Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb. lat. 2724 (Federici, Chronicon Vulturnense, II, n. 143)
source date: [983 November 12] [Capua (Caserta)]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei eterni. Otto divina providente clemencia Romanorum imperator augustus. Ad hoc omnipotentis Dei misericordia humanitatem nostre fragilitatis in tantum culminis excellentiam promovere dignatus est, quatinus ecclesiarum sanctarum pervigili studio sollicitudinem gerentes, cultores earum paterno affectu ab omni incursione et pravitate hominum perversorum eripere studeremus. quocirca universitatem nostrorum fidelium latere nolumus, qualiter vir venerabilis Iohannes nomine abbas monasterii Sancti martyris Vincencii, quod est situm in finibus Beneventanis, et pene circumdatum fluvio, qui Vulturnus appellatur, nostram adiens celsitudinem detulit precepta precessorum nostrorum, videlicet regum, et imperatorum, principum, et ducum, per que detulerunt ex suis rebus in prefatum monasterium, ac confirmaverunt res et possessiones inibi ab imperatoribus, principibus, ducibus, reliquisque Christi fidelibus conlatas. Unde iam dictus abbas nostram exoravit clemenciam, ut eadem precepta ac legales scripciones, nec non predia, per diversos fines Italici regni coniacencia, eidem cenobio conlata, per nostre confirmacionis pragmaticum, in prefatum venerabilem locum concederemus et confirmaremus. Cuius dignis peticionibus faventes, pro Dei amore animeque nostre remedio, per hoc confirmacionis preceptum, prout iuste et legaliter possumus, concedimus, et confirmamus, atque corroboramus in predicto cenobio Sancti Vincencii martiris omnia precepta precessorum nostrorum, imperatorum, et regum, verum eciam omnes res et possessiones, per diversa loca regni Italici positas, per eadem precepta, vel quolibet legali titulo scripcionis a principibus, ducibus, reliquisque Christi fidelibus ibidem conlatas. Nam primitus manifestamus ipsas hereditates, que circumdant iam dictum cenobium, in Samnie partibus, has fines habentes: a Sangro quoque fluvio, et sic iusta montes, qui puplice se videntur, usque in montem, qui nunccupatur Azze, et sicut mons ipse revolvit usque in fluvium Melfa, et velut decurrit ipsum Melfa usque ubi coniungitur cum fluvicello, qui dicitur Mellarino, et ex hoc loco usque in cacumine montis, qui dicitur Balbola, et per verticem eiusdem montis usque in montem Archanum, et montem, qui dicitur Marthe, et in montem usque Casale, eosque scilicet montes exterius circumdantes usque unde ipsa oritur Ravennola, et a capite ipsius Ravennole venientes iuxta alios montes puplicos usque in montem, qui est super Benafranam urbem; eodem vero monte revolvente usque in montis verticem, qui super terram est, que ad Arcora dicitur, que est hereditas ecclesie Sancte Dei genitricis Marie, que vocatur ad Olivetum, subdita iam dicti monasterii; in eodem loco similiter constructa est ecclesia Sancte Cristine, subdita eiusdem monasterii, cum inclitis terris, et pertinenciis suis; deinde ab ipsa terra, que dicitur ad Arcora per diversos fines euntes usque in fluvio Vulturno; ex alia vero parte iterum incipiunt fines a priori loco simul cum Sangro fluvio usque in locum a quo recte aspicitur collem aparum, sicque pergens usque in rivio, qui dicitur Foruli, et decurrente ipso rivio usque in fluvio, qui nominatur Vantra, et qualiter decurrit ipsum flumen in iam dicto fluvio Vulturno, et quemadmodum decurrit ipsum flumen iusta terras predicti monasterii usque in predictis finibus, et terris Sancte Marie. Hec vero hereditas per supradictos fines ideo in prefato cenobio concedimus et confirmamus, quia iam ibi concessum et confirmatum est a domno Lodovico imperatore, nec non et a serenissimo bone memorie patre nostro Ottone piissimus imperator augustus. Ita videlicet non solum hec, verum eciam omnia, que ab ipsis imperatoribus concessa sunt, et confirmata, ea videlicet racione libenter concedimus, et confirmamus: hoc est ipsas hereditates superius nominatas, cum iam dictis finibus suis, et cum castellis, ecclesiis servis , et ancillis, cespitibusque suis, montibus, collibus, vallibus toronibus, aquis, pascuis, pratis, campis, silvis, molendinis, et cum omnibus que nominari possunt insuper concedimus in eodem cenobio montem, qui dicitur Acerum cum inclitis finibus suis, et inclitam ipsam vuallem Soranam cum omnibus ecclesiis, montibus, campis, et silvis, et omnibus pertinenciis suis, et cum aliis ecclesiis, et terris, que sunt in finibus Sorane civitatis, et sicut precepta vel scripciones, et offerciones eiusdem monasterii continent. Insuper concedimus et confirmamus in iam dicto cenobio omnia monasteria, terras, et cellas per diversa loca regni Italici constructas, et omnia, que nominatim scripta sunt in precepto domni Ottoni patris nostri serenissimi imperatoris. Recepimus preterea pretaxatum monasterium cum omnibus pretaxatis monasteriis, ac cellis, rebus quoque ac familiis ibidem aspicientibus, cum fratribus ac monachis ibidem Deo famulantibus, sub nostre tuicionis munburdum. Statuentes [...] abbates et prepositi eiusdem loci, iuxta priscam consuetudinem ad communem utilitatem fratrum sua providencia disponat absque alicuius contradiccione. Precipientes itaque iubemus, ut nullus princeps, dux, marchio, comes, castaldio, seu qualibet regni nostri magna parvaque persona res predicti monasterii invadere, seu homines liberos et servos distringere, pignerare, seu molestare audeant, neque pensionem hab eis exigere presumant. Si quis igitur huius nostri precepti confirmacionem seu mumburdi tuicionem aliquando infringere conatus fuerit, sciat se compositurum auri optimi libras mille quingentas, medietatem Camere nostre, et medietatem parti predicti monasterii. Quod, ut verius credatur, diligenciusque ab omnibus observetur, manu propria roborantes, anulo nostro insigniri iussimus. Signum domni secundi Ottonis, Romanorum imperatoris [M] et invictissimi augusti. Adelbertus cancellarius, ad vicem [...] Petri [...] episcopi et archicancellarii, recognovi et subscripsi. Data .II.idus novembrium, anno Dominice incarnacionis .DCCCCLXXXIII., indiccione .XI., regni vero domni secundi Ottonis .XXI., imperii quoque eius .XVI. Actum Capue, feliciter, amen.

CV II, n. 143, pp. 243-247; MGH DD O II., n. 288, pp. 335-340