Nonantola, Archivio Abbaziale, Pergamene, V.7
source date: [982 December] [XI]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini dei eterni. Otto divina miserante clemencia imperator augustus. Si ad cultum eterni regis delubra et venerabilia loca sanctorum pravorum nefandis operibus hominum revocare studuerimus, procul dubio nostrum imperium temporale stabiliri et future lucis premium promereri arbitramur; ad hoc enim largitor omnium bonorum culmen imperii nostri potenti dextera sublimare dignatus est, ut incessanter debitas ipsi laudes persolventes ecclesiarum curam habere eisque sub institutis prisce religionis constituere pervigili sollercia procuremus. Proinde noverit universitas omnium sancte dei ecclesie fidelium nostrorumque presencium videlicet ac futurorum, quod nos ingredientes opulentam Italiam sapida indagine perscrutari cepimus cenobia in eadem constructa vitamque et mores cenobitarum in ipsis degencium, cumque iam quedam illorum nobis essent cognita, non post multum temporis relatu quorundam accepimus unum in honore beati Silvestri confessoris Christi in comitatu Mutinense constructum quod Nonnantula vocatur omnibus aliis maius et quod olim exemplar bene vivendi et sancte conversacionis fuerat reliquis, pene iam annulatum atque fondotenus depopulatum iniquorum pravitate hominum, eo quod per longa curricula annorum amminicula caruit abbatum. Hoc audientes ab intimo pectoris suspiria traximus commotique pietate ingemuimus, supplicantes dominum quatinus talem nobis prepararet virum qui tanto officio inveniretur dignus. Extemplo nostros religiosos palatinos et familiares illuc direximus qui monachos prefati municipii eorumque vitas et mores diligenter discuterent et, si quem ministerii idoneum repererint, celeri cursu honorifice nostre magestati presentarent; verum tamen, horesco referens pro dolor, nullus ibidem est inventus qui tam nobile valeret deferre pondus. Posthac consultu sapientium reduxi oculos meos ad aulicos, inter quos quendam archimandritem et consecretalem meum Iohannem nomine repperi probis moribus ornatum pudicum sobrium docibilem greca sciencia non ineruditum tociusque prudencie et sanctitatis fulgore preclarum, quem conscilio virorum illustrium deumque timencium et eleccione fratrum in iam dicto monasterio commanencium a nostro cubili et necessariis consciliis abstraentes supranominatis fratribus in patrem et rectorem prefecimus. Cui etiam Theophany rogatu et interventione coniugis et consortis imperii nostri confirmacionis preceptum conscribi iussimus, nominative de curte que vocatur Fainano, Lizano et Gabba simul cum silva maiore usque ad fines Capuniano et usque ad flumen vocato Leo, et de insula que dicitur Panario usque in Fossa munda et in silva communi, Sanctum Petrum in Siculo, Bondenum, castrum Kanidolum ubi piscatores ipsius monasterii pisscari debent, tam sursum usque Mantuam quam deorsum usque Ravennam; et de aqua que currit iuxta castellum Pancianum et vocatur Gena, in qua nullus audeat molendina facere sine iussione abbatis et fratrum preter ipsa duo que inibi sunt constructa eidem monasterio pertinencia, simul cum aliis castellis curtibus capellis oratoriis mansis masariciis piscacionibus servis ancillis aldiis aldiabus servis originalibus molendinis aquis aquarumque ductibus salictis campis vineis pratis stalariis olivetis silvis, de omnibus quoque rebus que dici et nominari possunt iam dicto monasterio pertinentibus legaliter et de quibus precepta habentur in eodem loco confirmata a precessoribus nostris imperatoribus et regibus Aistulfo, Karulo, Hugone. Iubentes etiam precipimus ut, si quemquam hominum in prenominato castello Nonantula habitancium contigerit ire ad quodlibet mercatum vel negocium sive per terram seu per aquam, pro nullo negocio donent teloneum, curaturas, terraticum, ripaticum. Precipientes insuper iubemus ut nullus dux marchio comes vicecomes sculdachius gastaldius nullaque regni nostri magna vel parva persona in predicto monasterio placitum tenere audeat aut ad tenendum venire presumat sine iussione et invitatu iam dicti abbatis suorumque successorum, neque in silvis prefato cenobio pertinentibus venacionem exercere conetur aut fodrum exigere temptet predictumque abbatem suosque successores et monachos ibidem deservientes inquietare molestare aut de rebus ipsis pertinentibus disvestire aut servos et colonos eorum aripergare presumat. Si quis autem huius nostri precepti paginae temerarius violator extiterit, sciat se compositurum auri optimi libras mille, medietatem kamere nostre et medietatem prenominato abbati suisque successoribus, et quod deterius est penam perpetue damnacionis adepturum. Quod ut verius credatur diligenciusque ab omnibus observe[tur, a]nulli nostri impresscione presentem paginam manu propria roborantes inferius sigillare precepimus. Signum domni secundi Ottonis serenisimi imperatoris et invictisimi augusti. Iohannes cancelarius advicem Petri episcopi et archicancellarii recognovi et subscripsi.

MGH D O II n. 283.

La pergamena reca anche una copia del mandato tradito in copia imitativa dalla carta V 6. Si propone di datare il diploma all'anno 982 attraverso la notizia che il Catalogo degli abati di Nonantola reca dell'ordinazione di Giovanni Filagato.