Milano, Biblioteca Ambrosiana, D I, n. 12
source date: [891 july 28] [Pavia]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine sancte et individuae Trinitatis. Vuido divina favente clementia imperator augustus. Si circa servos et ancillas Dei munificentia nostrae benignitatis intulerimus, credimus hoc ad anime nostrae salutem efficaciter pertinere. Igitur omnium fidelium sanctae Dei Eclesie nostrorumque cognoscat industria, qualiter Dei ancilla quedam Asia quondam abbatissam monasterii sancte Dei genetricis Mariae, quod nuncupatur Theodote, situm urbe Ticinensi, pro diversis utilitatibus eiusdem monasterii expetiit precepta ad antecessore nostro Hlothario imperatore de quadam terra muroque iuxta monasterium ipsum, que urbis ipsius terminum includebat, ut ipse tam monasterii septum muniret quam urbis fines usque ad bublicam viam includeret. Concessit etiam ut res omnes quascumque monasterium id est longo tempore possedit aut postea iuste ac legaliter tam emptione, donatione quam fidelium oblatione adquisivit ac deinceps similiter iuste et legaliter adquirere potuerit, tranquillo iure possideat, et ut nullus rei publice minister aut aliquis ex iudicaria potestate presumeret homines eiusdem monasterii liberos [a]ut servos inquietare vel loca ad causas audi[en]das, vel freda exigenda vel tributa, aut mansiones vel paratas faciendas, nec fideiussores tollendos, aut homines eiusdem eclesiae tam ingenuos quam servos super terram ipsius commanentes distringendos, nec ullas redibitiones aut inlicitas occasiones requirendas, et quicquid exinde fisco nostro sperare poterat, in eodem sancto monasterio sollempni et perpetua securitate concessit. Dedit etiam licentiam de silva Carbonaria materiam ad reparationem ipsius monasterii suscipere ac ligna ad usum ignis habere secundum temporis oportunitatem. Et quando necessitas imminet, navem illius per Ticinensem portum discurrere liceat absque alicuius controversia. Et commutationes rerum omnes, quas predicta Asia fecit, maneant inconvulse. Et liceat ut eidem coenobio secundum regulam sancti Benedicti de propria congregatione abbatissam eligere, et sint res eisu sub imperiali immunitate defense. Et si necessitas evenerit, de rebus et familiis ipsius per inquisitionem imperialem [rei] veritas adprobetur. Nos vero precibus Elbungi archicancellarii nostri et Rixindae ipsius monasterii religiose abbatisse atque congregationis eius stimulati ob animae nostrae mercedem pie considerantes, hec omnia, sicut ad antecessore nostro conc[essa] sunt, inconvulse concedimus hac firmamus eidem venerabili loco perfruendum, sollempni iure statuimus possidendam, et sub nostra tuitione secure at sinceriter perseverent. Immo etiam nostra imperiali auctoritate firmamus et pe[rhen]nis temporibus observandum sancimus prefatam Rixindam abbatissam, que actenus casta mente sub cura et sollicitudine sanctam eiusdem loci congregationem Deo inculpabili regere dinoscitur, deinceps dum advixerit prefatum monasteri[un iu]xta normam et regulam absque alicuius interdictione ordinare devotius valeat, et si Deo faciente vitam commutaverit, sit eidem congregationi facultas a nobis promulgata secundum regulam sancti Benedicti de propria congre[ga]tione abbatissam eligere, in quam omnium sententia potissimum steterit. Insuper concedimus in prefato monasterio pro mercede animae nostrae vadum unum in Pado ad piscandum ubi nominatur Caput Lacti, hab[entem t]erminum superiorem in Cocuzo Gepidasco, inde percurrit ad eum locum ubi Agonia influit in Padum. Concedimus etiam in predicto venerabili monasterio insulas iuxta predictam piscationem ex utraque parte Padi, quicquid antiquo tempore eidem monasterium seu moderno obtinuit vel Padus invasit aut in futurum inruperit de propriis ipsius monasterii fine Nebiasco usque ad fluvium Agonia, deinde ipse finis descendit in Padum, et a termino qui vocatur Grindolado percurrit in melum insitum, deinde ad portum Caput Lacti quantum eidem monasterium preterito tempore obtinuit suo iure et nunc optin[e]re videtur seu quod Cunibert rex inibi per suum contulit praeceptum. Precipientes ergo iubemus, ut nemo fidelium nostrorum parti predicti monasterii de his omnibus, que supra a nobis concessa sunt, quolibet tempore ullam presumat inferre molestiam aut contrarietatem, set sub omni integritate, sicut a nobis concessa sunt et hac auctoritate nostra condonata sunt, perhenniter ibidem ad utilitatem monasterii sine diminutione permaneant. Si quis autem contra huius nostri precepti securitatem violentiam eidem monasterio temptaverit inferre, componat auri optimi libras XX, medietatem palatio nostro, reliquam medietatem parti eiusdem moansterii. Et ut haec nostra auctoritas pleniorem obtineat v[i]gorem et a fidelibus nostris diligentius observetur, manu propria subter firmavimus, et bulla nostra sigillari iussimus. Signum (M) domni Vuidonis serenissimi augusti. Helbuncus archicancellarius iubente domno Vuidone imperatore recognovi et subscripsi. (SR) Data V kal. Aug., anno incarnationis Domini DCCCXCII, regnante domno Vuidone in Italia anno regni eius IIII, imperii primo, indictione VIIII. Actum Papia. In Dei nomine feliciter, amen.

DD G, pp. 57-60, Falsificazioni n. I

Falsificazione in forma di originale. Il testo riproduce il diploma di Guido del 28 luglio 891 (DD G, pp. 24-27 n. X) con l'aggiunta della lode alla badessa Risinda.