Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb. lat. 2724 (Federici, Chronicon Vulturnense, II, n. 105)
source date: [944 February 1] [Napoli]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei, et salvatoris nostri Iesu Christi. Imperante domino nostro Constantino Magno imperatore anno .XXXoVIo., sed et Romano Magno imperatore anno. .XXo III.o, die prima mensis februarii, indiccione .II., Neapolim. Nos Iohannes, in Dei nomine, eminentissimus consul et dux, pro vice nostra quam et pro vice Marini ducis filii nostri, qui infra etatem esse videtur, desiderio desideramus et cupimus, per multis modis, Dei omnipotentis placere magnatis, ut de nostris subieccionibus bonam apud Dominum admittamus oracionem. Iccirco concessimus et largimus vobis Leoni, venerabili abbati monasterii Sancti Vincencii in Samnie partibus, super fontem Vulturni fluminis, per compunccionem, pro amore Dei et patrocinio ipsius monasterii, ut nobis, posterisque nostris, nostreque civitatis et potestatis, et subiectis per eius intercessionibus salus et virtus efficiatur. Idest in primis concedimus et ad firmam stabilitatem permanendum confirmamus vobis Leoni, reverentissimo abbati cellam Sancti Vincencii, que est propria suprascripti vestri monasterii, sita in hac Parthenope, et a Deo protecta civitate nostra Neapolim in platea, que vocatur Furcillense, vicum, qui vocatur Placidum cum domora, et orta, et cum omnibus eius pertinenciis, et substanciis, ut nulli ex actoribus nostris, idest loci servatoribus, comitibus, tribunis, vicariis, vel quipiam ex creditoribus, cuiuscumque condicionis fuerit, sive de sacerdotali, aut seculari, vel a quibuscumque agentibus in eadem cella eiusque pertinenciis, pro quacumque causa, vel repignerare facere presumant, vel aliquam causam exinde tollere, aut contrare licenciam habeant, vel qualiscumque modum, vel tenorem. Eciam et homines, sive clerici, aut sacerdotem, vel monachum, quem vos aut posteri vestri ibidem in ipsa cella ordinaveritis, a nullis de nostris subiectis, et pertinenciis, de quibuscumque ordinibus non habeat licenciam per qualemcumque modum molestare, aut hominem, vel peculium eius in qualicumque racione seu in angaria minare, aut occupare. Concedimus et largimus vobis, et in suprascripto vestro monasterio integram cellam Sancti Vincencii, que vocatur Tremoiola cum omnes eius hereditates et pertinencias, longius et proprius, ut in integrum a nobis vobis vestrisque posteris sit concessa et tradita, faciendi quod volueritis absque omni cuiuslibet de nostris pertinentibus et potestatibus contrarietate, vel requisicione. insuper concessimus, et largimus, et statuentes firmamus, ut nullus Neapolitanus, vel qualiscumque homo, qui sub iure Ducatus nostre civitatis sunt, vel fuerint, in cella vestri monasterii suprascripti, quam habetis in suprascripto loco Tremoiola, vel in omnem eius pertinenciam, seu hereditatem, ad pignerandum introire licenciam habeat quamcumque causacionem habuerit cum ipso sancto vestro monasterio, et noluerit pars vestri monasterii cum illo finem facere per duas, et per tres compellaciones. Iterum concedimus vobis, et per vos in suprascripto vestro monasterio, et omni licere, et pertinencia, quam iure parti nostre habuit, vel habiturus fuerit pro partibus milicie, sive per fundora fundata et exfundata vivorum et mortuorum, aut per alia qualicumque racione, vel tenore in ipsa cella vestra, et in omni eius pertinencia. Interea concessimus in eodem sancto vestro monasterio, et statuentes firmamus integras terras vestri monasterii de loco Trasanglu, coherentes sibi: de una parte coniuncta cum pantano et cum ipso lacu Morini, et quomodo revolvit ipsum pantanum iuxta ipse Pectorite; de alia parte via Cumana, que exfinat inter istas terras et terras Sancti Ianuarii; de tercia parte coniuncta cum ipsa via et fossato, qui descendit da Severano, et descendente per terram, sicut fossato et limite exfinat, et quomodo descendit et vadit in ipso pantano, ubi ipsa fontana esse videtur; de quarta vero parte fine terra suprascripti vestri monasterii. Interim namque concessimus in iam dicto vestro monasterio omnes terras fundatas et exfundatas, quas possidetis in loco Vivano, et in Casolla Sancti Adiutorii cum servis et ancillis ibidem commorantibus, et cum cespitibus, et omni eorum pertinencia. Et ab hodierna die, et deinceps in omnibus a nobis vobis sanctoque vestro monasterio sit concessum, et firmatum, atque traditum in vestra posterisque vestris ex eodem sancto loco sit potestate, sicut superius vobis firmatum est. Et hoc firmamus ut nec ad manducandum, nec ad manendum, nec ad placitandum in totas vestras cellas, quas in Liburias habetis, sine voluntate vestra, vel prepositorum ipsius celle, nullus Neapolitanus, aut alius homo nostre potestatis intrare presumant per nullam adinventam racionem. Interea concessimus, et firmamus vobis, ut nullus de exactoribus nostris, aut vicedominus laborantes proprios de hominibus suprascriptis tollere, aut in angarias eos minare, aut alia servicia facere; sed amodo, et in perpetuis temporibus servos, vel ancillas de suprascripto vestro monasterio pertinentes, vel ad collecticiis, qui ibidem sunt, vel fuerint, nullas angarias, aut subiecciones in iure puplice Ducatui nostro faciant per nullum modum. Concessimus et largimus vobis, posterisque vestris, et licere tribuimus in omni tempore, ut liceat monachis vestri monasterii Beati Vincencii servos, et ancillas, aldiones undecumque, aut quomodocumque ibi pertinent, vel pertinentes fuerint, per quovis modum fuga lapsus fuerit, tam de suprascripto vestro monasterio quamque de ipse celle in suprascripta civitate nostra Neapolim, vel in cunctis locis nobis subiectis, ubicumque eos invenerit, per se, aut per missos suos comprehendere, et in suo servicio eos reducere absque omni nostra, posterorumque nostrorum, vel de nostris cunctis subiectis hominibus contradiccione, vel anteposicione. Iterum concedimus vobis et firmamus, ut nullus homo a partibus nostris presumat in glande vestri monasterii, quod est positum iuxta pantanum, aut in ipsa silva vestri monasterii per vim introire, aut ligna exinde incidere, aut animalia ibidem pascere, vel frascas, aut perticas, aut circla exinde tollere, aut excolere absque voluntate, et absolucione predicti vestri monasterii, seu de vicedomini celle vestre ecclesie Sancti Sossii de suprascripto vualdo per nullam racionaem, aut humano arbitrio, quod si contra hec concessionis nostre institucionem quoquomodo agere, vel venire temptaverit, nostrique decreti ex hoc violator extiterit, componere facimus ad prepositum ipsius celle, aut vobis, posterisque vestris pene nomine auri libras centum, et hec nostra concessio largitatis, ut supra legitur, sit firma in perpetuum. Et sic statuimus, et firmamus, ut ulterius nullus audeat de his, que a nobis collata sunt, vobis, posterisque vestris, vel suprascripti vestri monasterii, et celle eius quamcumque requisicionem, aut amaricacionem facere, et nec nos, nec posteri nostri, qui post nos in nostro honore, locoque duces accesserint, per nullum modum, sed sicut superius legitur, et nos pro amore et patrocinio supradicti sancti vestri monasterii Beati Vincencii ordinavimus, esse constituimus, sic perennis, ac perpetuis temporibus firmum, et roboratum permaneat ubicumque relectum fuerit apud omnibus iudicibus seu potestatibus. Quam concessionem a nobis; factam, sicut superius legitur, Andream primarium et scriniarium scribere precepimus, in qua et nos subter pro eius firmitate manu nostra propria subscribimus. Adiungimus eciam et firmamus in suprascripto vestro sancto monasterio medietatem de ipso pantano de loco Trasanglu, que superius continet cum integrum ipsum Fusarium, ibique coniunctum, ut habeat et possideat perpetualiter, absque cuiuslibet molestie contradiccione vel requisicione. Scriptum die et indiccione suprascripta .IIa., feliciter.

CV II, n. 105, pp. 98-102