Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb. lat. 2724 (Federici, Chronicon Vulturnense, II, n. 126)
source date: [969-977]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei salvatoris Iesu Christi, imperante domino Constantino magno imperatore anno, .XXX°. nono, sed et Romano Magno imperatore anno .X°XVI., die prima mensis februarii, indiccione .VI. Neapolim. Nos Marinus, in Dei nomine, eminentissimus consul et dux, quia desideramus et cupimus, multis modis, Deo omnipotenti placere, iccirco concessimus et largimus vobis Paulo, venerabili abbati monasterii Sancti Vincencii, situs in Samnie partibus, super fontem Vulturni fluminis, pro compunccione, et amore Dei, et patrocinio ipsius monasterii, ut nobis posterisque nostris, nostreque civitatis, et subiectis omnibus salus et virtus perficiatur: idest in primis vobis concedimus, et ad firma stabilitate permanendum confirmamus vobis Paulo reverentissimo abbati cellam Sancti Vincencii, que est propria suprascripti vestri monasterii, sita in hac Parthenope, et a Deo protecta civitate nostra, in platea, que vocatur Furcillense, vico qui vocatur Placidu, cum domos, et orta, et cum omni eius pertinencia, ut a nullis exactoribus nostris, idest loci servatoribus, tribunis, vicariis, vel quipiam ex creditoribus de cuiuscumque condicionibus fuerit, sive de sacerdotalibus, a seculari ordine, vel a quibuscumque agentibus, in eadem cella eiusque pertinenciis pro quacumque causa vel repignerare facere presumant, vel aliquam causam exinde tollere, ac contraire licenciam habeant per qualicumque modum, vel tenore, eciam domus, sive clericum, aut sacerdotem, vel monachum, quem vos ac posteris vestris ibidem in ipsa cella ordinaveritis, a nullis de nostris subiectis et pertinenciis de quibuscumque ordinibus non habeat licenciam, per qualecumque modum molestare, aut hominem, vel peculium eius in qualecumque racione in angaria minare, aut occupare concessimus et largimus vobis, et in suprascripto sancto vestro monasterio integra cella Sancti Sossii, sita in Liburias, loco Pantano, cum integro ipso gualdo, in quo ipsa ecclesia edificata est, sicut per coherencias et fines eum segregamus, et in una parte mensuram ponimus: ab una denique parte via, que dicitur Vicana, habente exinde passos numero mille quadringentos .XV.; de secunda namque terra, que dicitur Campu de Cupuli, et sicut perexit in via, que venit da Ignanu per ipsum gualdum, et vadit ad ipsam piscinam, et revolvit super ipsam piscinam, et vadit per ipsum Pantanum vestri monasterii ad ipsum Frigidum maiorem, et decernit via ipsa inter hec terra, que dicitur gualdu, et terra de Tortora, que commune est inter pars nostre milicie, et pars vestri monasterii; de tercia vero parte ipsum Pantanum; de quarta autem parte via, que dicitur Ducenta, sicut incipit de ipsum Pantanum, et vadit ad directum per terram, unde aliquando via perexit circa terram, quam detinent homines de Bacopuli, et coniungi cum predicta via Vicana, ubi ipsam mensuram posuimus. Ita ut integrum eundem gualdum cum iam dicta cella vestra Sancti Sossii, et omnibus pertinenciis earum a nobis vobis, posterisque vestris sit concessum, et traditum, faciendum quod volueritis absque omni cuiuslibet de nostris pertinentibus et potestatibus contrarietatem, vel requisicionem. Insuper concessimus et largimus, et statuentes firmamus, ut nullus Neapolitanus, vel qualiscumque homo sub iure ducatus nostri, qui sunt, vel fuerint in suprascripta cella vestra Sancti Sossii, aut in iamdictu gualdu, vel in omni eius pertinencia, ad pignerandum introire licenciam habeant pro quacumque causacionem habuerit cum qualicumque nomine a partibus Longobardorum, per nullum tenorem aut ingenium, preter si causacionem habuerit cum ipso sancto vestro monasterio, et noluerit pars vestri monasterii cum illo finem facere post duas aut tercias compellaciones. Iterum concedimus vobis et per vos in suprascripto sancto vestro monasterio confirmamus omni licere et pertinenciam, quam iure parti nostre habuit vel habiturus fuerit pro partibus milicie sue per fundora fundata et exfundata vivorum et mortuorum aut per alia qualiscumque racione vel tenore, in ipsa cella vestra,et iam dictum vualdum et in hominem eis pertinenciam. Iterum concedimus et confirmamus vobis ut nullus vicedominus aut exactoribus nostris laborantes propios de ipso vualdo aut de ipsa silva et Pantano, tollere presumat, ut in angarias aut in quolibet alio servicio minare aut facere amodo et in perpetuis temporibus servis et ancillis vestri monasterii pertinentes, vel a collecticiis qui ibidem habitaverint, nullas angarias, aut subiecciones in iure puplico ducatu nostro faciant per nullum modum. Concessimus et largimus vobis, posterisque vestris, et licere tribuimus, ut omni tempore liceat monachis vestri monasterii servos, et ancillas, aldiones, aut quoslibet pertinentes fuga lapsi suprascripti monasterii in nostra civitate Neapoli, aut in quolibet cappellis nobis subiectis invenerit per se, aut per missos suos comprehendere, et in suo servicio reducere eos absque nostra, posterisque nostris, et de cunctis nostris subiectis contrarietatem vel antepositionem. Iterum, concedimus, et confirmamus vobis, ut nullus homo a partibus nostris presumat in suprascripto Pantano, et silva iam dicti vestri monasterii introire, aut et lignum exinde incidere vel frascas, vel perticas, aut animalia ibidem pascere absque absolucionem, et voluntate prepositi ipsius celle, et vicedomini eius, quod si contra hanc concessiones nostre instituciones quoquomodo agere, vel venire tepmtaverit, nostrumque decretum ex hoc violare presumpserit, componere facimus et obligamus ad prepositum ipsius celle, et ad pars vestri monasterii pene nomine auri libras centum, et hec nostra concessio largitatis, ut superius legitur, sit firma in perpetuum. Et sic statuimus et firmamus, ut ulterius nullus audeat de his, que a nobis collata sunt vobis, posterisque vestris, vel suprascripti sancti vestri monasterii, et celle quacumque requisicionem aut amaricacionem facere, et nec nos, nec posteris nostri, qui post nos in nostro honore locoque duces accesserint, per nullum modum, sed sicut superius legitur, et nos pro amore et patrocinio sancti vestri monasterii Beati Vincencii ordinavimus, et constituimus, sic perhennis, hac perpetuis temporibus firmum et probum permaneat ubicumque inventum, hac relectum fuerit apud omnibus iudicibus seu potestatibus. Quam concessionem, sicut superius legitur, a nobis factam Andreas primarius et scriniaris scribere precepimus, in qua et nos subter pro eis firmitate manus nostras proprias subscripsimus, die et indiccione suprascripta feliciter.

CV II, n. 126, pp. 167-172