Siena, Archivio di Stato, Diplomatico, Bichi Borghesi, sec. X marzo 12
source date: [952 March 12] [Anno dell’incarnazione. Anno di regno di Berengario e di Adalber
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

Betto abbas chiede ai re Berengario II e Adalberto pro anima loro et peticione monachorum grege beati sancti Antimi qui est situs in finibus Clusensis locum qui vocatur inter Valles, nostre serenitati obtulerunt praecepta pie recordacionis imperatorum Karoli scilicet et Ludovici seu Lothari atque Ludovici, quas idem piissimi augusti antecessores nostri, in qua invenimus confirmationem et stabilitatem temporibus Tao olim abbas nec non et Tanimundo abbas praefatum monasterium construxerunt et ibi Deo famulancium fraterna monachorum adgregaverunt congregatio et postea ipsis imperatoribus per eorum preceptis confirmaverunt ipsum sacntum cenobium et res ad eum pertinentes vel quo in futuro a Deo timentium ibi date aut contulte essent (…) et defensione per eadem auctoritatem consistere fecisset; chiede perciò la conferma di tutto questo. Confermano perciò al monastero cortes duas: Andrina qui est in comitatu Senensis; alia curte est in comitatu Clusę qui nominatur Valle Fabrica, cum omnibus pertinentiis earum. Precipiendis ergo iubemus ut nullus iudex puplicus neque quislibet ex iudicaria potestate aut aliquid ex fidelibus nostris in cellulas aut aecclesias vel cortes aut loca vel agros seu reliquas possessiones predicti monasterii quas moderno tempore iuste et legaliter infra diccionem imperii nostri habere vel possidere videtur vel ea quę deinceps in iure ipsius sancti loci voluerit divina pietas augeri, ad causas adiendas vel freda aut tributa exigenda aut mansiones vel paradas faciendas aut fideiussores tollendos aut homines ipsius monasterii tam ingenuos quamque servos super terram ipsius commanentes distringendos nec ullas redibiiciones aut inlicitas occasiones requirendas ullo umquam tempore ingredi audeat vel ea que supra memorata sunt penitus exigere presummat, et quicquid exinde ius fisci exigere poterit, totum nos pro eterna remuneratione eidem concedimus monasterio ut in alimonia peuperum et stipendia monachorum ibidem Deo famulantium proficiat in augmentum vel sicut in eorum privilegium quod ad Stefanum papam factum esse cernitur confirmaciones regum declarantur esse in monasterio ad ipsa casa Dei iure firmissimum roboratum; sed liceat memorato abbate cum predicta congregatione eorumque successoribus res predicti monasterii et cum omnibus ad se iuste et legaliter pertinentes summinitatis nostre defensione quieto ordine possidere. Ordinano inoltre che ubicumque conquestio ex hoc devenerit ac nostra auctoritate bonorum hominum adhibeatur [qui rei veritatem inquirant, et quicquid de] sua iusticia visum fuerit pertinere, mox restituatur, necnon et libell[a …] decessorum commutationesque iniuste et inracionabiliter annihilentur et disrumpantur ; [et ipsi avocatores vel decem] liberi homines qui tutelam ipsius monasterii qui per tempore gerere debent, concedimus ut nec ipsi in exceptitum pergant nec excubias publicas faciant et nullus de iudicalia p[otestate eos distringat] et nulla mallatura quod est tortum a parte prefati avocatores seu et ad ipsi decem homines de parte ipsius monasterii quislibet querere adeat, et videlicet ordine ut qu[ando ipsi prefati avocatores] seu ipsi iam prefati decem homines utiles fuerunt, sub nostra defensione cum omnibus eorum pertinentiis consistant et si quando ipsi avocatores vel ipsi homines ab eadem utlit[ate … sub nostra] simili defensione alii in eorum restituantur locis. Concedono la licentiam ai monaci di scegliere fra di loro un abate che voglia governarli secondo la regola di San Benedetto. Ipsi quoque si nobis Dominus pacem dederit nullis partibus declinet nisi n[ostris et in benefi]cio nostro, nobis nostrisque successoribus deserviant sicuti antequam in beneficio dat[um est] antecessores eorum quondam Tao, Tanimundo et Apolinaris abbatibus fecerunt, quatenus [pro nobis et] coniuge proleque nostra et pro stabilitate ac totius imperii nostri iugiter Domini misericord[iam exorare illos delectet]. I re stabiliscono una pena di trigintra libras argenti; e fanno apporre il proprio sigillo. Recognitio di Giovanni ad vicem del vescovo e arcicancelliere Bruningo.

DD B II, 5, pp. 304-308; Lisini 1908: 501.

Fatto sull'ediz. Schiaparelli; è disponibile la foto per la revisione.