Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb. lat. 2724 (Federici, Chronicon Vulturnense, II, n. 123)
source date: [965 December 28] [Capua (Caserta)]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine salvatoris nostri Iesu Christi Dei eterni. Pandolfus, et Landolfus divina ordinante providencia Langobardorum gentis principes. Cum principalis excellencia peticione dilecti sui petenti clementer favet, igitur noverit omnium fidelium nostrorum, presencium scilicet, ac futurorum sagacitas, quia per preceptum sigillatum concessum, et confirmatum habuit in monasterio Sancti Vincencii, situs in Bulturnensis [.....] fluminis, domnus Lodoicus vir gloriosissimus imperator augustus montibus, et silvis, et omnibus terris, aquis et ripis, et paludis, seu molendinis, et ecclesiis, et castris, servis et ancillis, cespitibus, collibus, et vallibus, toronibus, et pascuis infra has fines: incipiente primitus a fluvio, qui dicitur Sangro, deinde per montes puplicos usque in montem, qui dicitur Azze, et sic revolvente monte eodem usque in fluvio, qui dicitur Melfa, et quemadmodum decurrit ipsa Melfa, usque ubi coniungit se cum parvo fluvio, qui dicitur Mellarino, et habhinc in vertice montis, qui dicitur Balvola, et sic per cilium eiusdem montis usque in montem Alchanum, et montem Marthe, montemque Casale, eosque videlicet montes extrinsecus circumdantes usque in ortum riaginis, que Ravennola nominatur, et a capite eiusdem riaginis venientes iuxta montes puplicos usque in montem Benafranum, qui est super urbem; eodem vero revolvente monte, usque in cilium montis, qui est super terram, que vocatur Arcora, que est ecclesie hereditas Sancte Dei genitricis Marie, que Olivetum vocatur, subiecta prefati monasterii, et ecclesia nichilominus Sancte Cristine cum inclitis territoriis suis, et cum reliquis finibus ipsa hereditas circumdata in fluvio usque Vulturno; nam iterum ex alia parte inchoante a prima fine cum iam dicto fluvio Sangro, ipsoque relinquente quomodo decernit a parum colle, et pergens usque in rivio qui dicitur Foroli, eodemque decurrente rivio usque in fluvio Bantra, et quomodo decurrit ipsum flumen in alio flumine, quod Vulturnus vocatur, et quemammodum ipsum decurrit flumen iuxta terras eiusdem monasterii, usque in predictis finibus, et terris ecclesie Sancte Marie, et cetera alia omnia qualiter in eodem preceptum continere videtur, qui scriptus est per Durandus diaconus. Unde mandavit nostram clemenciam precando Paulus venerabilis abbas predicti monasterii per Aluara principissa dilecta uxore nostra, ut omnia supradicta, que continet iam dicto precepto, et ipso alio, que continere videtur ibidem, in prefato monasterio ipso concederemus, et confirmaremus. Cuius peticionem exaudientes, hos firmitatis apices ibidem exinde fieri iussimus, per quos omnino sancimus, et perpetualiter habendum nostris et futuris temporibus concedimus, et confirmamus in prefato monasterio Sancti Vincencii martiris, situs super [.....] Vulturni fluminis, ubi iam dictus Paulus abbas esse videtur per has fines: incipiente a fluvio, qui dicitur Sangro, deinde per montes publicos usque in montem, qui dicitur Azze, et sic revolvente monte eodem usque in fluvio, qui dicitur Melfa, et quemammodum decurrit ipsa Melfa usque ubi coniungit se cum parvo fluvio, qui dicitur Mellarino, et abhinc in vertice montis, qui dicitur Balvola, et sic per cilium montis eiusdem usque in montem Alchanum, et montem Marthe, montemque Casalem, eosque videlicet montes extrinsecus circumdantes in ortum usque riaginis, que nominatur Ravennola, et a capite eiusdem riaginis venientes iuxta montes puplicos in montem usque Benafranum, qui est super urbem, eodem vero revolvente monte usque in cilium montis, qui est super terram, que vocatur Arcora, que est ecclesie hereditas Sancte Dei genitricis Marie, que Olivetum vocatur, subiecta prefati monasterii, et ecclesia nichilominus Sancte Cristine cum inclitis territoriis suis, et cum reliquis finibus ipsa hereditas circumdata in fluvio usque Vulturno; nam ex alia parte iterum inchoante a prima fine cum iam dicto fluvio Sangro, ipsoque relinquente, quomodo decernit a parum colle, et pergens usque in rivio, qui dicitur Foroli, eodemque decurrente rivio usque in fluvio Bantra, et quomodo decurrit ipsum flumen in alio flumine, quod Bulturnus vocatur, et quemammodum ipsum decurrit flumen iuxta terras eiusdem monasterii usque in predictis finibus, et terris ecclesie Sancte Marie, per has quoque fines una cum servis, et ancillis, cespitibusque suis, nec non et cum castris, montibus, collibus, vallibus, toronibus, vel ecclesiis, aquis, pascuis, et omnia infra ipsis finibus manencia), et cetera alia omnia, qualiter in predictis preceptis continere videtur. Simulque concedimus, et confirmamus in prefato monasterio omnia, et in omnibus, que ab imperatoribus, seu a singulis principibus, vel ducis concessum aut iudicatum, vel offertum, seu per qualibet alienatum in predicto monasterio habuerit. Quam et concedimus, et confirmamus in eodem monasterio inclitum ipsum montem Aceru, qui est super territorio Commanense, et est circum predicto monte de Azze; similiter ad possessionem iam libati monasterii, et de eius abbatibus, atque rectoribus, ea videlicet racione, ut in omnia, et in omnibus, qualiter in predicto sancto monasterio concessimus, et confirmavimus, et qualiter in supradicto concessum, et confirmatum in ipso monasterio a singulis imperatoribus, et principibus, et ducibus, seu per qualibet hominibus iudicatum vel offertum, aut alienatum in supradicto monasterio cum iam dicto monte ipsos habeant et possideant iam prefato monasterio, et eius abbatibus, atque rectoribus absque contrarietate comitis, castaldi, iudicis, aut cuiuscumque persone contradiccione vel inquietudine, sed perpetuis temporibus predicto monasterio ipsos habeant, et possideant, et de omnia supradicta, iuxta legem, faciant que voluerit eius custodibus, atque rectoribus, neminem in eodem monasterio exinde in aliquo, contraria ingerente. Quod si quispiam homo de predictis servis, et ancillis, et cespitibus, et de supradictis terris, et silvis, et montibus, et vallibus, seu et collibus, et toronibus, et paludibus, et pascuis, aquis, ripis de predicto monasterio tollere, aut subtrahere, vel minuare quesierit, aut abbatibus, vel custodibus eius aud hanc nostram concessionem confirmacionis in quocumque violare presumpserit, sciat se compositurum in prefato monasterio, et eius custodibus, atque rectoribus auri puri libras mille, et hec concessio firma et stabilis maneant in perpetuum. Ut autem hec nostra concessio verius observetur, manu propria scripsimus, et ex anulo nostro subter iussimus sigillari. Signum domni Pandolfi excellentissimi principis. Adelchisi scriba, ex iussione supradictae potestates, scripsi. Data .V. kalendas ianuarias, anno vicesimotercio principatus domni Pandolfi, et octavo anno principatus domni Landolfi gloriosis principibus, indiccione nona. Actum in civitate Capuana.

CV II, n. 123, pp. 158-162