Halle, Biblioteca Universitaria (Morbio, Carte e diplomi dei comuni italiani, IX, Supplemento (1110-1193), vol. 16)
source date: [920 June 30] [La datazione è scorretta in tutti i suoi elementi, ma Schiaparell
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei nostri amen. Berengarius divina favente clementia imperator augustus. Quia Deo famulantibus temporalia sunt subsidia conferenda, ut eorum orationibus imperii nostri iura salventur religioque sanctarum ecclesiarum Dei in die augeatur, idcirco noverit omnium fidelium sancte Dei Ecclesie nostrorumque et futurorum universitas, quod serenissima coniux nostra dilectissima nostram adiit clementiam devote petendo, quatenus pro Dei ipsiusque sanctissime matris amore privilegia vel concessiones et rescripta sancte Sedis apostolice seu regum et imperatorum predecessorum nostrorum concessa venerabili monasterio Beate Virginis Marie, Mediolani antiquis temporibus constructo in honorem gloriosi martiris sancti Sigismundi et a religiosissimo rege Desiderio in honorem imaculate sancte matris Marie a fundamentis instaurato, convalidare dignaremur. Nos vero considerantes eterne retributionis emolumentum, ob reverentiam sancte Dei genitricis virginis Marie et devotionem sanctarum reliquiarum prefati invictissimi martiris Sigismundi regis in ecclesia ipsius monasterii quiescentium, pieque petitioni prefate serenissime coniugis nostre complacere volentes, consultu quoque et ortatu incliti Mainfredi qui et Berengerii comitis consiliarii nostri atque eius filii Hermenulfi alias Algerii imperialis palatii comitis consanguineorum nostorum, non solum rescripta, donationes et privilegia piissimorum regum Theudelinde et Agilulfi eius viri seu Rotaris vel Garimoaldi ac Liutprandi et Rachisii atque prelibati Desiderii magni avi nostri renovamus, sed etiam indulta imperatorum et regum predecessorum nostrorum Hludovici, Pipini, Bernardi, Hlotarii, Caroli, item Caroli atque Arnulfi, quibus precedentia confirmantes etiam eundem venerabile monasterium et eius abbatissam et moniales cum omnibus eius bonis et iuribus vivis et mortuis in integrum sub immunitatis eorum mundiburdio receperunt, confirmamus denuoque concedimus; et etiam cum religiosus vir ac venerabilis Hugo episcopus Augustanus sacri palatii nostri archicapelanus nostram petisset celsitudinem varias exhibens cartulas piarum largitionum et iudicatuum plurium Christi fidelium benefactorum eiusdem sacri monasterii, precipue illustrium procerum Berengerii avi nostri et Vuidonis eius fratris dicti Desiderii nepotum atque ingenuorum marchionum Anscarii dicti Vuidonis geniti ac ipsius venerabilis episcopi patris atque Adalberti eius fratris generis nostri, qui inter cetera eorum curtem Cerclati prope flumen Olone cum suis ecclesiis, edifitiis, aquis, servis et aldiis utriusque sexus et omnibus iuribus ad dictam curtem spectantibus in integrum donaverunt in remedium animarum suarum et predecessorum ac descendentium suorum, iugiter clementiam nostram exorando, ut dignaremur regio decreto omnes prefatas pias donationes confirmare; quem etiam inconsolatum remittere nolentes, religiose eius petitioni inclinati, tam prefatam donationem curtis Cerclati quam omnia que per cartarum instrumenta eidem sacro nostro monasterio dudum a fidelibus oblata fuerunt per hanc nostram imperialem auctoritatem convalidamus, corroboramus et confirmamus ac si per nos data et largita forent. Insuper etiam non solum predicta omnia confirmamus ac concedimus, sed etiam precipiendo mandamus et hac nostra imperiali sanctione decernimus, ut nullus dux, marchio, comes, vicecomes, sculdasius, gastaldius vel quelibet persona cuiusvis status et conditionis existat in rebus et possessionibus prelibati monasterii, ubique sitasint, aliquam inferant calumpniam aut ab eius hominibus aliquas exhibitiones vel invitas redibitiones exigere presumat, sub indignationis nostre pena, sanctientes etiam quod dictum venerabile monasterium et eius homines nullas retributiones aut publicas excubias, angarias seu arbusterias solvere cogantur, quoniam ea omnia et universa concessimus et perdonavimus illustri ac venerabili domne Ermingarde ipsius monasterii abbatisse suisque successoribus, ut commodius pro conservatione imperii animeque nostre salute Deum exorare possint. Quicunque ergo qui aliquid horum violare presumpserit, sciat se libras mille auri obrici compositurum, medietas camere imperiali, reliquum ad utilitatem eiusdem monasterii soluturum, ac insuper indignationem nostram condignis penis luiturum esse. Ut autem hoc nostre confirmationis seu nove concessionis preceptum ratum et stabile futuris temporibus maneat, eum manu nostra firmavimus ac in angulo annulli nostri impressione insigniri mandavimus. Signum domni Berengarii (M) imperatoris augusti. Iohannes episcopus et cancellarius ad vicem Ardingi episcopi archicancellarii recognovit. Datum supradicta curte Cerclati prope Ollonam, pridie kal. Iulii, anno regni XXXIIII, imperii vero sui quinto, indictione quinta. Feliciter amen.

DD B I, pp. 396-399, Falsificazioni n. XIV

In tutte le copie questo diploma è riportato dopo il diploma del 1 maggio 898 (DD B I, pp. 371-373, Falsificazioni n. III) dello stesso falsificatore.