Siena, Archivio di Stato, Diplomatico, San Salvatore del Monte Amiata, a. 937 ott. 5
source date: [937 October 5] [Solicciano (Firenze)]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine sanctae et individuae Trinitatis. Hugo et Lotharius divina favente clementia reges. Si sanctis ac venerabilibus locis ea quae ab antecessoribus nostris collata sunt corroborare studuerimus, et de his quae nostri iuris sunt concedere satagimus, aeternae vitae emolumentum adipisci ac presentis status soliditatem propensius augmentari non titubamus. Idcirco omnium fidelium sanctae Dei Ecclesiae nostrorumque presentium ac futurorum industria noverit, abbatem et monachos in coenobio domini et salvatoris nostri Iesu Christi militantes in monte Amiate nobis lacrimabiliter protulisse, quod famis ac nuditatis indigentia ibidem Deo servire non possent, eo quod cortes et cellae, quae a predecessoribus nostris ad sumptum eorum collatae sunt, a pravis fu[i]ssent distractae hominibus. Nos quidem pro Dei amore animarumque nostrarum remedio, quoniam idem cenobium in nostram devenerat potestatem ac proprietatem, res et predia, quae a nostris precessoribus collata sunt et confirmata ac corroborata, confirmare et corroborare studuimus, et de nostri iuris proprietate in monachorum sumptum cortes et cellas contulimus, quatenus sedulo orationes pro nobis matreque nostra Berta ibidem ad Dominum dirigantur. Igitur cortes et cellas, massaricia et sortes, familiamque utriusque sexus quae hactenus tenuerunt, omniaque precepta ab antecessoribus nostris conlata, omniaque instrumenta confirmamus pleniterque corroboramus; et quoniam prefatum cenobium in nostram devenit potestatem et proprietatem, ex quae a pravis ablata sunt hominibus et alia quibus indigentiam explere valeant, in usum fratrum per hoc nostrum preceptum concedimus, donamus atque largimur, videlicet cellam Sacti Benedicti, curtem de Palea, cellam Sancti Stephani in [Monti]clo, et cellam Sanctae Mariae in Lamulas, corticellam de Mustia, [nec]non et corticellam de Titinano, et in Cerri angariales, et curticellam in Fereniano, nec non et cellam Sancti Salvatoris in vale Racana, et curticellam de Cuniclo cum ipso caiolo de Porciano, et cellam Sancti Stephani in Terquino, seu et cellam Sancti Severi super lacum cum ipsa corticella de Besantio, cellam etiam Sancti Miniati, nec non et cellam Sanctae Mariae de Valeriano cum ipsis rebus de Curticiole, cum omnibus adiacentiis et pertinentiis earum, atque cortem Sanctae Mariae ad Offena, et curticellam Sancti Simeonis et Sanctum Petrum in Cervaria, cum omnibus rebus et familiis ad eas in integrum pertinentibus vel respicientibus. Denique etiam concedimus predicto cenobio omnia decima, frea et iudiciaria et omnem compositionem et exibitionem publicam ex omnibus manentibus predicti monasterii ob remedium animarum nostrarum matrisque nostrae in usum peregrinorum ad portam monasterii clamantium, precipimus etiam et statuimus, ut deinceps in futurum haec nostra confirmatio atque donatio a posteris nostris inconvulsa maneat et inlibata, et ut nullus dux, marchio, comes, vicecomes aut ulla regni nostri magna parvaque persona in domos vel res predicti cenobii violentiam inferat aut famulos flagellare vel angariare presumat, neque de predictis rebus ullam minorationem facere satagat; sed liceat abbatem sanctamque congregationem predictas cortes et cellas cum eorum integritatibus tenere, omnium inquie[tudi]ne remota. Si quis igitur hoc nostrum preceptum vìolare temptaverit, sciat se compositurum auri optimi libras centum, medietatem kamerae nostrae et medietatem sanctae congregationi predicti cenobii. Quod ut veius credatur diligentiusque observetur, manibus propriis roborantes anuli nostri inpressione subter iussimus insigniri. Signa serenissimorum (MF) (MF) domni Hugonis et Lotharii regum. Giseprandus domnorum regum capellanus regi iussu recognovi et subscripsi. Data III non. octub., anno dominicae incarnationis DCCCCXXXVII, regni vero domni Hugonis regis XII, filii [ve]ro eius Lotharii item regis VII, indictione XI. Actum ad pontem Andria. Feliciter.

DD U L, pp. 136-138, n. XLV; CDA I, pp. 416-418, n. 198.

Il testo dipende in parte dal diploma di Ludovico II del 4 luglio 853 (MGH DD Lu II, pp. 83-87, n. 11). Cfr. anche il diploma di Arnolfo del 27 febbraio 896 (MGH DD Arn, pp. 211-213, n. 140), di Berengario I del 8 dicembre 915 (DD B I, pp. 276-279 n. CVIII), e di Corrado II del 5 aprile 1027 (MGH DD Ko II, pp. 103-106, n. 79). Il testo si trova riprodotto letteralmente nel diploma di Ottone I del 21 febbraio 962 (MGH DD O I, pp. 328-329, n. 237), fonte della conferma di Enrico II del 10 aprile 1007 (MGH DD H II, pp. 156-157, n. 130). Manca la menzione esplicita dei manentes di Frignano.