Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb. lat. 2724 (Federici, Chronicon Vulturnense, II, n. 103)
source date: [951 September 26] [Pavia]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei eterni. Berengarius et Adelbertus divina providente clemencia reges. Si iustis peticionibus nostrorum fidelium aures nostre pietatis inclinamus, ad statum regni nostri proficere nequaquam ambigimus. Quocirca omnium fidelium Sancte Dei Ecclesie, nostrorumque, presencium scilicet ac futurorum universitas noverit, qualiter quidam abbas nomine Leo cenobii Christi Martyris Vincencii, sito in finibus Beneventanis nostram adiens celsitudinem, detulit nobis precepta precessorum nostrorum imperatorum, et regum, ac parentum nostrorum, videlicet Desiderii, Caroli, Ludovici, atque Lotharii, et Hugonis et Lotharii, per que contulerunt ex suis rebus in prefatum monasterium ac confirmaverunt res et possessiones ibi a principibus, ducibus, reliquisque fidelibus collatas. unde prefatus abbas nostram exoravit clemenciam, ut eadem precepta, ac legales scripciones, nec non predia per diversos fines regni Italici coniacencia eidem cenobio collata, per nostre confirmacionis preceptum in prefatum venerabilem locum confirmaremus. cuius peticionibus faventes, pro Dei amore, animarumque nostrarum remedio, per hoc nostre confirmacionis preceptum, prout iuste et legaliter possumus, confirmamus ac penitus corroboramus in predicto cenobio Christi Martyris Vincencii omnia precepta precessorum nostrorum imperatorum, et regum, seu parentum nostrorum, videlicet Desiderii, Caroli, Ludovici, atque Lotharii, et Hugonis et Lotharii, verum eciam omnes res et possessiones per diversos fines regni Italici positas per eadem precepta, vel quolibet legalis titulo scripcionis a principibus, ducibus, reliquisque fidelibus ibidem collatas, nec non monasteria, et cellas inferius nominatas: monasterium si quidem in honore beati Petri apostoli, constructum in loco Trite, territorio Balvense; et in Pinne cellam unam, que vocatur Sancta Maria in Musano; in Aprucio cellam unam in loco, qui vocatur Arole; item Sancta Maria in Duas Basilicas; item monasterium Beati Petri apostoli, positum iuxta fluvium Sabbati, territorio Beneventano; sed et monasterium Sancte Dei genitricis Marie in Loco Sano; monasterium quoque domini nostri Iesu Christi, quod positum est in Alife; nec non et monasterium Sancti Georgii, quod positum est in Salerno; seu et monasterium Sancte Marie in territorio Marsicano, quod situm est in loco Apinianici una cum castris, cappellis, titulis, casis, terris, vineis, campis, pratis, pascuis, silvis, piscariis, molendinis, aquis, aquarumque decursibus, servis et ancillis ad prelibatum monasterium respicientibus in integrum Christi videlicet Martyris Vincencii, quod positum est in finibus Beneventanis. Statuimus insuper hac nostra preceptali auctoritate decrevimus, ut si aliqua intencio orta fuerit de rebus, et familiis eiusdem monasterii, liceat advocatorem suum per inquisicionem circa manencium liberorum hominum, sicut lex habet, hoc definire, et cum definitum fuerit, tunc demum ipsas res et familias pars predicti cenobii nostra preceptali auctoritate habeat atque possideat iure quieto. Precipimus preterea pretaxatum monasterium cum omnibus pretaxatis monasteriis ac cellis, rebus quoque ac familiis ibidem aspicientibus una cum fratribus, ac monachis ibidem Deo famulantibus sub nostre tuicionis munburdum. statuentes ut abbates et prepositi eiusdem loci, iuxta priscam consuetudinem ad communem utilitatem fratrum sua disponant, absque alicuius contradiccione. precipientes itaque iubemus, ut nullus dux, marchio, comes, vicecomes, castaldeus, seu quelibet regni nostri magna, parvaque persona res predicti monasterii invadere, seu omnes liberos et servos distringere, pignorare, seu molestare audeat, absque legali iudicio, neque pensionem ab eis iniuste exigere presumat. Si quis igitur huius nostri precepti confirmacionem seu munburdi tuicionem aliquando infringere conatus fuerit, sciat se compositurum auri optimi libras centum, medietatem Camere nostre, et medietatem parti predicti monasterii. Quod ut verius credatur, diligenciusque ab omnibus observetur, manibus propriis roborantes, anulo nostro insigniri iussimus. Signum dominorum Berengarii et Adelberti regum [MM]. Hubertus cancellarius, ad vicem Bruningi episcopi et archicancellarii, recegnovi et subscripsi. Data .VI. kalendas octobris, anno Dominice incarnacionis .DCCCC.L.I., regni vero domni Berengarii atque Adelberti piissimorum regum primo, indiccione .Xa. Actum in plebe Sancti Marini, in Dei nomine, feliciter, amen.

CV II, n. 103, pp. 90-94; DD B II, n. 4, pp. 301-304