Milano, Biblioteca Ambrosiana, copia cart. sec XVIII nel ms. D, S, IV, 2, c. 8 (DD B I, pp. 104-107, n. XXXVI)
source date: [902 August 1] [Pavia] [XIV in]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei omipotentis eterni. Berengarius divina favente clementia rex. Quocienscunque regius animus sacris et venerabilibus locis aliquid conferre excogitat, divina id credimus inspiratione peractum, et si concepta persolvit, in presenti et in futuro salutiferum id sibi sentiet ac profuturum. Quapropter omnium fidelium sancte Dei Ecclesie nostrorumque presentium scilicet et futurorum prenoscat solertia, tam pro Dei amore quamque pro anime nostre remedio per hoc nostrum preceptum concessisse ac nostre largitionis dono emisisse monasterio Sancte Christine quod Ollonna vocatur quandam curtem iuris regni nostri que Salutiola nominatur, sitam prope ipsum monasterium plus minusve miliaria quinque, ubi nunc Iohannes qui et Azo vocatur abbas preesse videtur, quem nos dum ipse vixerit ibi abbatem fore sancimus ad victum et substentationem fratrum inibi Dei famulantium cum casis scilicet, terris, vineis, campis, pratis, pascuis, silvis, salectis, stationibus, piscationibus, aquis aquarumque decursibus cum alveo Padi, molendinis, ripatico, paludibus, montibus, planiciebus, diviso et non diviso, sortido et non sortido, redditibus, servis utriusque sexus, aldionibus et aldianis seu districto et omni diffinitione legaliter finiendi, seu quicquid dici et nominari potest sicut hactenus regie potestati et parti pertinuit in integrum, cum insulis et vadis in Pado que ex ipsa curte pertinere videntur, seu Broilo, Castellione, Laurentiasco, Meletum, cum tota venatione ipsius curtis iam dicto monasterio concedimus et largimur ac de nostro iure et dominio in eius ius et dominium modis omnibus transfundimus ac perdonamus, ea videlicet ratione, ut nulla potestas in silvis de prefata curte pertinentibus deinceps aliquas audeat exercere venationes nisi pars ipsius monasterii. Nulli denique exinde ab hodierno die coactum aliquid reddatur servicium nisi abbati eiusdem monasterii ac fratribus inibi Deo famulantibus. Hec omnia superius comprehensa per hanc nostre concessionis paginam idem monasterium ad iura et potestatem sui teneat, vindicet, et possideat et fruatur velut alias possessiones antiquas inibi per antecessorum regum nostrorum precepta vel ab aliis fidelibus collatas, remota totius potestatis inquietudine, minotatione vel contradictione. Contra quam nostram auctoritatem et concessionem si quis temerator insurgere quandoque temptaverit, noverit se compositurum auri optimi libras sexaginta, medietatem camere nostre et medietatem sepe nominato monasterio et abbati et fratribus qui pro tempore inibi fuerint. Quod ut verius credatur et diligentius abservetur, manu propria roboratum de anulo nostro sigillari iussimus. Signum domni Berengarii serenissimi regis. Ambrosius cancellarius ad vicem Garibaldi episcopi et archicancellarii recognovi et subscripsi. Dat kal. Aug., anno dominice incarnationis DCCCI domni vero Berengarii gloriosissimi regis XV, indictione V. Actum palatio Ticinensi. In Dei nomine feliciter, amen.

DD B I, pp. 104-107, n. XXXVI

Riccardi 1889; Castagnetti 1979.

Schiaparelli ricostruisce il diploma per mezzo delle seguenti copie: copia cartacea del XVIII secolo nel manoscritto D. S. IV, 2, c. 8 della Biblioteca Ambrosiana fatta su copia del 4 febbraio 1494 da Giovanni da Gallarate su altra copia notarile del 19 ottobre 1305 [B]. Copia membranacea 7 ottobre 1337 nel Registrum magnum c. 722 B. dell'Archivio comunale di Piacenza [C]. Copia cartacea del secolo XVIII nel manoscritto D, S, IV, 2, c. 10, Biblioteca Ambrosiana [C1].