad rivum qui nominatur Alto et superius et inferius ubi pons anticus fuit et adhuc esse cognoscitur, uno capite tenente in via publica sicut modo ipsum vadam vel inantea evenerit, et alterum vadum iuxta runcum qui nominatur sancti Petri, uno capite tenente in ipso runco et alio ad locum qui nominatur Retrorsum, sicut modo ipsum vadum manet vel inantea evenerit usque in Sinnam, ut habeat pars ipsius monasterii ipsa vada ad piscationem in integrum quecumque voluerit faciendi, damusque ad homines ipsius monasterii in predicto fluvio Pado et Ticino in quocumque loco voluerint aut in vadis nostris cum nostris piscatoribus licentiam piscandi sine aliqua contradictione. Precipientes ergo iubemus ut nemo ex fidelibus nostris neque presentibus neque absentibus predicto monasterio de his omnibus que supra inserta sunt, ullam presumat inferre molestiam aut contrarietatem, sed sub omni integritate, sicut a nobis confirmata sunt, perhenniter ibidem ad utilitatem monasterii ipsius sine aliqua diminoratione permaneat. Si quis igitur [con]tra huius precepti securitatem aliquam violentiam aut invasionem inferre temptaverit, sciat se compositurum auri optimi libras C, medietatem palatio nostro et medietatem partibus eiusdem monasterii. Et ut verius credatur ac diligentius ab omnibus observetur, sigilli nostri impressione subter insigniri iussimus. Signum domni Ottonis invictissimi imperatoris augusti. Heribertus cancellarius vice Petri Cumani episcopi et archicancellarii recognovi. Data kal. aug. anno dominice incarnationis DCCCCXCVI, indictione VIIII, anno tertii Ottonis regnantis XIII, imperii primo; actum Papie; feliciter.

MGH DD O III, pp. 633-635, n. 221

Cfr. MGH DD O I, pp. 389-391, n. 274.