Lucca, Archivio Storico Diocesano, Archivio Capitolare, Diplomatico, Priv., CC 4
source date: [962 March 13] [Lucca] [XI]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domni nostri Iesu Christi regis eterni. Otto gratia dei imperator augustus. Quia decet regali magnificentie loca sancta ditari atque venerari et omnibus Christianis de animabus suarum curam atque sollicitudinem gerere, ideo dignum duximus modo in presenti sanctissimi Martini episcopi locum Luce situm in aliquod locupletari, ut et ipsis pro quibus donatum est ad refrigerium et nobis ad remedium proficiat sempiternum. Quapropter considerantes nos hoc et in animo volventes prece et admonitione dilecte nostre coniugis Adeleheide regnique nostri consortis concedimus atque donamus predicto sancto loco, sicuti olim Hugo et Lotharius nostri predecessores reges pro remedio animarum Adelberti marchionis et Berte comitisse nec non et suarum dederunt beato Martino pontifici ecclesieque sue site Luce suisque fidelibus ibi pro tempore deo famulantibus, sacerdotibus scilicet et diaconibus subdiaconibus quoque ceterisque ibi pro tempore ordinatis, videlicet cortes duas, unam quam predicta Berta suo pretio comparavit et dicitur Massa Grausi consistens in ipso comitatu Lucensi cum terris et massariciis ibi pertinentibus, videlicet in loco Mozatico manentes duos, in Arsitulo manentes duos, in Montisano manentem unum, in Fioccle manentes quattuor, in Casule manentes tres, in Cerri manentem unum, in Scopeto manentes duos, in Platano manentem unum, iuxta ipsam cortem adiacentes manentes decem, in Collezani manentem unum, in Panicale manentem unum, qui omnes iam dicte corti [vicini ess]e videntur; in aliis locis et villis ad ipsam cortem pertinentes ad Toiano ultra portam manentes quinque, Are[tinia]no manentem unum, ad Turrim iuxta campum maiorem manentem unum, in Casule montanino manentem unum, in Bulisano manentes duos, in Corsanico manentes duos, in Cerbaiola manentem unum, in Bonazula iuxta Uersiliam campum unum, iuxta ecclesiam sancti Angeli in Cornuta campum unum, ad Metato campora duo, unum ex uno latere Sercli fluminis et alterum campum ex altero latere, unum caput tenent in terra sancti Antimi et alterum caput tenent cum ambobus lateribus in terra sancte Marie, seu et petiolam unam de terra in insula iuxta flumen Sercli, cum omnibus pertinentiis eiusdem cortis nostra preceptaria auctoritate iam dicto sancto loco concedimus funditusque largimur. Insuper etiam curtem aliam in eodem comitatu Lucensi adiacentem sancta Petronilla nomine prope Massam macinariam coniacentem cum capella in honore eiusdem sancte Petronille cum mansis viginti in Massa macinaria et duobus in Colugnule nec non et pratis in Ceppeto et in Turingana atque vinea et campis in loco Turingo nec non vinea et terris in Palatano et aliquantula terra in Ponte tecto, cum servis et ancillis omnibusque rebus et familiis ad easdem cortes pertinentibus; sicut Hugo et Lotharius prenominati reges preceptali auctoritate obtulerunt ecclesie beati Martini ubi caput Lucani episcopii esse dinoscitur, in usum et sumptum canonicorum ibidem pro tempore deo militantium, ita nos ibidem concedimus donamus atque largimur et de nostro iure et dominio in eorum ius et d[o]minium omnino transfundimus ac deleg[amus una cum casis sedi]minibus campis [terris] vineis pratis pascuis silvis aquis aquarumque decursibus molendinis piscationibus montibus vallibus planitiebus servis et ancillis aldionibus et aldianis cunctisque rebus et familiis iuste et legaliter ad easdem cortes pertinentibus et respicientibus in integrum, quatenus canonici in ecclesia beati Martini deo famulantes et pro animabus superius nominatis et pro nobis deum exorantes prefatas cortes cum omnibus ad eas pertinentibus in integrum illis concedimus, ut habeant teneant firmiterque possideant. Statuimus ut episcopus loci nullam quoquam in tempore de prefatis cortibus potestatem habeat neque inde se intromittat nisi ad canonicorum auxilium et salvationem, et si quod absit a potestate eorum prefatas cortes cum omnibus ad se pertinentibus episcopus loci aut ullus invasor tulerit aut aliquid subtraxerit, tunc deveniant in potestatem ducis et marchionis Luce civitatis, tandiu donec talis episcopus venerit qui prefatas cortes in iure et potestate canonicorum esse permittat. Denique et plebem de Sugrominio in honore sancti Laurentii constructam quam Conradus eiusdem civitatis episcopus ex parte episcopii loco quarte portionis ex decimis predicte canonice in usum et sumptum canonicorum per scriptum concessit, per hoc nostrum preceptum confirmamus et corroboramus, statuentes ut nullus episcoporum eandem plebem a potestate canonicorum tollere presumat. De cetero totius ordinis canonicos predictasque cortes et plebem atque omnes illorum offersiones quascumque homines religiosi pro animabus pare[n]tum suorum in eodem loco dederunt vel quod inantea ibidem daturi sunt, cum omnibus rebus et familiis ad easdem cortes et plebem seu offersiones pertinentibus cunctasque res et familias canonicorum sub nostram defensionem et mundburdum recepimus atque precipientes iubemus, ut nullus dux marchio comes episcopus aut ulla regni nostri magna parvaque persona canonicos in ecclesia beati Martini deo servientes inquietare vel molestare audeat aut de prefatis cortibus et plebe vel offersionibus disvestire aut invasionem facere presumat aut de rebus eorum propriis sine legali iudicio disvestire seu ex familiis temptet, sed liceat eis prefatas cortes et plebem tenere cum omni offersione et pro pretaxatis animabus et nobis deum exorare quiete ac pacifice vivere omni contradictione remota. Si quis igitur huius precepti violator extiterit, sciat se compositurum auri optimi libras centum, medietatem kamere nostre et medietatem canonicis in memorata ecclesia pro tempore deo famulantibus, et insuper eterne damnationis penam incurrat et cum Iuda traditore partem in die iudicii habeat. Et ut hoc nostre largitionis donum ratum in posterum maneat diligentiusque ab omnibus observetur, manu propria roborantes anuli nostri impressione subter annotari iussimus. Signum domni Hottonis (M.) serenissimi imperatoris. Liutgerius cancellarius advicem Brunonis archicancellarii recognovi et subscripsi. Data III. idus martii anno dominice incarnationis DCCCCLXII, anno vero imperii domni Ottonis primo, indictione V; actum Luce; feliciter amen.

MGH DD O I, pp. 330-331, n. 238

Conferma del diploma dei re Ugo e Lotario del 1 luglio 932 (DD U L, pp. 94-98, n. XXXI). Cfr. DD U L 26 marzo 941 (pp. 166-169, n. LVI). Il contenuto è a sua volta confermato da Ottone II il 21 dicembre 982 (MGH DD O II, pp. 340-342, n. 289), Ottone III il 1 settembre 998 (MGH DD O III, pp.726-727, n. 301) e Corrado II il 23 febbraio 1038 (MGH DD Ko II, pp. 359-361, n. 260). In più, rispetto alla concessione di Ugo e Lotario, sono aggiunti una curtis, una cappella, alcuni mansi e altri possedimenti.