Parma, Archivio Vescovile (MGH DD Km, pp. 820-822, n. 24)
source date: [879 may 11] [Oetting (DE)] [1288 November 18]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

(C.) In nomine sancte et individue trinitatis. Karlomannus divina favente clementia rex. Cum nihil boni operis apud eternum pereat remuneratorem, absque tarditate oportet nos omni tempore agere que digna sunt tanto remuneratori; quoniam si temporalia et momentaneo cursu transeuntia ecclesiis omnipotentis dei inpendimus, sempiterna ac sine fine mansura premia ab eo procul dubio suscipere speramus. Igitur omnium sancte dei ecclesie fidelium nostrorumque presentium scilicet ac futurorum solertie notum fieri volumus, quatenus Uuibodus sancte Parmensis ecclesie venerabilis episcopus dilectus fidelis noster nostram per Eurardum fidelem nostrum deprecatus est clementiam, ut paupercule Parmensi sue ecclesie pro amore dei animeque nostre parentumque nostrorum mercede subvenire dignaremur. Cuius petitionibus pietatis nostre aures misericorditer accomodantes et eius erga nostrum obsequium curiosissimam fidelitatem attendentes concedimus atque donamus ei et ecclesie sue abbatiam de Bercedo sitam in monte Bardonis cum omnibus adiacentiis et pertinentiis eius in integrum tam in finibus Tuscie quamque et Longobardie cum omni integritate et soliditate sua iure perpetuo. Insuper etiam confirmamus et corroboramus quod ei et ecclesie sue per aliud nostrum edictum nuper concessum est, id est cortem regiam exstructam infra civitatem Parmam cum omni officio suo servis et ancillis masculini sexus et femenini seu etiam largimur et perdonamus atque nuper concessum confirmamus predicto Uuibodo et prelibate ecclesie sue omne ius publicum et toloneum atque districtum eiusdem civitatis et ambitum murorum in circuitu nec non et pratum regium non longe ab ipsa eadem civitate in integrum, sicut nostre publice ac regie pertinet potestati. Corroboramus quin potius et confirmamus per huius nostri edicti paginam omnes auctoritates, quascunque predicta Parmensis ecclesia in honore sancte dei genitricis semperque virginis Marie dicata habere dignoscitur a tempore omnium regum Longobardorum et Francorum, Karoli videlicet magni, Lotharii et Ludouici piissimorum regum et imperatorum, nostrorum scilicet predecessorum, usque in presens tempus, precipientes ut nullus sepe nominatam Parmensem ecclesiam de universis, que inibi ab antecessoribus nostris pia devotione collata sunt, et de his, que nostra regalis munificentia illi confert, absque legali iudicio expoliare audeat. Et idcirco hoc nostre donationis concessionis seu confirmationis iussimus fieri preceptum, per quod predicto Uuibodo venerabili episcopo fideli nostro eiusque successoribus ad partem ecclesie sue predictam abbatiam de Bercedo cum omni, ut iam diximus, integritate sua, tam quod modo habet aut in antea deo propitio per fideles animas adeptura est, et prefatam cortem que regia dicitur infra denominatam civitatem Parmam et omne ius publicum et toloneum et districtum civitatis seu et ambitum murorum in circuitu et pratum quod regium nominatur in integrum concedimus perdonamus atque largimur et de nostro iure in eius ius et dominium transfundimus, ut habeat teneat et possideat ac fruatur perenniter tam ipse Uuibodus episcopus fidelis noster quamque et successores eius ad partem ecclesie iam dicte iure proprietario in eternum, omni nostra nostrorumque heredum ac proheredum et posterorum repetitione sopita atque extincta. Si quis vero, quod minime credimus, nostris vel futuris temporibus contra hoc nostre donationis concessionis seu confirmationis preceptum contraire tollere aut causari temptaverit, sciat se compositurum auri obtimi libras C, medietatem camere nostre et medietatem supradicto Uuibodo et successoribus eius ad partem iam dicte ecclesie sue, cui violentia illata fuerit. Et ut hoc certius credatur diligentiusque ab omnibus observetur, manu propria firmavimus et anuli nostri inpressione iussimus insigniri. Signum domni (M.) Karlomanni serenissimi regis. Baldo cancellarius iussu regio recognovi et (SR.) Data v idus mai. anno dominice incarnationis dccclxxii, domni vero Karlomanni regis in Baguaria iiii et in Italia iii, indictione xv; actum ad Huotingam cortem regiam; in dei nomine feliciter amen.

MGH DD Km, pp. 820-822, n. 24

Presenta qualche relazione con il testo del diploma DD U, pp. 10-14, n. III.