Siena, Archivio di Stato, Diplomatico, San Salvatore del Monte Amiata (MGH DD H II, pp. 156-157, n. 130)
source date: [1007 April 10] [Regensburg (DE)]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

(C.) In nomine sanctae et individuae trinitatis. Heinricus divina favente clementia rex. Si sanctis ac venerabilibus locis eo, quae ab antecessoribus nostris collata sunt, corroborare studuerimus et de his, que nostri iuris sunt, concedere satagimus, aeterne vite emolumentum adipisci ac presentis status soliditatem propensius augmentari non titubamus. Idcirco omnium fidelium sanctae dei aecclesiae nostrorumque presentium ac futurorum industria noverit, Vv. abbatem et monachos in coenobio domini et salvatoris nostri Iesu Christi militantes in monte Amate nobis lacrimabiliter protulisse, quod famis ac nuditatis indigentia ibidem deo servire non possent, eo quod cortes et celle, quae a precessoribus ad sumptum eorum conlate sunt, a pravis fuissent distracte hominibus. Nos quidem pro dei amore animarumque nostrarum remedio, quoniam idem coenobium in nostram devenerat potestatem ac proprietatem, res et predia, quae a nostris precessoribus collata sunt et confirmata ac corroborata, confirmare et corroborare studuimus et de nostris iuris proprietate in monachorum sumptum cortes et cellas contulimus, quatinus sedulo orationes pro nobis coniugeque nostra Cunigunda regina ibidem ad dominum dirigatur. Igitur cortes et cellas, massaricia et sortes familiamque utriusque sexus, quae actenus tenuerunt, omniaque precepta ab antecessoribus nostris conlata omniaque instrumenta confirmamus pleniterque corroboramus, et quoniam prefatum coenobium in nostram devenit potestatem et proprietatem, et quae a pravis ablata sunt hominibus et alia, quibus indigentia explere valeant, in usum fratrum per hoc nostrum preceptum concedimus donamus atque largimus, videlicet Rotam cardosam, quae nunc Burgoricho nuncupatur, et medietatem curte sancti Sebastiani et burgo de Uultiole et curte de Climintiano et Rocka de Senzano cum suis pertinentiis, curte de Fereniano, curte in Corsiniano, casis et terris domnicatis in Cingona et iuxta flumen qui vocatur Urcea, et curte in Titinano, curte et cella sanctae Mariae qui vocatur Lamule cum suis pertinentiis, curte in Campagnatico, cella et curte in cum suis vineis qui vocatur Poppae in Cornito, curte sanctae Mariae in Ualeriano cum ipsis rebus de Cortitiano cum omnibus adiacentiis et pertinentiis earum, cella sancti Sauini nec non et sancti Stephani et sanctae Restitutae in Terquino, seu etiam curte sancti Seueri super lacum cum ipsa corticella de Bisentio, cellam etiam sancti Miniati nec non et cellam sancti Salvatoris in valle Racana, curte sancti Petri in Ceruaria cum corticella in Capago cum omnibus rebus et familiis ad eas in integrum pertinentibus vel respicientibus. Denique etiam concedimus ad predictum coenobium omnia decima frea et iudiciaria et omnem compositionem et exibitionem pu[b]licam ex omnibus manentibus predicti monasterii ob remedium a[ni]marum nostrarum in usum peregrinorum ad portam monasterii clamantium. Precepimus etiam et statuimus, ut deinceps in futurum haec nostra confirmatio atque donatio a posteris nostris inconvulsa maneat et inlibata, et ut nullus dux marchio comes vicecomes aut ulla regni nostri magna parvaque persona in domos vel res predicti monasterii violentiam inferat aut famulos flagellare vel angariare presumat neque de predictis rebus ullam minorationem facere satagat, sed liceat abbatem sanctamque congregationem predictas cortes et cellas cum eorum integritatibus tenere, omnium inquietudine remota. Si quis hoc nostrum preceptum violare temptaverit, se compositurum auri optimi libras centum, medietatem kamere nostrae et medietatem sanctae congregationi predicti coenobii. Quod ut verius credatur et diligentius observetur, manibus propriis corroborantes anuli nostri inpressione subter iussimus insigniri. Signum domni Heinrici (M.) regis invictissimi. Eberhardus cancellarius vice Uuilligisi archicapellani recognovi. Data IIII. idus april. indictione IIII, anno dominicae incarnationis MVI, anno vero domni Heinrici secundi regnantis V; actum Radesbonae. (B. D.)

MGH DD H II, pp. 156-157, n. 130

Cfr. il diploma di Ludovico II del 4 luglio 853 (MGH DD Lu II, pp. 83-87, n. 11), di Arnolfo del 27 febbraio 896 (MGH DD Arn, pp. 211-213, n. 140), di Berengario I del 8 dicembre 915 (DD B I, pp. 276-279 n. CVIII), di Ugo e Lotario del 5 ottobre 937 (DD U L, pp. 136-138, n. XLV), di Ottone I del 21 febbraio 962 (MGH DD O I, pp. 328-329, n. 237) e di Corrado II del 5 aprile 1027 (MGH DD Ko II, pp. 103-106, n. 79).