Milano, Biblioteca Ambrosiana, D I, n. 16
source date: [901 march 11] [Pavia] [X]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini nostri Iesu Christi Dei aeterni. Hludovicus divina favente clementia imperator augustus. Si circa servos et ancillas Dei in venerabilibus locia famulantes aliquid nostrae munificentiae donum conferimus, et apud Deum veniam promereri et regni nostri statum divina ope fulciri non amigimus. Omnium igitur fidelium sanctae Dei Ecclesiae nostroramque presentium scilicet ac futurorum noverit industria, qualiter Adalbertus inclytus marchio et Sigefredus gloriosissimus comes nostri dilectissimi consiliarii nostram adeuntes clementiam enixius postulaverunt, quatinus pro mercede et remedio animae nostrae parentumque nostrorum omnia precepta et instrumenta cartarum quae ab antecessoribus nostris regibus et imperatoribus monasterio Sanctae Dei genitricis Mariae quod nuncupatur Theodotae situm in urbe Ticinensi conlata et confirmata sunt, ubi nunc preesse videtur Risinda abbatissa, nos per preceptum munificentiae nostrae iure proprietario perpetualiter concederemus et reconfirmaremus. Quorum precibus nostrae celsitudinis animum inclinantes, hoc inmunitatis nostrae preceptum conscribi iussimus, per quod prefatum monasterium sanctae Dei genitricis Mariae quod dicitur Theodotae, ubi nunc preesse videtur Risinda abbatissa, omnia precepta et instrumenta cartarum quae ab antecessoribus nostris aliorumque fidelium hominum eidem monasterio conlata sunt futuris temporibus per hoc nostrae auctoritatis preceptum absque ullius contradictione aut diminoratione possideat atque perhenniter teneat. Insuper etiam confirmamus omnes res quascumque idem monasterium longo tempore dinoscitur possedisse a Gregorio ipsius monasterii fundatore, idest inter ceteras res Campus Zavani quem ipse quondam tanti monasterii fundator comparavit a Tatone et Laurentio cum ecclesia in honore sanctae Mariae quae dicitur Corbellaria ac et alia ecclesia in honore sancti Vincentii in loco qui dicitur Venerosassi, cunctisque aliis rebus in omnibus locis atque vocabulis eidem sancto coenobio a tanto fundationis institutore concessis de iure parentum, seu donatione, traditione regum aliorumque hominum, comparatione quoque quarumcumque legalium conscriptione cartarum aut postea pretaxatum venerabile monasterium a donis regum atque imperatorum predecessorum nostrorum aliorumque diversorum hominum emptione, donatione, fidelium quoque oblatione, traditione, comparatione, commutatione, libellorum cartarumque conscriptione adquisivit ac deinceps iuste et legaliter adquirerepotuerit, tranquillo iure per hoc nostrae auctoritatis preceptum inviolabiliter possideat. Et ut liceat eidem coenobio secundum regulam sancti Benedicti de propria congregatione ababtissam eligere, sin[tque omnes r]es eiusdem moansterii tam homines liberi et servi quamque omnes alias res sub regali defensione munitate atque defensae, et si necessitas fuerit, de rebus et familiis ipsius per inquisitionem circumquaque manentium bonorum hominum, sicut de nostris regalibus rebus, veritas approbetur. Hoc quoque statuimus, ut nullus rei publice minister neque aliquis ex iudiciaria potestate homines eiusdem monasterii liberos aut servos deinceps inquietare presumat, vel loca ad causas audiendas vel freda exigenda aut tributa vel mansiones aut paratas faciendas nec fideiussores tolendos aut homines eiusdem ecclesiae ingenuos vel servos super terram ipsius commanentes distringendos vel ullas redibitiones aut illicitas occasiones requirendas ingredi audeat, et quicquid exinde fiscus noster vel pars publica sperare potuit in eodem sancto monasterio secundum conessionem et confirmationem Hlotarii et Hludovici imperatorum et predecessorum nostrorum sollempni et perpetua stabilitate firmamus. Domnusque ei licentiam secundum eorum statuta de silva Carbonaria materiamen ad reparationem ipsius monasterii suscipere ac ligna ad usum ignis habere iuxta temporis oportunitatem, et quandocumque necessitas eminet, naves eius per Ticinensem portum tam per portum Buricum quamque per quemlibet alterum discurrere possint absque alicuius inpedimento vel tolonei exactione, et omnes rerum comutationes, quas predicta Risinda abbatissa fecit,maneant inconvulsae. Haec autem omnia superius allegata, sicuti a predecessoribus nostris regibus seu imperatoribus concessa et confirmata sunt, concedimus ac firmamus eidem venerabili loco perfruendum, temporibus perpetuis iure firmissimo possidenda, aut sub tuitionis nostrae mundburdo secure ac sinceriter perseverent. Insuper confirmamus prefato monasterio pro mercede animae nostrae vadum unum in Pado ad piscandum, ubi nominatur Caput Lacti, habentem terminum superiorem in Quocuzo Gepidasco, inde percurrit ad eundem locum ubi Agonia influit in Padum. Concedimus etiam eidem monasterio alterum vadum prope Papiam in Ticinensi flumine in loco qui dicitur Furcas tenentem usque ad molendina quae sunt in Ticinensi flumine stabilita pertinens quondam ad ipsum monasterium, quem pro mercede et remedio animae nostrae reddimus ac perdonamus ipsi monasterio. Stabilimus etiam predicto monasterio insulas iuxta predictam piscationem ex utraque Padi parte, quicquid antiquo tempore idem moansterium seu moderno obtinuit vel Padus invasit aut in futurum irruperit de propriis ipsius moansterii rebus fine Nebiasco usque in fluvium Agonia, deinde ipse finis descendit in Padum et a termino qui vocatur Grindolato percurrit in melum insitum, deinde ad portum Caput Lacti, quantum idem monasterium preterito tempore obtinuit suo iure et nunc legaliter tenere videtur, seu quod Cunipert rex inibi per suum contulit preceptum. Precipientes ergo iubemus, ut nemo ex fidelibus sanctae Dei Ecclesiae simul nostris neque presentibus neque absentibus parti predicti monasterii de his omnibus, quae supra nobis concessa et confirmata sunt, quolibet tempore ullam presumat inferre molestiam aut contrarietatem, sed sub omni integritate, sicuti a nobis concessa et confirmata sunt, perhenniter ibidem ad utilitatem monasterii ipsius sine aliqua diminoratione permaneant. Si quis autem contra huius nostri precepti securitatem aliquam violentiam aut invasionem inferre temptaverit, sciat se compositu[r]um auri obrizi libras triginta, medietatem palatio nostro et reliquam medietatem parti eiusdem monasterii. Et ut haec nostra auctoritas pleniorem in Dei nomine obtineat vigorem, manu propria subter firmavimus et anuli nostri inpressione insigniri iussimus. Sigum domni (M) Hludovici serenissimi imperatoris augusti. Arnulfus cancellarius ad vicem Liutardi episcopi et archicancellarii relegi et subscripsi (SR) (SI D). Data V id. mart., anno incarnationis Domini DCCCCI, anno vero domni Hludovici gloriosissimi imperatoris I, per indictionem IIII. Actum Papiae palatio. In Dei nomine feliciter, amen.

DD L III, pp. 26-30, n. IX

Il testo del diploma è una riproduzione del diploma di Berengario I del 11 marzo 900 (DD B I, n. XXX). Rispetto a questo, aggiunge la concessione del guado detto Furcas, confermata in seguito da Ugo e Lotario (28 aprile 932, B. n. 1388), da Ottone I (3 gennaio 965, MGH DD O I, n. 274) e da Ottone III (1 agosto 996, MGH DD O I, n. 221). Il passo Adalbertus inclytus marchio et Sigefredus gloriosissimus comes nostri è su rasura.