Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica Vaticana, Vat. lat. 4939 (Chronicon Sanctae Sophiae), ed. CSS, VI, 25, pp. 747-750
source date: [1077 March] [Benevento] [XII pm]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine Domini Salvatoris nostri Iesu Christi Dei eterni. Landolfus divina ordinante providentia Langobardorum gentis princeps. Cum principali excellentia petitionum dilectorum nostrorum omnibus iuste petentibus dementer favet, igitur noverit omnium fidelium nostrorum presentium scilicet hac futurorum sagacitas quoniam Dacumarius noster fidelis filius cuiusdam Petri clerici per Roffridum archiepiscopum nostrum dilectum parentem nostram adiisset a Deo protegendam principalem dignitatem, deprecando ut concederemus et confirmaremus sibi suisque heredibus cuncta que et qualia hic inferius declarantur habendas atque in perpetuum possidendas iure quieto, de quibus etenim petiit sibi a nobis inde fieri munitionis apices ut mos est ab antecessoribus nostris. Cuius petitioni usquequaque libenter adsensum prebuimus et hos nostre munitatis apices inde eis fieri iussimus, per quos omnino sancimus et perpetualiter per presente hoc nostrum roboreum preceptum concedimus tibi ipsi Dacumario tuisque heredibus ut licentiam et firmam potestatem habeatis quantum et ubi volueritis in pontem marmoreum quod dicitur de Leprosis, tam subtus eodem ponte quam de super eundem pontem rumpere et rumpere facere et omnem edificium et laborem omnemque vestram utilitatem quam vobis utile et necesse fuerit in eodem ponte tam de subtus quam de super facere faciatis et semper illud ibidem habeatis sine ulla cuiuslibet molestatione, verumtamen ut pro eadem ruptura atque edificio ipsum pontem non cecidat et hedificium atque laborem ipsum quod de super ipsum pontem facitis non sit contrarium ad carros honeratos cum lignaminibus vel fęno quos inde transituros sunt. Et concedimus vobis habendum quicquid ad partem nostre rei puplicę evenire debet de omni negotio per eundem pontem transituro. Quam et concedimus vobis ipsi Dacumario tuisque heredibus viam illam puplicam quam pergere videtur ab eodem ponte inter terram tuam et terram archiepiscopii huius sancte Beneventane sedis, quomodo ab eodem ponte viam ipsam pergere videtur et quomodo vadit iuxta turrem et contenam uius nobe Beneventane civitatis et erga murum ipsius nobe Beneventane civitatis atque secus vallonem unde aque de molinis tuis et de aliis molinis modo decurrunt, ut licentiam et firmam potestatem habeatis in eadem viam ubi et quantum volueritis cabare et cabare facere et aque tue inde deribare ad utilitatem de molinis tuis secundum vestram voluntatem, et omnem alium edificium et laborem quod vobis necesse fuerit in eadem viam faciatis et semper habeatis sine aliqua cuiuslibet contrarietate, et pro eadem via que pro ipso vestro edificio et labore iuxta eadem turre et contena et murum forsitan aliquando aufertur, liceat vos inter ipsam contenam et murum in eadem turrem rumpere a terra in altum et in latitudinem largum et trans foratum quantum volueritis, ut homines qui inde transituri sunt bene possint inde cum suis animalibus saumatis et eorum omnibus utilitatibus iustis transire et eadem turre que nunc ad cadendum posita est, liceat vos restaurare et reconciare et omnem edificium et laborem quod vobis utile fuerit ad vestram utilitatem ibidem faciatis et semper habeatis cum via et andito, cum omnibus vestris utilitatibus tam per scalas ipsius muri quam et per andita eiusdem muri, tantum sic habeatis eadem turrem omni tempore conciatam ut pro ipso vestro edificio et labore eadem turrem non cecidat. Ea etenim sanctione cunta hec que supra leguntur nostra concessione et confirmatione tibi ipsi Dacumario heredibusque tuis illa omnia concessimus et confirmavimus, quatinus amodo et semper tam tu quam et heredes tui et quibus a vobis data paruerit illorumque heredibus illa omnia habeatis et possideatis et omnia inde faciatis quecumque volueritis sine ullius comitis, gastaldeis seu iudicibus vel sculdahis nostris aut cuiuscumque persone hominum aliqua contrarietate vel molestatione aut inquietudinem a nemine ex hoc vobis in aliquo ingerente contrarium. Si quis autem contra hec que supra scribere iussimus quoquo modo agere aut irritum facere presumpserit, sciat se compositurus esse auri optimi libras [********], medietatem nostri sacri palatii et medietatem vobis vestrisque heredibus, et in antea semper omnia que supra scripta sunt in predicta ratione vobis firma permaneant. Ut autem hec nostra concessio atque confirmatio ab omnibus verissime credatur et inmobiliter observetur, scriptura propriarum manuum ea subter confirmavimus et anulis nostris inpressione iussimus signiri. Carus clęricus et notarius atque scriba ex iussione supra dicte potestatis scripsi in anno dominice incarnationis millesimo septuagesimo septimo et quarto anno pontificatus domni nostri summi pontificis et universalis septimi pape Gregorii in sacratissima sede beati Petri apostoli et tricesimo nono anno principatus domni Landolfi gloriosi principis de mense marcio, quinta decima indictione. Actum in sacro Beneventum palatio.

Editions: IS1 VIII, col. 745A-747A; IS2 X-2, col. 537B-538C; Borgia 1788, pp. 44-45, n. VI; CSS, VI, 25, pp. 747-750 (source of the text reproduced here). Document summaries: Di Meo 1795-1819, VIII, p. 156; Poupardin ―, Smidt pp. 133-134; Voigt 1902, 200.

Bertolini O. 1926, 159.

https://digi.vatlib.it/view/MSS_Vat.lat.4939

Il cod. Vat. lat. 4939, noto come Liber preceptorum Beneventani monasterii S. Sophiae o, più comunemente, come Chronicon S. Sophiae, fu redatto nello scriptorium del monastero di S. Sofia di Benevento e terminato nell'anno 1119. Il documento è emesso dal principe Landolfo VI.