Novara, Archivio di Stato, fondo Manoscritti della Biblioteca Civica (MGH DD O III n. 374, pp. 800-801)
source date: [1001] [Pavia] [1359 May 2]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine sancte et individue trinitatis. Otto dei gratia Romanorum imperator augustus. Si erga loca divinis cultibus mancipata beneficia opportuna largimur, premium nobis a deo aeternae retributionis rependi non ambiguimus. Idcirco omnium fidelium sanctae dei ecclesiae nostrorumque praesentium scilicet ac futurorum solertia noverit, quia adiens serenitatem nostram Petrus sanctae Novariensis ecclesiae episcopus nosterque dilectus fidelis retulit, quosdam nostrorum antecessorum, nostrum avum scilicet et patrem imperatores omnem liberorum hominum praedictae Novariae civitatis et ad tria miliaria circum pro tempore cohabitatorum districtum publicae parti olim pertinentem iuri et potestati suae ecclesiae subdidisse praefatamque sedem in honorem sanctae dei genitricis et virginis Mariae nec non et beati Gaudentii confessoris Christi dicatam cum rebus et omnibus hominibus ad eam legaliter pertinentibus sub sua recepisse tuitione; ideoque iam dictus pontifex nostram suppliciter exoravit clementiam, ut secundum nostrorum praedecessorum auctoritates nostram addere dignaremur confirmationem. Nos denique pro dei amore nostraeque remedio anime digne memorati praesulis petitioni assentientes hoc nostrae auctoritatis munimen fieri decrevimus, per quod decernimus statuimus atque iubemus ut nullus marchio comes aut vicecomes sculdasius vel quilibet ex iudiciaria potestate nec aliquis nostri imperii magnae parvaeque personae infra praefatam civitatem ac praedictum spacium circum ingredi sine ipsius licentia episcopi ad placita tenenda aut liberos ipsius civitatis terminique supradicti homines vel famulos alicubi distringere audeat nec aliquis eiusdem civitatis quandoque habitator murum ipsius civitatis ad portas vel pusterulas faciendas sine ipsius episcopi licentia frangere praesumat nec quisquam nostri imperii, ut diximus, praepotens mediocris aut parva persona in ecclesias castra vel loca aut agros seu reliquas possessiones quas in quibuslibet pagis et territoriis infra ditionem nostri imperii iuste et legaliter praedicta tenet et possidet ecclesia sive quae deinceps in iure ipsius sancti loci voluerit divina pietas augeri, ad causas iudiciario more audiendas vel freda exigenda aut mansionaticum vel paratas faciendas aut fideiussores tollendos aut homines ipsius ecclesiae distringendos nec ullas redibitiones vel illicitas occasiones requirendas nostris et futuris temporibus ingredi audeat nec ea quae supra memorata sunt penitus exigere praesumat, sed liceat ad augmentum et honorem praescriptae sanctae ecclesiae episcopo suisque successoribus iam fatae civitatis liberos et totius episcopii intus et de foris habitantes distringere et caeteros qui ante se vel suos missos legaliter distringi voluerint, distringat et quicquid contentionis inter eos emerserit, diffiniat sicut diffiniendum esset ante nos vel nostrum missum seu palatinum comitem, cunctasque res iam dictae ecclesiae cum omnibus hominibus ad eam pertinentibus vel aspicientibus sub tuitionis nostrae deffensione, remota totius iudiciariae potestatis omniumque hominum inquietudine, quieto ordine possideat et nostro fideliter imperio pareat, et quicquid in praefatae ecclesiae rebus de illicitis conditionibus aut servitiis requirendis exigi poterat, in integrum eidem concedimus ecclesie, quatenus id perpetualiter pro nostrae animae remedio ad peragendum in eadem dei ecclesia servicium augmentum et supplementum fiat. Si quis igitur hanc nostram auctoritatem quandoque violare tentaverit, centum libras auri componere cogatur, medietatem camere nostrae et medietatem praetaxato episcopo suisque successoribus. Et ut hoc verius credatur diligentiusque observetur, manu propria confirmavimus et sigillo nostro subtus iussimus insigniri. Signum domni Ottonis caesaris invicti. Heribertus cancellarius vice Petri Cumani episcopi recognovit. Data decimo kal. iulii anno dominicae incarnationis millesimo primo, indictione decima quarta, anno tertii Ottonis regni decimo septimo, imperii quinto; actum Papiae; feliciter amen.

MGH DD O III, pp. 800-801, doc. 374.

Si tratta della conferma del diploma di Ottone I. E nota grazie a un transunto notarile di XIV secolo e a due di XV.