Pavia, Biblioteca del Seminario, ms. Ottavio Ballada, Le glorie della pietà di Gondiberga regina dei Longobardi..., 1648, c. 97B.
source date: [947 April 24] [Corana (Pavia)] [1648]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei aeterni. Hugo et Lotharius divina favente clementia reges. Si sacris et venerabilibus locis temporalia et transitoria impendimus, eterna et sine fine mansura nos auxiliante Domino adipisci nequaquam difidimus. Quapropter omnium sancte Dei Ecclesie fidelium nostrorumque presentium videlicet ac futurorum noverit industria, Ardericum sancte Mediolanensis ecclesie venerabilem archiepiscopum atque Berengarium inclitum marchionem summumque regni nostri consiliarium nostra suppliciter exorasse clementiam, quatenus ecclesie in honore sancti Iohannis intra hanc Ticinensem civitatem fundate, cui preesse videtur Alpertus presbiter Ticinensis et noster cappellanus, dignaremur concedere, confirmare et corroborare sub plenissima integritate omnes res et possessiones quas ipsa ecclesia Sancti Iohannis tam per donum sancte memorie Gondiperge regine que ipsam edificavit ecclesiam, quam per precepta regum et imperatorum seu et a firmitates ac aliorum religiosorum hominum actenus habere et detinere dignoscitur. Quorum precibus aclinati, ita fieri annuimus, hoc nostre concessionis et confirmationis preceptum scribi iubentes, per quod prenominate ecclesie Sancti Iohannis concedimus, confirmamus et sub omni integritate coroboramus omnes res et possessiones suas quas priscis temporibus tenuit et possedit, eo videlicet ordine, ut ipsa ecclesia omnes res et possessiones suas, quas sibi per donum prenominate regine et per precepta antecessorum nostrorum, regum videlicet et imperatorum, et firmitates aliorum bonorum hominum possidere cernitur, deinceps per hoc nostrum preceptum cum omni sua integritate teneat et pleniter possideat, tam eas res et possessiones que ad partem publicam regni nostri pertinuit, quam et illas quas nostri antecessores, reges videlicet et imperatores, per sua precepta ob amorem Dei et sancti Ioannis canonicis in ipsa ecclesia Deo militantibus ad victum et vestimentum specialiter tribuerunt et denominative concesserunt, videlicet intra menia huiusmodi Ticini capellam unam in honorem sancti Victoris constructam cum solario ante se, ubi modo mansiones esse videntur et composite, eo quod prefata capella cum solario dicto in consumatione huiusmodi urbis funditus dissipata est, et salatiolum unum post tribunal capelle quondam fundate prope cortem Palatiolum, mansiones duas penes cortem Ianuensem, salatiolum unum ante portam eiusdem ecclesie, mansiones duas, claustrum in circuitu ecclesie cum viridario, extra muros ipsius civitatis campellos duos prope basilicam Sancti Victoris, clausuram unam et campos tres, in campania istius civitatis braidam unam, in Nassaria pratellos quinque, in loco qui dicitur Terra Arsa pratum unum simul cum silvula, in Monteferrato, in loco qui dicitur Rivassi, mansos quinque cum insula infra Padum, in Altuelini absentem unum, in Berterassi absentem unum, in Pulveria mansum unum, in Bucelade mansum unum, in Gebedi mansum unum, in loco qui nuncupatur Archidiaconi mansos septem, in Balbiani absentem unum, in civitate Placentina salatiolam unam cum parvo horto et campo uno, in loco qui dicitur Sancti Cipriani capellam unam cum domo coltili et mansos quatuor et cum omni sua pertinentia, in Segestri quandam absentem terram, similiter in Lavania et in Caruani ac infra civitatem Genuensem et in comitatu Terdonensi similiter in loco qui dicitur Regiana, Mariana, Verlasca, Freneto, Cassiano, nec non et Topiole, in comitatu Aquensi in loco qui dicitur Cuspiano cum omni sua integritate, in Savonasco mansos tres et absentem unum, in Frisosco absentem unum, in Bibiano absentem unum, in Miolaco absentem unum, in Gambaro mansos duos cum molendino, in Moliana manentem unum, in Corliasco absentem unum, in Merlade absentem unum, in Visedani absentem unum, in Grameneto absentem unum, in Turredano mansum unum, in Aurello petias de vitibus duas et campellum unum, cortem de Robationico cum omnibus pertinentiis suis et familiis utriusque sexus et districtionibus, similiter in Pino et in Canobio, hec solumodo usui et utilitati prefati nostri cappellani Alperti ipsiusque ecclesie abbati et canonicis pretaxate ecclesie Sancti Iohannis que nuncupatur Domnarum, sicuti alii nostri antecessores reges et imperatores per sua precepta et alii religiosi et sancti viri per suas firmitates concesserunt, ita et nos per hoc nostrum preceptum concedimus, confirmamus et pleniter coroboramus et perdonamus, ea videlicet ratione, ut tam prelibatus noster capellanus Alpertus et ipsius ecclesie abbas atque prepositus sibique subditi canonici quam et eorum successores, qui ibi pro tempore fuerint, hec per huiusmodi nostre auctoritatis donativum teneant et possideant et exinde integram potestatem habeant faciendi quicquid voluerint more ceterorum abbatum et canonicorum, quatenus in nostra mercede Deo et sancto Ioanni securi valeant deservire. Regia quoque auctoritate censemus, ut liceat iam dicto nostro cappellano Alperto et abbati omnibusque ipsius ecclesie canonicis, qui pro tempore fuerint, omnes res et familias, de quibus prefata ecclesia ante combustionem huiusmodi civitatis investita fuerat, iterum possidere, ad utilitatem ecclesie tenere, aut per circummorantium inquisitionem aut per sacramentum ab omnibus defendere et firmiter obtinere, tanquam si in presentiarum casu res et firmitates habeantur. Statuimus insuper per hanc nostre coroborationis et concessionis auctoritatem, ut nulla regni nostri potestas, vivente sepe dicto nostro cappellano Alperto ipsiusque ecclesie abbate, in eadem ecclesiam abbatem, prepositum et archipresbiterum ordinare nec de superscriptis omnibus rebus et utriusque sexus familiis ad eam pertinentibus eam inquietare aut molestare neque in eadem ecclesia clericum aliquem ordinare sine eius nutu et spontanea voluntate presumat; sed liceat eum pro Dei nostroque iugi servitio quiete et ordinabiliter cum sibi subiectis, qui pro tempore fuerint, Deo et beato Ioanni servire, omnium hominum sublata controversia; et si ipse abbas et prepositus vel successores eiusdem ecclesie ab hac luce migraverint, non aliunde sed ex sinu ipsius ecclesie sibi archipresbiterum et prepositum eligant. Reliqua omnia ad eandem ecclesiam pertinentia pars publica regni nostri per hoc nostrum pragmaticum pleniter teneat et cum omni integritate possideat, sua omnium hominum inquietudine et contradictione remota. Si quis igitur huius nostre concessionis et confirmationis preceptum infringere vel violare aliquando presumpserit, sciat se compositurum auri optimi libras ducentum, medietatem camere nostre et medietatem parti ecclesie Sanci Iohannis. Quod ut verius credatur diligentiusque ab omnibus observetur, manibus propriis roborantes anulo nostro subter insigniri iussimus. Signa serenissimorum (M) (M) Hugonis et Lotharii regum. Petrus in Dei nomine episcopus sancte Mantuane ecclesie regio iussu recognovi et subscripsi. Data octavo kal. Madii, anno dominice incarnationis DCCCCXLVII, regni vero Hugonis piissimi regis XXI, Lotharii vero filii eius XVI, indictione quinta. Actum in corte Coriano. Feliciter, amen.

DD U L, pp. 242-247, n. LXXXIII

Il testo di questo diploma segue letteralmente quello del 23 giugno 909 di Berengario I (DD B I, n. LXIX). Cfr. anche DD R II, n. IV.