Montecassino, Archivio Abbaziale, aula III, capsa XIII, n. 8
source date: [951 August 30] [Capua (Caserta)]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

+ In nomine domini salvatoris nostri Iesu Christi Dei eterni. Landolfus et Paldolfus fiulius eiusdem domni Landolfi divina ordinante providentia Langobardorum gentis principes. Cum principalis excellentia petia petitione dilecti sui petenti clementer favet, igitur noverit omnium fidelium nostrorum praesentium scilicet ac futurorum sagitas, quia domna Gemma dilecta principissa genitrice nostra obsecravit, nostram excellentiam quatenus ob amore omnipotentis Dei et salbacione animae nostrae concederemus in monasterio Sanctissimi Benedicti situs in monte Casino, ubi domnus Aligernus abbas praeest, ut pars predicti monasterii semper quando voluerint potestate et licentiam haberent mittere ad piscandom duas luntres cum duas paraturias de ipsis lontres et cum quattuor homines in ipsum lacum de Patria, ut fratres et monachi iamphati monasterii habeant, unde pro nobis cotidie Dei misericordia exorent, quam et concederemus in iamphato monasterio omnem censum seu dationem, quem pars publica tollere vel exigere debuerint de ipsu gualdo et curte et terris iamphati monasterii quae dicitur casa Gentiana, de quibus petiit a nostra excellentia ut firmitatis apices in eadem sancto monasterio fieri iuveremus, cuius petitionem exaudientes hos firmitatis apices in eodem sancto monasterio fieri iussimus, per quos omnino sancimus et perpetualiter habendum nostris et futuris temporibus concedimus in supradicto monasterio Sanctissimi Benedicti, ut amodo et semper potestatem et licentiam habeant pars predicti monasterii quando voluerint mittere ad piscandum in praedicto lacu Patriense duos lontres cum duas paraturias de ipsis lontres, et cum quattuor homines, qui in eadem lacu piscare debeant quando voluerint et quandiu voluerint, quam et concedimus in praedicto sancto monasterio omnem censum et dationes, quicquid pars nostra publica tollere vel exigere debuerint de iam dictu gualdu et praedicta curte et terris iamphati monasterii, quae dicitur casa Gentiana, in ea videlicet ratione omnia supradicta in iam dicto sancto monasterio concedimus, ut amodo et nullo adveniente tempore non habeat licentiam aut potestatem abbas aut quiscumque rector eidem monasterii ipsos de potestate eidem monasterii per qualiscumque modis, aut ingenium tollere aut subtrahere vel in alia quacumque parte dare aut alienare, nisi semper ipsos pars eidem monasterii habere et fruere debeant due potestatis, et si ipsos abbas aut quiscumque rector iamphati monasterii de potestate predicti monasterii per qualiscumque modis vel ingenio tulerit aut subtraxerit vel in alia quacumque parte dederint aut alienaverint statim quod ipsos de potestate iam dicti monasterii tulerint aut alienaverint per qualiscumque modis vel ingenio reniant ad potestatem sacri nostri palatii ad faciendum exinde omnia quae voluerint, quia in tali ratione omnia supradicta in iamphato sancto monasterio concessimus ea videlicet ratione ea omnia, quae superius legitur in iamphato sancto monasterio concedimus habendi ac possidenti in omni ratione et ordine sicut superius diximus absque contrarietate comitis, gastaldei, iudicis, aut cuiuscumque personae contradiccione vel inquietudine, set perpetuis temporibus habeas et possideas pars praedicti monasteri omia supradicta in eo ordine sicut supra diximus absque omni contrarietate cuiuscumque personae hominis ibi faciente, ut autem haec nostra concession pleniorem in Dei nomine optineat vigorem manu propria scripsimus et ex anulo nostro supter iussimus sigillari (MF). Signum domni Landolfi excellentissimi principis. Petrus notarius ex iussione supradictae potestatis scripsi. Datum tertio kalendas septembri anno duodecimo principatus domni Landolfi gloriosi principis et anno nono principatus domni Pandolfi eius filii indictione nona (SI).

Gattola 1734: 56; Leccisotti 1965: 108, n. 8; Voigt 1902: 67, n. 143.