Siena, Archivio di Stato, Diplomatico, San Salvatore del Monte Amiata, a. 915 dicembre 8
source date: [915 December 8] [Roma]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei aeterni. Berengarius imperator augustus. Dignum est ut qui prudenter Dei obsequia ordinare procurant et hoc ad stabilitatem perpetuam nostram corroborationem confirmare exposcunt, ut tanto libentius obaudivimus quanto et Deo placita intellegimus et prudentia Deo protegente bono studio ad effectum perducere procuravimus. Igitur omnium fidelium sanctae Dei Ecclesiae ac nostrorum presentium scilicet et futurorum comperiat sollertia, quia dum nos filiolo nostro Vuidoni glorioso marchioni cenobium Domini Salvatoris in monte Amiate consitutum ad regendum commisissemus et ibidem neglecta Dei obsequia et procuratione Deo ibidem famulantium predecessorum suorum incuriam multis modis repperisset, studiosius decertavit congregationem monachorum ibidem Deo servientium regulariter corrigere et solummodo divinis obsequiis deditos ad sufficientiam suorum largire, quatenus prelatus iam fati monasterii Domini Salvatoris qui per tempora fuerit ac successorum illius abbati vel prepositi cum subiectis monachis inibi Deo servientium deinceps in futurum sufficienter habere mereantur, ob amore Dei remediumque animarum nostrarum ac successorum nostrorum regum aut imperatorum conferens eis ad sufficientiam suorum cellam Sancti Benedicti, curte de Palea, cellam Sancti Stefani in Monticlo, et cellam Sancte Mariae in Lamulas, curticellam de Mustia, nec non et curticellam de Titinano et in Cerri angariales seu et in Feroniano et manentes eius, nec non et cellam Sancti Salvatoris de valle Rachana, et curticella de Cuniclo cum ipso cagiolo de [Po]rtiano, et cellam Sancti Stefani in Terquini, seu et cellam Sancti Severi super lacu cum ipsa curticella de Bisentio, cellam etiam Sancti Miniati, nec non et cellulam Sanctae Mariae de Valeriano cum ipsas res de Curtiole cum omnibus pertinentiis et adiacentiis earum, eo videlicet ratione, ut ab hanc in futurum predicta sanctae congregatio his omnibus denominatis cellulis et curtibus cum suis omnibus pertinentiis et adiacentiis tantummodo suis utilitatibus habentes victum vestitumquae regulariter sumentes absque ulla dilatione solummodo divinis die noctuque persistant obsequiis, ac pro stabilitate totius imperii nobis a Deo commissi studenat exorare, sed quod bono studio bonaque voluntate feci perhennem habeat stabilitatem, petiit pietatem nostram ut eandem ordinationem nostram confirmaremus conscriptionem, sicuti et fecimus. Denique etiam concedimus predicto monasterio omnia decima, frea et iudiciaria, vel omnem compositionem et exhibitionem publicam ex omnibus manentibus de supra memoratis cellulis et curtibus ob remedium anime nostrae successorumque nostrorum regum vel imperatorum qui per tempora fuerint ad portam ipsius monasterii conferendam semper ad usus peregrinorum sustentandos in elimoniam et augmentum animarum nostrarum propter oppressiones malorum ac pravorum hominum, quae sufferre minime nec sustentare potuerant. Quapropter eidem sancto loco hoc nostrum preceptum fieri iussimus, per quod precipimus ut ab hinc in futurum eadem sanctae congregationi omni quietudine absque ullo publico repetitu aut rectoris loci ipsius subtractu easdem cellulas et curtis in suis utilitatibus ac necessitatibus habeant et ordinent, faciant et disponant, quatenus exinde sufficientiam habentes in divinis obsequiis et nobis eorum famulatio proficiat sempiternale remedium. Si quis vero, quod futurum minime credimus esse, quilibet homo, magna parvaque persona contra hoc nostrum imperiale muniminis preceptum temerario ausu contendere aut inrumpere, molestare aut inquietare, seu et vacuare, vel diminorare aut etiam inbeneficiare predictas cellulas et curtes presumpserit, aut aliqua violentia quandoque tempore inferre presumptor extiterit, sciat se compositurum argenti libras XXX et auri obrizi libras V, medietatem palatio nostro et medietatemm eisdem ecclesiae rectoribus. Et ut hec nostrae auctoritatis preceptum futuris temporibus Domino opitulante valeat inconvulsum manere, manu propria subter firmavimus et anuli nostri inpressione subter insigniri iussimus. Signum domni (MF) Berengarii serenissimi imperatoris. Iohannes cancellarius ad vicem Ardingi episcopi et archicancellarii recognovi et subscripsi (SR) (SI D). Data VI id. decembris, anno dominicae incarnationis DCCCCXV, domni vero Berengarii serenissimi regis XXVIII, imperii autem sui primo, indictione IIII. Actum Rome. In Christi nomine feliciter, amen.

DD B I, pp. 276-279, n. CVIII; CDA I, pp. 398-399, n. 189.

Marrocchi 2014; Roebert 2015.

Questo diploma ha come modello quello di Ludovico II del 4 luglio 853 (MGH DD Lu II, pp. 83-87, n. 11). Ne riproduce gli errori ma non l'interpolazione. Arnolfo del 27 febbraio 896 (MGH DD Arn, pp. 211-213, n. 140), di Ugo e Lotario del 5 ottobre 937 (DD U L, pp. 136-138, n. XLV), di Ottone I del 21 febbraio 962 (MGH DD O I, pp. 328-329, n. 237) di Enrico II del 10 aprile 1007 (MGH DD H II, pp. 156-157, n. 130) e di Corrado II del 5 aprile 1027 (MGH DD Ko II, pp. 103-106, n. 79).