Torino, Archivio di Stato (DD Km, pp. 292-294, n. 6)
source date: [877 October 20] [Cortenuova (Bergamo)] [XV]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine sancte et individue trinitatis. Karlomannus divina favente gratia rex. Si igitur ob amorem eterne retributionis locis deo dicatis augmenta de rebus propriis prebere ad substentandos eorumdem locorum dei famulos dignum ac profuturum anime nostre modis omnibus credimus, nichilominus eterna carere arbitramur mercede, si destructa atque dissipata per precepta nostre auctoritatis ad prioris ordinis gradum restaurare curamus. Quapropter cunctorum scilicet fidelium sancte dei ecclesie nostrorumque tam presentium quam futurorum comperiat industria, qualiter quidam vir venerabilis Ebobiensium monachorum abbas nomine Vuinabaldus adiit clementiam nostram afferens secum quoddam preceptum divisionis nostre mansu[etudini ... quod m]onachis prenominati monasterii dive memorie Hludouicus imperator augustus dederat ac confirmaverat, vociferans ad [aures nostre] pietatis hoc corruptum atque omnino contemptum fore. Nos vero amore ... id preceptum iam dicti imperatoris augusti fratris ac cons[ob]rini nostri relegentes invenimus in eo subnotata eorum divisionis loca singula nominatimque ad usum monachorum perpetualiter habenda atque iuxta id, quod utilitatis eorum foret, ordinanda ab eorum abbate, qui pro tempore fuerit nostra largitione et eorum electione sancto eodem loco substitutus, dignum duximus hec omnia loca, ut in priori precepto scripta videntur, nostra regali auctoritate renovare atque roborare. Unde etiam ipsis hoc presens preceptum nostre restaurationis inscribi iussimus, per quod decernimus atque modis omnibus precipimus, ut omnia hec, que in priori eorum precepto, quod a piissimo imperatore augusto fratre ac consobrino nostro habuerant, scripta sunt, habeant, sicut ad eundem locum delegata et tradita noscuntur, ita ipsis prenominati monasterii monachis cum omni integritate tam manentibus servis quam aliis familiis edifitiis seu cunctis adiacentiis mobilibus et inmobilibus tradimus atque confirmamus, que temporibus iam sepe dicti imperatoris sub precepti sui confirmatione ubique habebant et queque deinceps ipsi sana industria vel quorumlibet christianorum legitima collatione adquirere potuerint, inconvulsa et perpetua stabilitate concedimus habere possidere et ad votum ipsorum religiose ac rationabiliter et deo placite ordinare. Igitur quia pro summa rei publice nece[ssita]te pacisque tranquillitate eamdem divisionem de rebus iam fati monasterii factam cognovimus, iubemus atque omnimodis [statuimus], ut de illa parte, quam in usus monachorum per hoc presens preceptum nostre renovationis et confirmationis delegavimus, interim dum deo opitulante ad pristinum revocetur statum, nullus iudex publicus, nullus missus discurrens aliquam sepe fatis monachis eorumque familiis violentiam vel inquietudinem iniuste inferre presumat. Quos cum omnibus rebus et familiis sub nostra nos constat recepisse tuitione et mundeburdo, nullas quoque reddibitiones aut publicas excubias, nullas paratas vel angarias facere sive persolvere cogantur, nullas pontium novas vel veteres structiones seu restructiones agere vel renovare compellantur. Que nos universa idcirco concessimus et perdonavimus, ut omnipotenti domino pro nostra et coniugis nostre nec non piissimorum antecessorum nostrorum salute totiusque regni nostri augmento et stabilimento devotius ac delectabilius omni exclusa necessitatis causa vel occasione valeant suplicare. Et ut hec auctoritas nostre confirmationis ac renovationis per cuncta futura tempora pleniores firmitatis habeat vigores, manu propria nostra subtus eam confirmavimus et anuli nostri inpressione sigillari iussimus. Signum domni Karlomanni serenissimi regis. Baldo cancellarius advicem Theotmari archicappellani recognovi. Data xiii kal. nov. anno Christo propitio i regni domni Karlomanni serenissimi regis in Italia, indictione xi; actum in Curtenoua villa regia; in dei nomine feliciter amen.

DD Km, pp. 292-294, n. 6

Cfr. diploma di Ludovico II del 7 ottobre 860 (MGH DD Lu II, pp. 127-132, n. 31).