Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb. lat. 2724 (Federici, Chronicon Vulturnense, II, n. 99)
source date: [941 July 10] [Romania; oppidum (Campania)]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei eterni. Hugo et Lotharius divina providente clemencia reges. Si fervore caritatis accensi de statu ac restauracione ecclesiarum Dei diligenti cura et indagacione tractamus, regni nostri solium stabiliri, ac feliciter regnare cum Christo nequaquam ambigimus. Quocirca omnium fidelium Sancte Dei Ecclesie nostrorumque presencium, ac futurorum universitas noverit, qualiter quidam prepositus cenobii Christi Martyris Vincencii, sito in finibus Beneventanis, nomine Leo presbiter et monachus nostram adiens celsitudinem, detulit nobis precepta predecessorum nostrorum imperatorum, et regum, ac parentum nostrorum, videlicet Desiderii, Caroli, Ludovici, atque Lotharii per que contulerunt ex suis rebus in prephatum monasterium, et confirmaverunt res et possessiones ibi a principibus, ducibus, reliquisque fidelibus collatas. unde prefatus monachus et prepositus nostram exoravit clemenciam, ut eadem precepta ac legales scripciones, nec non predia per diversos fines regni Italici coniacencia, eidem cenobio collata, per nostre confirmacionis preceptum in prefatum venerabilem locum confirmaremus. cuius peticionibus faventes pro Dei amore, animarumque nostrarum remedio, per hoc nostre confirmacionis precepto, prout iuste et legaliter possumus, confirmamus, ac penitus corroboramus in predicto cenobio Christi Martyris Vincencii omnia precepta precessorum nostrorum imperatorum, et regum, ac parentum nostrorum, videlicet Desiderii, Caroli, Ludovici, atque Lotharii; verum eciam omnes res, et possessiones, per diversos fines regni Italici positas, per eadem precepta, vel quolibet legalis titulo scripcionis a principibus, ducibus, reliquisque fidelibus ibidem collatas, nec non monasteria, et cellas inferius nominatas: monasterium siquidem in honore beati Petri apostoli constructum, positum in loco Trite, territorio Balvense; et monasterium, quod nuncupatur Sancti Angeli in Barregio; in Aprucio cellam unam in loco, qui vocatur Arole; item Sancta Maria in Duas Basilicas; item monasterium Beati Petri apostoli, positum iuxta fluvium Sabbati, territorio Beneventano; sed et cellam Sancti Sossii in Liburie, cum toto ipso gualdo, in loco Pantano; monasterium quoque Domini et Salvaioris nostri Iesu Christi, quod positum est in Alife; nec non et monasterium Sancti Georgii in Salerno; seu et monasterium Sancte Marie in territorio Marsicano, quod situm est in loco Apinianici, una cum castris, cappellis, titulis, casis, terris, vineis, campis, pratis, pascuis, silvis, piscariis, molendinis, aquis, aquarumque decursibus, servis et ancillis ad prelibatum monasterium pertinentibus vel respicientibus in integrum Christi videlicet Martyris Vincencii, quod positum est in finibus Beneventanis. Statuimus atque precipimus, nostra preceptali auctoritate decrevimus, ut si aliqua intencio orta fuerit de rebus et familiis eiusdem monasterii, liceat advocatorem per inquisicionem circa manencium libertorum hominum, sicut lex habet, hoc definire, et cum definitum fuerit, tunc demum ipsas res et familias pars predicti cenobii nostra preceptali auctoritate habeat atque possideat iure quieto. Recipimus preterea pretaxatum monasterium cum omnibus pretaxatis monasteriis, et cellis, rebus quoque et familiis ibidem aspicientibus una cum fratribus ac monachis ibidem Deo famulantibus sub nostre tuicionis munburdum. Statuentes ut abbates et prepositi eiusdem loci, iuxta priscam consuetudinem, ad communem utilitatem fratrum sua disponant, absque alicuius contradiccione. precipientes itaque iubemus ut nullus dux, marchio, comes, vicecomes, castaldeus, seu quelibet regni nostri magna, parvaque persona res predicti monasterii invadere, seu homines liberos, et servos distringere, pignorare, seu molestare audeat, absque legali iudicio, neque pensionem ab eis iniuste exigere presumat. Si quis igitur huius nostri precepti confirmacionem seu munburdi tuicionem aliquando infringere conatus fuerit, sciat se compositurum auri optimi libras centum, medietatem Camere nostre, et medietatem parti predicti monasterii. Quod ut verius credatur, diligenciusque ab omnibus observetur, manibus propriis roborantes anulo nostro insigniri iussimus. Signum serenissimorum regum [MM]. Giseprandus cancellarius ad vicem Bosonis episcopi archicancellarii, recognovi. Data .XIIIo. kalendarum augustarum, anno Dominice incarnacionis .DCCCCXII., regni vero domni Ugonis piissimi regis .XVo., Lotharii autem .Xo., indiccione .XIIII. Actum in Campania, iuxta oppidum Romanie, feliciter, amen.

CV II, n. 99, pp. 80-85, n. 59, pp. 174-178