Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb. lat. 2724 (Federici, Chronicon Vulturnense, II, n. 138)
source date: [970 March] [Capua (Caserta)]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini nostri Iesu Christi Dei eterni. Vicesimo septimo anno principatus domni Pandolfi gloriosi principis, et secundo anno principatus domini nostri Landolfi eius filio, mense marcio, terdecima indiccione. Ideoque ego Ardericus, Domini gracia episcopus episcopatui sancte Serniense Sedis, divina inspiracione compulsus, pro mercede et redemcione anime mee, ut de peccatis meis requiem invenire valeam, per hanc cartulam offerui in monasterio Sancti Vincencii, situs supra Vulturni fontes, ubi domnus Paulus Domini gracia abbas regimen tenere videtur, hoc est integra una ecclesia mea, vocabulo Sancti Rosi, qui fundata esse videtur in finibus Sessa, loco ubi nominatur Monticella. Insimul et offeruit in eodem monasterio terras meas modia .XX., ubi predicta ecclesia fundata est, circa ipsa silice, ad essagoma per passos, ut abeant per singulum modium de ipsa terra racionabiliter per singula terra in longitudine passus .XXX., et per singula capita per traversum habentes similiter passus .XXX. ad mensuram de passu Landoni gastaldei mensuratum. Quam et offeruit in monasterio Sancte Crucis, qui fundata est in ipsum montem sub dicto monasterio, quem mihi est concessum per unum preceptum sigillato da parte palacii. Ideo integra predicta ecclesia et iam dicta .XX. modia de terra, et predictum montem, que supra diximus, in ambo predicta monasteria in integrum offeruit ad possessionem de prefata monasteria, et de eaque abbatibus, atque custodibus ad abendum, et possidendum, et faciendum exinde post meum transitum omnia, que pars in predicta monasteria placuerint, cum viis, et aquis, et anditis suis, cum sepis, limitibus, et pertinenciis suis, et cum omnia inferiora sua, cunctum et integrum, ipsos in prefata monasteria offeruit pro mercede anime mee, ut diximus. Simulque offerui, atque remisi pro securitate de predicta monasteria, et de eaque abbatibus, atque custodibus, idest integre ipse scripciones, et moniminas meas, et predictum preceptum, per quem mihi predicta ecclesia et iam dicta terra, et ipsum montem, quem diximus, est pertinentes similiter ad possessionem de prefata monasteria, et de eaque abbatibus, atque custodibus. unde de ea omnia, que superius diximus, que in prefata monasteria offeruit, mihi qui supra Arderici episcopus nec alii cuilibet exinde nullam reservabis, et integrum ipsos offerui, ut diximus: tantum dum mihi Dominus spacium vite largire dignaverint, supradicta mea offercione mee sint potestatis fructuario nomine: nam non bindendi, aut donandi, aut in aliis modis transmigrandi. post diem vero transitus mei integra supradicta mea offercione in integrum ipsos deveniant ad potestatem de ambo prefata monasteria, ita ut predicta ecclesia insimul cum iam dicta .XX. modia de terra veniant in potestate prefati monasterii, cum scripcionibus, et moniminas ipsas Sancti Vincencii; et predicto monte cum iam dicto precepto, eveniant in potestate predicti monasterii Sancte Crucis, ut diximus. Et ego obligo me ego, qui supra Ardericus episcopus, et meis heredibus im pars de prefata monasteria integra supradicta mea offercione defendere, et antestare semper ab omnibus, ab omnique partibus, tantum quando vobis necesse est, et vobis ipsos ad defendendum devenerimus, et necesse fuerint vobis, aut ad illis hominibus, cui per me data paruerint de ipse relique terre, quem iam dicte scripcionibus continunt semper pars prefati monasterii, et eaque abbatibus, et custodibus nobis et a nostris heredibus ostendere debeant predicte scripcionibus, et moniminas ipsas in publico iudicio ad regendum, et finem faciendum cum illis hominibus, cum quo necesse est; et post finem facta, salve scripciones ipse pars prefati monasterii reteneant, quia in tali racione ipsos offerui. Nam si ego, qui supra Ardericus episcopus, aut meis eredibus hanc cartulam meam offercionis aliquando per qualecumque ingenio dirrumpere, aut removere quesierimus vel si non compleverimus in pars prefati monasterii hec omnia et in omnibus, qualiter superius legitur, centum bizanteos solidos pena me, et meos heredes in pars prefati monasterii, et de eaque abbatibus, et custodibus componere obligo, et omnia supradicta eorum compleamus, et hanc cartulam offercionis, de quibus continet, sit firmus in perpetuum. tamen quando doluerint pars prefati monasterii, sibi ipsos defendere liceat, eis sibi exinde essere auctores, et defensores cum predicte scripciones, et moniminas, et iam dictum preceptum, et cum aliis suis racionibus, quomodo vel qualiter melius potuerint vicibus nostris, quomodo nos vobis ipsos defendere debuimus, vel potuimus, quia in tali racione ipsos offeruit. Et taliter ego, qui supra Aldericus episcopus, pro mercede anime mee fecit, et ita te Iohanne notario scribere rogavi. Capua. Ego qui supra Ardericus episcopus. Ego Aldo. Ego Adelmundus iudex. Ego Godelando.

CV II, n. 138, pp. 211-213

Tagliente 2019