Montecassino, Archivio Abbaziale, aula III, capsa II, n. 17
source date: [1101 March 31] [Roma]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

Paschalis episcopus servus servorum Dei venerabili fratri et compresbytero Oderisio cassinensi abbati salutem et apostolicam benedictionem. Officii nostri nos hortatur auctoritas pro ecclesiarum statu sollicitos esse, et quae recte statuta sunt stabilire. Eapropter cenobii vestri causam de Cinglensi cella nequaquam statu illo dimovendam duximus, qui a domino praedecessore nostro sanctae memoriae Urbano scripti assertione institutus agnoscitur. In Melphitana siquidem synodo, quam, largiente Domino, nostrae ordinationis anno secundo solemniter celebravimus, abbatissa, quae Cinglensem cellam ante tenuerat, vehementius reclamavit se perperam tractatam, se passam iniuriam asseverans. Cumque consessum totum suis questibus implevisset, communis filius Ioannes, Ecclesiae nostrae diaconus, absentiam tui gravatus tandem surrexit, et negotium id canonice definitum exposuit. Cuius mox relationi confrater noster Oddo episcopus Ostiensis testimonium contulit, dicens vere abbatissam de cella illa domini Urbani papae iudicio revestitam, vere post menses tres ad Barense concilium invitatam, quo, cum non iverit, nuntium destinavit. Ille negotii finem subterfugiens, abbatissam non plenius revestitam clamabat, quia quasdam cellae chartas defensionisve necessarias minime recepisset. Unde actum fuit ut per manum domni Roffridi Beneventani episcopi chartae ipsae non ante requisitae in conspectu concilii redderentur. Mox papa Beneventum regresso iterum abbatissa per litteras ut, Sinuessam veniret, vocata est. Cum nec Sinuessam venisset, nec quid gravaminis pati se illa iuste conquereretur, ad Sancti Germani oppidum, quod Casino monti adiacet veniendi accepit inducias. Venit tandem, sed causam aggredi recusavit, conquerens adhuc quia non omnia Cinglensis cellae monumenta receperit. Fratres vero Casinenses sacramento probare praesto fuerunt se nec plures nec alias in eodem loco chartas quam reddiderant, invenisse. Illa quibusdam nostrum clam munimina cartarum ostendens, ad pontificis conspectum producere noluit. Tandem domini Urbani papae ad concordiam suadentis, nostrisque commonitionibus parvipensis, clam discendes iudicio locum dedit. Sic dominus noster sanctae in Christo memoriae papa Urbanus, relectis diligentius Romanorum pontificum decretis, imperatorum praeceptis, loci fundatoris chirographis, cellam ipsam Casinensi coenobio reddidit in perpetuum possidendam. Illa quippe abbatissae procurata absentia iuxta canonum sanctiones pro confessione habenda cunctis a fratribus qui tunc aderant episcopis seu cardinalibus censebatur. His verbis confratris nostri Ostiensis episcopi, Albertus quoque nunc Sipontinus episcopus, huius autem actionis tempore transacto Romanae ecclesiae cardinalis presbyter, quia et ipse interfuerat, testificationis suae suffragium copulavit. Romani etiam iudices, Petrus et Raimbaldus, negotium illud se praesentibus petractatum perhibuerunt, se etiam et Romanae legis libris sententiam proferentibus. His perauditis grave nobis videri diximus, ut quae ab antecessoribus nostris decisa fuerant, retractarentur. Caeterum abbatissa illa vehementius insistene fratribus nostris, episcoporum quibusdam praecepimus ut in partem euntes ex consilio responderent, utrum causa haec retractanda ulterius videretus. Regresso Brunone Signino episcopo proloquente dixerunt rationabile ac iustum sibi domini papae iudicium videri, ratumque id habendum tanquam canonico ordine pertractatum. Et nos ergo in eodem statu semper manere censuimus, et sicur tunc verbo, ita et nunc scripto sancimus Cinglensem cellam sub disciplina semper religionis monasticae disponendam ad ius semper et possessionem Casinensis monasterii pertinere. Si quis vero huiusce definitionis et confirmationis tenore agnito obviam ire et cellam illam a Casinensi coenobio separare praesumpserit, ipse quoque ab Ecclesiae corpore Ecclesiae iudicio separetur. Scriptum per manum Petri, notarii regionarii et scriniarii sacri palatii. Ego Paschalis çatholicae ecclesiae episcopus subscripsi. Datum Laterani per manum Ioannis, Sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, II kalendas aprilis, indictione IX, anno Dominicae incarnationis 1102, pontificatus autem domini Paschalis secunti anno II. (SP)

PL CLXIII: 65-66, n. 45; Gattola 1733: 48-49; Leccisotti 1964: 31, n. 17.