Parma, Archivio di Stato, Diplomatico, Diplomi imperiali (DD U, pp. 6-9, n. II)
source date: [926 september 3] [Pavia]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei aeterni. Hugo divina largiente clemencia rex. Si sacris ac venerabilibus locis temporalia atque transitoria concedimus, magnam apud Dominum remunerari in futuro nequaquam diffidimus. Quocirca noverit omnium fidelium sanctae Dei Aeclesiae nostrorumque presencium scilicet ac futurorum industria, Lampertum sanctae Mediolanensis ecclesiae archiepiscopum nec non et Adelbertum sanctae Bergamensis sedis presulem et Ermengardis gloriosissimam comitissam karissimamque germanam nostram et Giselbertum illustrem comitem palatii humiliter nostram exorasse celsitudinem, quatenus ob amore superne remunerationis per nostri precepti paginam quoddam monasterium infra civitate Placentina a beate videlicet memoriae Angelberga imperatrice constructum et in honore sancti Sixti dedicatum Berte gloriosissime abbatisse consanguineae nostrae cum omnibus suis pertinenciis confirmare dignaremur, simul quoque roborantes et in perpetuum concedentes eidem monasterio quasdam cortes, Vuardestallam scilicet, Campum Miliatio, Curtem Novam, Sexto, Luciariam, Litora Paludiana, Villole, Piguniariam, cum adiacenciis eorum et omnia quecumque memorata imperatrix institutionis suae paginam ubicumque eidem cenobio diffinivit ad habendum. Quorum peticionibus tota devocione faventes, id fieri anuimus, hoc nostrum preceptum scribi iubentes, per quod prelibate Berte eundem monasterium confirmamus, quatenus in sua sit potestate et dominio cousque vixerit et ibidem dominatrix et ordinatrix atque rectrix invigilet ac permaneat donec eius fuerit vita. Per quod etiam iam prescripto venerabili loco concedimus hac confirmamus omnes res et possessiones mobiles ac inmobiles, tam per cartulas quamque extra cartulas vel cuiuscumque inscripcionis titulo ad partem ipsius monasterii legibus adquisitas et acquirendas, seu quicquid per regum vel imperatorum antecessorum nostrorum precepta ad eundem sacrum locum collatum; atque cellulam quandam que antiquitus Monasterium dicebatur non procul a Placentina urbe sitam, loco qui Caput Trebiae vocatur, in qua ecclesia apostolorum principis honore dicata consistit, cum omnibus inibi inibi pertinentibus, quemadmodum Karlomannus serenissimus rex antiquitus eandem cellulam cum universis suis appendiciis eidem monasterio proprietario iure largitus est, prenominato venerabili loco per hoc nostrae regalis auctoritatis preceptum ex integro perdonamus, largimur, confirmamus modisque omnibus corroboramus. Familias quoque utriusque sexus et condicionis cum curtibus et capellis earumque appendiciis, cum omnibus castellis, casis, vineis, campis, pascuis, pratis, silvis, salectis, sacionibus, paludibus, aquis aquarumque decursibus, molendinis, fluminibus, piscacionibus, ripis, rupinis, montibus, collibus, vallibus ac planiciebus, coltis et incoltis, divisis et indivisis, mercacionibus, vectigalibus, districtionibus, servis et ancillis, aldiis et aldianis et omnibus que dici aut nominari possunt ad eundem monasterium iuste et legaliter respicientibus in integrum confirmamus, ita videlicet, ut prelibata abbatissa Berta, quousque vixerit, hac nostra auctoritate roborata de prescriptis rebus eidem monasterio pertinentibus tam per preceptorum paginam, ut diximus, quamque aliarum instrumenta cartarum et adquisitis et adquirendis potestative faciat, omnium magnarum parvarumque personarum molestacione remota. Si quis vero hanc nostram auctoritatem violare temtaverit, CL libras auri optimi componere cogatur, medietatem camere nostrae et medietatem sepe fate Berte abbatissae. Quod ut verius credatur diligenciusque ab omnibus opservetur, manu propria roborantes de anulo nostro iussimus insigniri. Signum (MF) domni Hugonis piissimi regis. Sigefredus cancellairus ad vicem Beati episcopi et archicancellarii recognovi et subscripsi. (SR) (SI) data anno dominice incarnacionis DCCCCXXVI, III non. Sep., indiccione XV, anno vero domni Hugonis I. Actum Papia. In Christi nomine feliciter, amen.

DD U, pp. 6-9, n. II; Falconi, Le carte I, pp. 124-127, n. 50.

Fonte di questo testo è il diploma di Rodolfo II 924 novembre 12 (DD R II, pp. 117-120, n. VIII). Da questo dipende quello di Berengario II e Adalberto 951 gennaio 17 (DD B II, pp. 291-294, n. I). L'originale è a Parma, ma esistono copie a Cremona (Archivio di Stato, Archivio segreto, n. 2816: copia autentica del 1227) e al Capitolare di Parma (perg. n. CMLXXVI).