Parma, Archivio Capitolare (DD R II, pp. 100-103, n. III)
source date: [922 december 8] [Pavia]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine sanctae et individuae Trinitatis. Rodulfus gratia favente divina rex. Omnium fidelium sanctae Dei Ecclesiae nostrorumque presentium scilicet ac futurorum comperiat sollicitudo, quia venientibus nobis in civitatem Parmam canonici ipsius sanctae Parmensis ecclesiae per Adalbertum inclitum marchionem dilectum fidelem nostrum petierunt nostram clementiam, quatenus precepta decessorum nostrorum in ipsa canonica de illorum rebus et familiis emissa, quae in repentino incendio cremata noscuntur, nos denuo easdem res et familias ipsis canonicis nostro confirmaremus edicto. Quorum petitionibus pio affectu consulentes et eorum erga nos devotionem attendentes, iussimus illis hoc nostrum fieri preceptum, per quod ipsos canonicos et eandem canonicam de ipsis rebus et familiis nostra regali auctoritate invest[i]mus, sicut a nostris predecessoribus investiti fuerant et precipue eos ex rebus illis investimus que de parte quondam Vuibodi episcopi et Vulgundae Deo dicatae tradite et concessae illis fuerant, et sicut ab ipsis Vuibodo et Vulgunda ipse res possesse et in illorum dominio tenuerant, nec non etiam res illas quas Berta dignae memoriae comitissa et [V]uifredus filius eius comes et ceteri Deum timentes homines in predicta ca[nonica contulerant. Prec]ipientes per hoc nostrae auctorita[ti]s [re]gal[is precept]um tam eadem precepta quamque un[iversa cartarum in]str[umen]ta omnesque res mobiles et [immo]biles, servos et ancillas, aldiones et aldianas et omnia quae a principio institutionis eius a fidelibus quibusque animabus inibi collata sunt, et quaecumque in posterum per fideles animas adeptura est confirmamus, concedimus atque roboramus tenere, possidere ac perfrui iure perpetuo, sine qualibet inquietudine. Et quoniam quedam ipsius canonicae munimina improviso incendii periculo periere, statuimus ut de rebus sius tanquam pars nostra publica per vicinos inquistum habeant aut per sacramenta eas defendant. Similiter eodem modo concedimus et confirmamus prefatis canonicis, morem predecessorum nostrorum sequentes, ut nemo fidelium nostrorum vel illorum homines aut quisquam de parte publica in illorum mansiones vel proprietates vel per vim introire aut quicquam auferre vel de mansis eorum aliquam redibitionem exigere aut illorum homines distringere quoquo modo presuma[nt], ed volumus et iubemus ut a suis patronis districti iustitiam faciant et adimpleant. Si quis igitur hoc nostrae auctoritatis et confirmationis et concessionis preceptum infringere vel violare aut in supra dictis rebus se intromittere temptaverit, sciat se compositurum auri optimi libras centum, medietatem camerae nostrae et medietatem predictis canonicis suisque successoribus. Quod ut verius credatur diligentiusque ab omnibus observetur, manu propria roborantes ex anulo nostro iussimus insigiri. Sigum manus (MF) domni Rodulfi serenissimi regis. Manno cancellarius ad vicem Giselberti archicancellarii recognovi et subscribsi. (SR) (SI D). Data VI id. decembr., anno dominicae incarnationis DCCCCXXII, domni vero Ruodulfi piissimi regis in Italia I, in Burgundia XII, indic. X. Actum Papie. In Dei nomine feliciter, amen.

DD R II, pp. 100-103, n. III

Il testo del diploma è modellato sui due di Berengario I del 19 febbraio 921 (DD B I, n. CXXXIV) e 20 febbraio 921 (DD B I, n. CXXXV).