Arezzo, Archivio Capitolare, n. XXXIV
source date: [933 (936) january 17] [Arezzo]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini nostri Iesu Christi regis aeterni. Hugo et Lotharius gratia Dei reges. Quia regalis magnificentia pia et larga erga Dei cultores et aeclesiarum Dei recuperatrix et restauratrix esse debet, ut id agendo premium mereatur consequi sempiternum, ideo que venientibus nobis ad domum Sancti Donati confessoris et martyris Christi, pro timore Dei omnipotentis et ipsius sanctissimi locis veneratione animarumque nostrarum seu parentum nostrorum salvatione, ibique precibus karissimi fratris nostri Bosonis incliti marchionis adquiescentibus, aliquantam terram, quam bonae memoriae Petrus episcopus ad utilitatem canonicorum ibi pro tempore Deo servientium distribuit et serenissimus avius noster Lotharius imperator in aliquid postea confirmavit et in aliquid suo proprio dono concessit, sed deinde pastorum neglegentia et pravorum hominum cupiditate illis subtracta fuit, videlicet: vineam unam ad Pinum cum campo ibi propesimiliter ad Pinum nominantem, et campum alterum qui dicitur Pratum Sale, nec non corticellam unam que dicitur ad Clane cum sua pertinentia, et aliam corticellam que vocatur Moionam sub integritate, sicut discernitur in scripto a iam nominato Petro episcopo facto; aecclesiam quoque Sancti Petri in Castello, quam dive memoriae Lotharius imperator avius noster pro remedio anime suae canonicos ibi servientes habere concessit, nec non et villas tres, quarum una nominatur Durna, altera Plica, tercia Speia, quas similiter avius noster eiusdem loci canonicis confirmavit; mercatum insuper unum, quod celebratur in missa sancti Hylariani; cortem etiam que nominatur Camenina, et est in Castello Felicitatis [cum] aecclesia in honore Sancti Andree haedificata cum omni sua pertinentia, quam suo proprio dono idem avius noster prefati loci concessit canonicis; campum insuper unum qui vocatur Piscinulae, et consistit in pago Aricianese, cum omnibus suis apendiciis, sicut ipse avius noster eum ipsis concessit; cortem namque que vocatur Col[onar]ia cum omni sua pertinentia, quam ipsi nunc detinent, per h[oc nostr]um re[ga]le preceptum canonicis qui nunc ibi serviunt, scilicet Leoni archidiacono, Dadoni archipresbitero, Petro presbitero, qui fuit vicedominus, et item Petro monacho presbitero et sacristae, sapienti grammatico, Suaverico et Vuillelmo diaconibus, Arnulfo diacono, [Stratario], Petro, Atoni atque Leoni presbiteris, Stephano quoque diacono et reliquis qui ibi in presenti serviunt eorumque successoribus, qui futuris temporibus ibi servierint, restituimus pleniterque corroboramus; de iure insuper regni nostri donamus predicti loci canonicis campum unum qui dicitur Longoria coniacentem prope Perilasium, qui capere videtur modia XX; ita videlicet, ut nec rector eiusdem sedis nec cuiuslibet potestatis persona de prefatis rebus vel de eorum pertinentiis seu de his que divina pietas inibi ageri voluerit illis aliquam inferre presumat contrarietatem, vel diminorationem ullam ingere adtemptet. Sed et nos pro mercedis nostrae augmento et ut in hoc opere nostra nostorumque fratrum relicorumque parentum fiat mercedis amplificatio, quandam terram, quam mater nostra suo pretio comparavit, scilicet campum de Longoria memorate aecclesiae, que est constructa in honore beati Donati confessoris et martyris Christi, ad necessitates fratrum consulendas proprietario iure concedimus tam nostris quamque et successorum nostrorum temporibus, ut in stipendiis fratrum ibidem Deo servientium absque aliqua [dimi]noratione aut cuiuslibet potestatis contrarietate perhennis perseveret temporibus. Statuimus quoque, ut sit ipsa canonica cum canonicis ipsius loci sub magisterio et regimine Leonis huius presentis archidiaconi et Dadonis archipresbiteri eorum succesoribus, facientes pari voto comunique consensu de frugibus et reditibus, quod in ipsa canonica annualiter Dominus dederit, seu de helemosinis absolute et libere quod canonici facere debent, absque alicuius contradictione vel molestatione. Quia Tuscis consuetudo est, ut recepto ab aecclesia libello, in contumatiam concertantur contra ecclesiam, ita ut vix aut numquam constitutum reddant censum, precipimus modisque omnibus iubemus, ut non episcopus vel canonicus libellum aut liquod scriptum alicui homini faciant, nisi laboratoribus qui fructum terrae aecclesiae et canonicis ipsius loci reddant sine molestia vel contradicitone aliqua. Precipimus quoque, ut in ipsa canonica nulla deimceps adiciatur persona absque illorum communi consensu, ne propterea aliqua inter illos oriatur discordia. Pro maiori quoque illorum securitate recipimos illos, cum omnibus illorum mobilibus et inmobilibus rebus illis iuste et legaliter pertinentibus, sub nostrae tuitionis mundburdo, quatinus securae vivere Deoque servire et pro nobis stat[uque] regni nostri remedioque animarum nostrarum et fratrum [nostr]orum [orare] illos iugiter delectet. Si quis igitur huius nostrae confirmationis et donationis precepti violator vel contradictor extiterit, sciat se compositurum auri optimi libras centum, medietatem kamerae nostrae et medietatem canonicis predictae ecclesiae qui ibi pro tempore servierint. Quod ut verius credatur diligentiusque ab omnibus observetur, manibus propriis roborantes de anulo nostro subter anotari iussimus. Signa (MF) (MF) Hugonis et Lotharii regum. Petrus cancellarius ad vicem Gerlanni abbatis et archicancellarii recognovi et subscripsi. (SR) (SI D). Data anno dominicae incarnationis DCCCCXXXVI, XVI kal. Feb., regni autem domni Hugonis piissimi regis VIII, domnique Lotharii item regis III, indic. VI. Actum in domo Sancti Donati. Feliciter.

DD U L, pp. 101-105, n. XXXIII

I possedimenti di Piunta e Graticiata sono donati alla Chiesa di Arezzo già da Berengario I il 2 gennaio 916 (DD B I, pp. 279-281 n. CIX). Il diploma di Lotario I con cui era donata la chiesa di San Pietro in Castello è datato Pavia 6 ottobre 835 (MGH DD Lo I, pp. 103-104, n. 28), quello con cui sono confermati il mercato annuale, la Chiesa di Sant'Andrea, la curtis Camenina e le villae Durna, Speia e Plica è datato Remiremont 29 agosto 843 (MGH DD Lo I, pp. 197-198, n. 79). La prima parte della dispositio si rifà a quelle dei diplomi di Carlo III (15 febbraio 882, MGH, DD Ka III, pp. 83-85, n. 50) e di Ludovico III (12 ottobre 900, DD L III, n. 2). Il medesimo testo è riprodotto nel diploma di Adalberto del 28 febbraio 961 (DD A, pp. 342-345, n. II). Da questo diploma dipendono quello di Ottone I del 10 maggio 963 (MGH DD O I, n. 253), di Ottone III del 12 luglio 996 (MGH DD O III, n. 217), di Enrico II del 1020 (MGh DD H II, n. 436), di Corrado II del 31 marzo 1027 (MGH DD K II, n. 74) e di Federico I del 9 novembre 1163.