Parma, Archivio di Stato, Diplomatico (DD B II, pp. 291-294, n. I)
source date: [951 January 17] [Pavia]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei aeterni. Berengarius et Adelbertus divina providente clementia reges. Si sacris ac venerabilibus locis temporalia atque transitoria concedimus, magnam apud Dominum remunerari in futuro nequaquam diffidimus. Quocirca noverit omnium fidelium sanctae Dei Aecclesiae nostrorumque presentium scilicet ac futurorum industria, Giseprandum sanctae Terdonensis aecclesiae episcopum nec non Vuidonem sanctae Mutinensis sedis presulem humiliter nostram exorasse celsitudinem, quatenus ut amorae supernae remuneracionis per nostri precepti paginam quoddam monasterium infra civitatem Placentinam a beate videlicet memoriae Angelberga imperatricae constructum et in honore sancti Sisti hedificatum Bertae gloriosissimae abbatissae amitae nostrae cum omnibus suis pertinenciis confirmare ac corroborare dignaremur, simul quoque roborantes et in perpetuum concedentes eidem monasterio quasdam cortes, Vuardistalla scilicet, Campum Miliatio, Curte Nova, Piguniarius, Sexto, Lutiariam, Littora Paludiana, Villolae, cum adiacenciis eorum et omnia quecumque memorata imperatrix institutionis suae iudicati ubicumque eidem caenobio diffinivit ad habendum. Quorum petitionibus tota devotione faventes, id fieri annuimus, hoc nostrum preceptum scribi iubentes, per quod prelibatae Bertae abbatissae eundem monasterium confirmamus ac corroboramus, quatenus in sua sit potestate et dominio quousque vixerit et ibidem dominatrix et ordinatrix atque rectrix invigilet ac permaneat donec eius fuerit vita. Per quod etiam iam prescripto venerabili loco concedimus et confirmamus omnes res et possessiones mobiles ac immobiles, tam per cartulas quamque extra cartulas vel cuiuscumque inscriptionis titulo ad partem ipsius monasterii legibus adquisitas et adquirendas, seu quicquid per egum vel imperatorum antecessorum nostrorum precepta ad eundem sacrum locum collatum; atque cellulam quandam que antiquitus Monasterium dicebatur non procul a Placentinae urbe sitam, loco qui Capud Trebiae vocatur, in qua ecclesia apostolorum principis dicata consistit, cum omnibus inibi pertinentibus, quemadmodum Carlemannus serenissimus rex antiquitus eandem cellulam cum universis suis appenditiis et pertinentiis eidem monasterio proprietario iure largitus est, prenominato venerabili loco per hoc nostrae regalis auctoritatis preceptum ex integro perdonamus, largimur, confirmamus, modisque omnibus corrobor[mu]s. Familias quoque utriusque sexus et conditiones cum curtibus et capellis earumque appenditiis, cum omnibus castellis, casis, vineis, campis, pascuis, pratis, silvis, salectis, sationibus, paludibus, aquis aquarumque decursibus, molendinis, fluminibus, piscationibus, ripis, rupinis, montibus, collibus, vallibus ac planiciebus, coltis et incoltis, divisis et indivisis, mercationibus, vectigalibus, districtionibus, servis et ancillis, aldiis et aldianis et cum omnibus ad eundem monasterium iuxste et legaliter respicientibus in integrum confirmamus, ita videlicet, ut pelibata abbatissa Berta, quousque vixerit, hac nostra auctoritate roborata de prescriptis rebus eidem monasterio pertinentibus tam per preceptorum paginam, ut diximus, quamque aliarum instrumenta cartarum et adquisitis et adquirendis potestative omnium faciat magnarum parvarumque personarum molestatione remota. Si quis vero hanc nostram auctoritatem violare temptaverit, centum quinquaginta libras auri optimi componere coga[t]ur, medietatem ka[m]erae nostrae et medietatem sepe fate Bertae abbatissae. Quod ut verius credatur diligentiusque ab omnibus observetur, manibus propriis roborantes de anulo nostro iussimus insigniri. Signa domnorum (MF) (MF) Berengarii et Adelberti serenissimorum regum. Ubertus cancellarius ad vicem Bruningi episcopi et archicancellarii recognovit et subscripsit. (SR) (SI D). Data XVI kalendis februarii, anno dominicae incarnationis DCCCCL, regni vero domni Berengarii atque Adelberti piissimorum regum primo, indictione nona. Actum Papiae Titinum. Feliciter, amen.

DD B II, pp. 291-294, n. I; Drei, Le carte I, n. LVII, pp. 180-2.

Il testo ripete quello del diploma di Ugo per il medesimo destinatario (DD U, pp. 6-9, n. II). La forma Piguniariuis era presente nel diploma di Rodolfo del 12 novembre 924 (DD R II, pp. 117-120, n. VIII).