Parma, Archivio Capitolare (DD U L, pp. 76-78, n. XXVI)
source date: [930 september 16] [Parma] [XI]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine sanctae et individue Trinitatis. Hugo divino fretus auxilio rex. Nichil arcius ad nostre sublimitatis honorem nostrique regiminis corroboracionem facere credimus, quam si sanctarum Dei ecclesiarum habentes sollicitudinem earum dotes inconvulsas servare curamus, et votis fidelium pias aures accomodamus. Ac per hoc omnium sanctae Dei Ecclesie nostrorumque fidelium presentium et futurorum noverit sagacitas, qualiter interventione Alde amantissime et carissime coniugis nostre seu Ermengarde cometisse et dilecte sororis ac consiliatricis nostre nec non et Samson comitis nobilissimi fidelis nostri Sigefredus venerabilis sanctae Parmensis ecclesiae episcopus dilectusque fidelis noster nostre serenitatis adiit celsitudinem petens, quatinus precepta atque auctoritates piissimorum augustorum vel regum predecessorum nostrorum omniumque, quodquod a tempore dive memorie Radchis regis usque ad presens nostrum tempus seu predecessores prefate sanctae Parmensi ecclesie acquisierunt, abbaciam silicet de Bercetum in onore sancti Remigii extructam in integrum ac eiusdem Parmensis civitatis districtum et omnem ius publicum et theloneum ambitumque murorum in circuitu et locellum quendam Luculum nomine situm in alpinis ac scopulosis vastorum montium locis in comitatum Parmensem cum finibus et terminibus suis in integrum, sicut in precepto bone memorie Karoli imperatoris predecessoris nostri continetur, ceteraque etiam que a predecessoribus nostris prelibate ecclesie Parmensi dudum collata sunt, nostri corroboratione precepti concederemus atque corroboraremus. Corum simul iunctis condignis peticionibus ratam fore Deo pleniter existimantes atque ad remedium anime nostre proficere firmiter cognoscentes, hos nostre auctoritatis apices inscribi iussimus, quibus decernimus ut iam dictam abaciam de Bercedo integre et districtum iuris publici Parmensis civitatis cum ambitu murorum sive theloneum eiusdem civitatis nec non et Curtem Regiam cum pertinencia sua et Pratum Regium seu et locellum illum nomine Luculum cum finibus et terminationibus suis, ut dictum est, vel quicquit antiqui reges seu imperatores et reliqui homines Deum timentes memorate sancte Parmensi ecclesie suis preceptis vel testamentis contulerunt et postea precellentissimi reges atque augusti sua inconvulsa nostris futurisque temporibus in sua potestate vel iure suae sancte Parmensis ecclesie prescriptus Sigefredus episcopus suique successores perpetualiter teneant. Statuimus etiam et omnimodis interdicimus, ut nullus sub regno nostro constitutus de rebus suprataxate Parmensis ecclesie in quibuscumque comitatibus vel locis aliquam diminorationem facere aut alias quaslibet annuales dominationes aut consuetudinario more exigere vel tollere aliquit aut clericos eiusdem ecclesie in personis vel domibus suis ledere audeat; sed repulsa omni iniusta consuetudine liceat pretaxato venerabili episcopo Sigefredo suisque successoribus omnes res iam dicte Parmensis ecclesie, de quibus legitimam vestituram tenuit vel tenere dinoscitur aut in futurum tentura est, cum universis sibi subiectis sub inmunitatis nostre defensione quieto ordine tenere atque pro incolumitate nostra altissimum Dominum exorare. Omnimodis etiam precipimus, ut, si de rebus iam dicte ecclesie ullam diminorationem quislibet facere temptaverit, non sit necesse iam dicto episcopo eiusque successoribus sive eiusdem ecclesie causam peragentibus ullam facere probationem, sed diligenter per bone fidei homines iureiurando finiatur, ut rei veritas declaretur. Quicumque ergo huius nostri precepti prevaricator estiterit, trecentas auri optimi libras componere cogatur, medietatem camere nostre et medietatem prefate Parmensi ecclesie et iam dicto Sigefredo episcopo eiusque successoribus qui pro tempore fuerint. Quod ut verius credatur diligentiusque ab omnibus observetur, manu propria roborantes de anulo nostro subter annotari iussimus. Signum domni Hugonis gloriosissimi regis. Petrus notarius ad vicem Gerlandi abbatis et archicancellarii recognovi et subscripsi. Data XVI kal. Octub., anno dominice incarnationis DCCCCXXX, regni vero domni Hugonis invictissimi regis quinto, indic. quarta. Iussum Papie et actum Parme. In Dei nomine feliciter.

DD U, pp. 76-78, n. XXVI

Copia del XI inserita nel placito del 18 settembre 935 (DD U L, pp. 115-122, n. XXXIX) tenuto dal conte Sarilone alla presenza di re Ugo e re Lotario. Si distacca da DD U, pp. 70-73, n. XXIV solo nell'escatocollo. Secondo Schiaparelli, poiché il diploma XXIV è falso, è falso anche il XXVI, che da esso dipende (Cfr. Schiaparelli 1914, p. 210).