Montecassino, Archivio Abbaziale, Reg. 3 (Martin et al., Registrum Petri Diaconi, II, n. 203, p. 621)
source date: [902 May]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

Nos Atenulfus annuente gratia divinae pietatis gentis Langobardorum princeps, per rogum Atenolfi nostri amantissimi filii, concedendo concessimus et perdonando perdonavimus, ac confirmando confirmavimus in cenobio beati Benedicti situm est in castro, in quo Leo venerabilis abbas regimen tenere videtur, omnia et in omnibus quecumque per precepta seu donationes, vel offertiones aut cessiones a singulis imperatoribus, regibus, ducibus ac principibus Langobardorum necnon a pontificibus Romanae sedis seu a catholicis viris Deumque timentibus in eodem venerabili loco quoquo modo concessa sive collata fuerunt usque nunc vel amodo et deinceps in futurum ibi concessa seu collata fierint, simulque et omnes commutationes seu cambiationes quas pars eiusdem monasterii cum quibuslibet episcopis, abbatibus seu rectoribus ac custodibus aecclesiarum xenodochiorumque prepositis cum qualibet magna aut parva persona firmatas habet, vel quibuslibet pro suae animae redemptione se in eodem sancto cenobio offeruit cum suis rebus, aut amodo et deinceps offerre se ipsum vel suas res voluerit, integra omnia firmiter in eodem sacratissimo concessa permaneant loco. Nam et si fuit vel fuerit quislibet cuius res pro suae culpae merito ad potestatem nostri sacri Palatii devenit, et pro suae animae mercedem, postquam nostram percepit gratiam, ex eisdem rebus offeruit vel quolibet tempore offeruerit, totum et integram in eodem monasterio firmum permaneant. Et in antea, quia omnibus penae notum est quomodo primitus in iam dicto Casino castro a nefandissima gente Sarracenorum, et postea in Teano nomina eiusdem monasterii Dei iudicio igne cremata sunt, propterea statuimus atque confirmamus ut amodo et per cuncta succedentia tempora omnia quae superius a nobis in eodem sacro loco concessa sunt firma atque immobilia ibi permaneant, pro nostrae animae redemptione et abolenda facinora parentum nostrorum, sine contrarietate et molestia seu inquietudine comitis, gastaldiis, iudicis vel cuiuscumque personae contradictione. Et quicumque contra hanc nostram concessionem quolibet adveniente tempore aliquam controversiam quoquo modo ingerere presumpserit, vel si eam irritam facere temptaverit, componat in eodem loco venerabili auri libram unam, et haec concessio in perpetuis temporibus inviolata et inremota permaneant. Anno principatus nostri tertii, mense Magio, indictione vero V.

Voigt 1902, n. 122.

Bloch 1986, pp. 244, 1347.

Il principe Atenolfo I, a richiesta del figlio Atenolfo II, conferma a Montecassino tutti i privilegi anteriori e gli scambi effettuati dal monastero, e permette l’offerta al monastero di beni privati e confiscati. Una sintesi è in CMC, I, 51.