Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb. lat. 2724 (Federici, Chronicon Vulturnense, I, n. 29)
source date: [819 January 11] [Aachen (DE)]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei et salvatoris nostri Iesu Christi. Hludovicus, divina ordinante clemencia, imperator augustus. Cum peticionibus sacerdotum ac servorum Dei quas nostris auribus insinuaverint libenter annuimus, non solum regiam consuetudinem exercemus, sed eciam hoc nobis tam ad presentis vite prosperitatem, quam ad future beatitudinem adipisci non minimum emolumenti afferre confidimus. Iccirco notum sit omnibus fidelibus sancte Dei Ecclesie et nostris presentibus scilicet ac futuris, quia vir venerabilis Iosue, abbas monasterii Beati martiris Christi Vincencii; quod situm est in territorio Beneventano, super fluvium Vulturnum, nostram adiens serenitatem optulit optutibus nostris precepta Langobardorum principum et ducum, videlicet Gysulfi et Sicardi, nec non et preceptum pie recordacionis domni et genitoris nostri Caroli piissimi augusti, in quibus illi iam antecessorum quorum regum, quam et ducum vel aliorum quorumlibet Deo devotorum hominum concessiones et offerciones vel legales scriptiones, quas illi, pro amore vite future et pro remedio animarum suarum atque remissione peccatorum in partibus predicti monasterii, de suis rebus spontanea voluntate contulerunt, suggerens ac petens, ut eadem precepta et offerciones seu omnes legales scripciones nostre confirmacionis precepto confirmaremus. Cuius peticioni, ob amorem et honorem domini nostri Iesu Christi et propter reverenciam eiusdem martyris Christi sancti Vincencii, cuius honori atque nomini predictum monasterium dicatum esse cognoscitur, assensum prebentes, iuxta quod rogaverat, predicta precepta et omnes offerciones vel legales scripciones concedimus et confirmamus ac penitus corroboramus in prefato cenobio Christi martyris Vincencii omnes res et possessiones, per diversos fines regni Italici positas, per eadem precepta vel quaslibet legales scripciones a principibus, ducibus reliquisque fidelibus ibidem collatas, nec non et monasteria et cellas inferius nominatas, oinnia in prefato cenobio concedimus et confirmamus: in primis quoque cellam Sancti Sossii, cum inclita curte et vualdum, que est in partibus Liburie, qui dicitur Pantanu, que data est a duce Gysulfo in predicio cenobio, per hos quoque fines: prima parte est via antiqua, que de Ducenta venit, et sicut descendit via ipsa, et intrat in ipsum Pantanum et silvam et paludem coniuncta Lanco; a secunda vero parte via nichilominus est antiqua, que dicitur Vicana; a tercia vero iterum usque ad viam, que est antiqua, una cum ipsa piscina eiusdem monasterii et decernit via ipsa terras et vualdum ante dicti monasterii et aliam terram ipsius monasterii, que dicitur de Tortora, et terras aliorum hominum, que ibi affines sunt, et sicut incipit super ipsam piscinam, et qualiter volvit circa ipsam terram de eodem vualdo, et iam dictam terram, que dicitur de Tortora, et vadit ad ipsum Pantanum predicti monasterii et qualiter perexit super ipsum Pantanum, et silvam, et paludem, usque in ipsum Frigidum; a quarta autem parte, usque in iam dictum Frigidum, et predictum Laneum, cum omnibus intro habentibus, super vel subter, que dici vel nominari possunt, nostra imperiali auctoritate in eodem cenobio concedimus et confirmamus. Deinde similiter alium vualdum coniunctum in eodem loco, qui datus est in eodem monasterio a Sicardo, principe Beneventane civitatis, per hos scilicet fines: ab uno latere via antiqua, que venit a Ducenta, et ipsum vualdum predicti monasterii, et quemadmodum perexit usque in ipsum Pantanum eiusdem monasterii; ex alio vero latere fine via puplica, que vadit inter ipsum Macianum et Scarafena, et terra de hominibus de Centora, et directe exit usque ad locum, qui dicitur Cree, unde aqua exit, et sic directe intrat in ipsum lacum Patriensem; et ab uno capite via puplica, que dicitur Vicana, et pergit ad Cumis; ab alio autem capite finit lacus Patriensis. Hec autem omnia qualiter super sunt indicata, et sicut precepta eiusdem continent monasterii, cum omnibus inferius superiusque consistentibus, cum viis et aquis, et cum Pantano ipso et ripis, et cum omnibus que dici possunt in eodem concedimus cenobio et confirmamus. Item concedimus atque confirmamus in eodem cenobio monasterium Sancti Petri, quod situm est in territorio Capuano, non longe ab arcu Dyane, quod dicitur de Tuntulo, cum ecclesia Sancti Martini, que est in partibus Liburie, cum inclito casale, quod dicitur Severano, et cum aliis casalibus et territoriis, et pantanis in loco ubi dicitur ad Trasanglu, sicut eius precepta continent et scripciones; quam et ecclesiam Sancti Vincencii in Liburia, ubi dicitur Tremoiola, cum omnibus territoriis suis. Item cellam Sancti Vincencii de Cume, cum curte et casis suis. Item cellam Sancti Georgii infra Salernitanam civitatem; cellam Sancti Vincencii in fluvio Tusciano; cellam Sancti Valentini in fluvio Bisentino; cellam Sancti Vincencii in fluvio Tensa, cum omnibus aliis cappellis et pertinenciis earum, et omnibus aliis cellis et terris, per diversos fines regni Italici positas, ex quibus pars legales iam dicti cenobii scripciones quocumque ostenderit tempore, in eodem monasterio concedimus et confirmamus, ut abhinc in futurum hec omnia, que supra diximus, firma perseverent, ita videlicet ut quicquid in ipsis vel de ipsis rectores vel ministri eiusdem monasterii disponere vel ordinare placuerint, absque quorumlibet contradiccione ordinent atque disponant, prout utiliter congruere perspexerint. Et nulli sit deinceps licencia infra predictos fines seu in cellis vel terris aliquam contrarietatem aut molestiam partibus inferre cenobii. Neque aliquis per parentum possessiones eius hereditates residere audeat, excepto perveraces cartulas et legales consignaciones, sicut Aysulfus rex Langobardorum constituit de ecclesiis. Et nullus audeat abbates vel monachos eiusdem cenobii ad iurandum querere, quia contra divinam credimus esse legem, sed per scariones omnibus temporibus finem faciant, sicut prisca fuit consuetudo. Statuimus quoque ut nullus ex servis aut ex familia eiusdem monasterii vel eos, quos cortisianos vocant, audeat inquietare aut quodlibet pensum quisquam ei exactor tollere vel exigere presumat. Quod si quislibet contra hanc nostram concessionem vel confirmacionem insurgere vel molestias inferre temptaverit, sciat se compositurum auri purissimi libras mille quingentas, medietatem Camere nostre et medietatem prefato venerabili monasterio. Et ut hec nostre auctoritatis largicio firmiorem optineat vigorem et per curricula annorum inviolabilem atque incommutabilem optineat firmitatem et a fidelibus sancte Dei Ecclesie et nostris verius, presentibus sci1icet et futuris, credatur, diligenciusque ab omnibus conservetur, manu propria subter scripsimus et anuli nostri impressione signari iussimus. Signum domni Hludovici serenissimi imperatoris. [M.] Data IIIo. Idus ianuarias, anno Christo propicio sexto imperii domni HIudovici piissimi Augusti, indiccione XIIa. Actum Aquisgrani palacio regio, in Dei nomine, feliciter.

CV I, n. 29, pp. 232-238; MGH DD LdF, v. 1, n. 148, pp. 370-373

This is a copy of an authentic diploma but the form of the original text was remodeled and numerous interpolations were introduced. These were intended to give authority to both the Carolingian forgeries and the remaking of some earlier diplomas and praecepta. Vincenzo Federici assumes that the donation of both the Pantano wood and the church of San Sossio were indeed given to San Vincenzo al Volturno with this diploma. However, it wants to attribute greater antiquity to the donation of another wood in Liburia, close to that of Pantano, granted to the monastery later by Prince Sicardo of Benevento.