Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb. lat. 2724 (Federici, Chronicon Vulturnense, II, n. 125)
source date: [957 September 27 - 958 December 21]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini et salvatoris Iesu Christi Dei eterni. Landolfus, et Pandolfus filius eiusdem, divina ordinante clemencia, principes Langobardorum gentis. Noverit omnium fidelium nostrorum, presencium scilicet ac futurorum sollercia, quia domina Gemma principissa dilecta genitrice nostra obsecravit nostram excellenciam, quatenus pro amore omnipotentis Dei, et salvacione anime nostre concederemus in monasterio Beati Vincencii martiris Christi, situs supra fontem Vulturni fluminis, ubi domnus Paulus abbas preest, ut pars predicti monasterii semper quando voluerint potestatem et licenciam habeant mittere ad piscandum in lacum Patrense paraturam unam cum duobus bontris, et cum quattuor hominibus ad piscandum, ut fratres monachi prefati monasterii habeant unde pro nobis cotidie Dei misericordia exorent: de quibus peciit a nostra excellencia, ut firmitatis apices in eodem sancto monasterio iuberemus. Cuius peticionem exaudientes, hos firmitatis apices in eodem sancto monasterio fieri iussimus, per quos omnino sancimus, et perpetualiter habendum nostris et futuri temporibus concedimus in prefato sancto monasterio Sanctissimi Vincencii martiris Christi, ut pars predicti monasterii semper quando voluerint, potestatem et licenciam habeant mitere ad piscandum in lacum Patrense paraturam unam cum duobus bontris et quattuor homines ad piscandum, ut fratres monachi prefati monasterii habeant, unde pro nobis Dei misericordia exorent, et cotidie in eodem lacu piscare debeant, quando voluerint. In ea videlicet racione ea omnia supradicta in prefato monasterio concedimus, ut amodo, et nullo adveniente tempore non habeant potestatem, aut licenciam abbas, aut quiscumque rector eiusdem monasterii ipsos de potestate monasterii, per qualiscumque modis aut ingenium tollere, aut subtrahere, vel alienare, nisi semper ipsos pars eiusdem monasterii habere et fruere debeant sue potestatis. Et si ipsos abbates, aut quiscumque rector eiusdem monasterii de potestate ipsius monasterii per qualiscumque modis, vel ingenium tulerit, aut subtraxerit, vel alienaverit, statim ipsos redeant ad potestatem sacri nostri palacii ad faciendum omnia quod voluerint, qui in tali racione ea omnia supradicta in iam prefato sancto monasterio concessimus, habendi et possidendi in omni racione, sicut superius diximus, absque contrarietate comitis, iudicis, castaldeis, aut cuiuscumque persone contradiccione, vel inquietudine, sed perpetuis temporibus habeat et possideat pars predicti monasterii, ea omnia, que superius legitur, in ipsa racione que superius legitur, neminem ibi in aliquo contraria faciente.Ut autem hec nostra concessio pleniorem, in Dei nomine, obtineat vigorem, manu propria scripsimus, et ex anulo nostro subter iussimus sigillari.

CV II, n. 125, pp. 165-167.