Montecassino, Archivio Abbaziale, aula II, capsa CIV, n.
source date: [1035 April] [Capua (Caserta)]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

+ In nomine domini nostri Iesu Christi. Vicesimo anno principatus domini nostri Paldolfi et sextodecimo anno principatus domni Paldolfi eius filii gloriosis principibus, mense aprelis, tertia indictione. Ideoque ego Aldemari comes Langobardus cognomento Borrello fiulius vonae memoriae Aldemari comitis Langobardi declaro quia ante presentia Aidulfi iudici Capuane cibitati et de aliis testis exhorata fuit causacio inter me et bos videlicet Maionem venerabilem presbiterum custodem ecclesiae quae est monasterio puellarum Sanctae Mariae, sita in loco qui dicitur Cingla, ubi domna Maria religiosa abbatissa esse bidetur, de rebus illis unde statim vos erga vobiscum habendo Iaquintum abbocato sancta ecclesia et monasterii hostensis michi in iudicium una scripcione pertinente eiusdem monasterii, quae relecta in auribus meis coram supradictum iudicem et plures biros continente in ea, inter cȩtera quomodo Audoaldo comes filius bonae memoriae Aldemari comiti et Aldemari comite filius quondam Audoaldi comiti clarefecerant quoniam Petrus venerabilis sacerdos atque prepositus monasterii Sanctae Mariae, quae constructa est in loco qui dicitur Cengla, una cum Landolfus comite abbocato ipsius monasterii ante Audoaldum imperiali iudex cui commissa erat iudicia at iudicandum ab ipso inbictissimo imperatore, et ante Aldericus gastaldeus et iudex et alios plures idoneos nobiliores homines Venebentane civitati habitantibus excitaberant, causaciones atversus eis dicentes ut contrassent at partem ipsius monasterii ipsis rebus de supradicto loco Cengla, et de Ailane, et de monte Sancti Biti, et de Airano, et de Sancto Archangelo, et de Lactanico, et Brellanico, et Sepiczano, qui eranti in pertinencia de ipso comitato suorum Alifano, qui erant infra fines de ipse scripciones atque preceptora ipsius monasterii, quod ipse praepositus cum iam dicto suo abbocato eorum at legem hostenderant, et coram ipsi iudicibus et nobilioribus hominibus eis relecta fuerant. Prima scripcione manifestacionis erat continente quomodo Ioannes presbyter atque praepositus ipsius monasterii antecessora eorum definicionem fecerat secum qui supra Audoaldo comite et supradicto Audoaldo comite genitore suoque Aldemari comiti de ipsis rebus de supradicto loco Cengla quae sint pecie duae. Prima pecia ex ipsis rebus in qua ipsa ecclesia Sanctae Mariae constructa est habebat haec fines: de prima parte fine serra de monte qui dicitur Heremonio; de secunda parte fine fluvio qui dicitur Hete et descendente per eodem fluvio Hete usque in fluvio Vulturno, et qualiter vadit per ipso fluvio Vulturno usque in ribo Cerbaru; de tercia parte fine praedicto ribo et trabersante directe per montes seu balles, et badit usque at iam dicta serra de predicto monte qui dicitur Heremonio. Secunda pecia ex monte in qua ecclesia Sancti Biti constructa esse bidetur: de prima parte fine finita de Hiserniense; de secunda parte fine praedicto fluvio qui dicitur Hete, et fine ribo qui dicitur Pentimoso, et ab inde directe per Tora et balles sicut directe perexit per ipsa Tora, et balles iam dicti monasterii usque at praedictos fines de Hiserniensis; de tercia parte fine praedicto flubio Vulturno, et erat scripta ipsa scripcio ipsius monasterii per Petrus clericus et notarius, et bene a testibus roborata. Secunda scripcione manifestacionis erat continente quomodo pars ipsius monasterii definicionem fecerat secumque Audoaldo comite et cum iam dictum Audoaldum comite genitore suoque Aldemari comiti de ipsis rebus praedicti monasterii ex iam dicto loco Cengla per supradictum finis, et erat scripta ipsa scripcio per Drogonem clericum et notarium atque scriba, et bene roborata testibus. Ipsa tercia scripcione erat continente quomodo ipse Audoaldo comite pro parte sua et pro parte et bice supradicti Audoaldi comiti consobrino fratre suo atque genitor suoque Aldemari comiti, quam et pro parte Aldemari comiti nepote suorumque Audoaldi et Audoaldi comitibus, atque consobrino fratre suo Aldemari comiti, definicionem fecerat cum supradictus Iohannes presbiter atque praepositus praefati monasterii Sanctae Mariae, de tribus pecie de terris de finibus Alife comiti suorum in ipsum hordine, velut ubi subter legebatur. Prima pecia ex eadem terra declarabera esse at ponte qui dicitur Horoluni propinquo ecclesiae Sancti Mauri habens fines ab uno latere et uno capite fine vie publice, ex alio latere fine terra suaque Audoaldi comiti et de supradictis sui consortibus, aliu capite fine ribo; et erat ipsa pecia ex ipsa terra tantum in longitudo quantum in latitudo. Secunda pecia ex praedictis terris esse videbatur in locu qui dicitur at Plumzanu, in qua ecclesia Sanctae Mariae constructa esse bidebatur, et erat continente per haex fines de abbas latere et uno capite fine vie, et aliu capite fine monte. Tercia pecia quae dicitur at Brellanicu habented fines: de prima parte fine monte; de secunda parte fine via antiqua quae decernebat inter haec terra, et terra quae fuerat cespite Oderissi, quae tandem retinebat Sellecto cum consorte sui, et fine terre de aliis hominibus qui ibidem at fines erant sicut directe perexiebat in via publica quae erat strata; de tercia parte fine eadem via publica quae erat strata et silice; de quarta parte fine via et terra unde via fuerat, unde in aliquantulum tandem via decernebat, sicut termiti exfinabat, et per exitu at usque in via bofurhce et trabersante eadem via, et perexiente at iam dictum monte et terra quae fuerat Alloni , quae tandem retinebat Iaquinto. Unde pars ipsius monasterii cum eo causaciones habuerat et de ipse duabus pecie ex terris, idest de ipsa una pecia ex terris quae dicitur at ponte Horoluni et de ipsa alia pecia quae dicitur at Plumzano, dederat exinde ipsorum supradictorum Audoaldi et Audoaldi comitibus et supradicti Aldemari comiti nepoto suorum pars ipsius monasterii per conbenienciae hordine iuxta legem integra medietate, et de ipsa tercia pecia ex terris de supradicto loco Bullanico dederat exinde eorum pars ipsius monasterii per convenienciae hordine iuxtam legem ducenta modia ex terris in d[…] at possessionem suorum, et de suorum heredibus velut per omnia ipsa suorum carta conbenienciae continebat, quod inde aput se firmatam retinebat, et alia quibus in ipsa scripcione continere videbatur. Et erat scripta per Petrus clericus et notarius, et bene a testibus roborata. Quarta videlicet scripcio memoratoriu erat continens quomodo pars ipsius monasterii coniunxerat se at legem in sacratissimo Beneventano palacio cum Baruso, qui et Anselberto bocabatur, commorante de finibus in Alife, filius quondam Traseberti, de una pecia de terra praedicti monasterii in loco Lactianico, in quo ecclesia Sancti Columbani constructa esse bidebatur, et erat continens per haec fines: de una parte via quae venit in ipsa strata et pergit at praedicto fluvio Vulturno quae decenebat inter haec terras et terras monasterii Sancti Benedicti; ab alia parte fine limite qui decernebat inter haec terram et terram de Alifani; de tercia parte fine praedicta strada quae decernebat inter haec terram praefati monasterii; de quarta parte fine predicto fluvio Bulturno. Et erat scripta eadem scripcione memoratorium per Petrus clericus et notarius, et bene a testibus roborata. Quinta scripcionem erat continente quomodo ipse Audoaldo comite causacionem habuerat cum pars ipsius monasterii de terris de supradicto loco Sepiczano, et manifestaberat se exinde at pars ipsius monasterii per haec fines: de prima parte via quae pergebat per vicu ad ipsu Toranu; de secunda parte fine alia via quae badit circa Rabe et pergit ad ecclesiam Sancti Angeli ; de tercia parte fine via qui erat sub ipsu Tora; de quarta parte fine alia bia quae badit et coniungit se in ipsa bia, quae est prioras fines absque biginti modiis de terra, quam ille exinde residebat, et ad suam retinebat potestatem. Et erat scripta eadem scripcione per supradictus Petrus clericus et notarius, et bene a testibus roborata. Uno ex ipsa preceptora legebatur quomodo domnus Sichenolfus Dei probidencia Langobardorum gentis princeps concesserat in praefato monasterio Sanctae Mariae, hoc est omnes res publicas quem pars palatii pertinere videtur sibe per famulos suos vel per qualiscumque modum infra has fines de istis curtibus pertinentibus iam fati coenobii. Prima curtis in quo sancto monasterio constructa est, sicuti incipitur per montes Heremonio vocantes, et ab inde qualiter badit in flubio Hete, et per eodem flubio sicut badit in flubio Vulturno, et per eodem flubio sicut pergitur at ribo quae nunc dicitur Cerbaru, et per predicto ribo ascendentes per montes vestrisque coenobii, et sicut pergit in monte Hermonio. Alia namque curtis et montes in qua cacumine eius costructa ecclesia Sancti Biti huius finis est: de prima parte a parte Hiserniensis fine flubio qui dicitur Saba, et ab inde sicut incipit et badit per terras quae pertinuerat domne Aldechise, quae tandem sui palacii pertinebat, et sicut directe badit per fines de aliorum hominum usque in ribo qui Pentimusu dicitur, et ab inde ibat per pedem de ipso Morretellu usque in praedicto flubio Hethe, et sicut pergebat per eodem flubio Hethe usque ad Bulturno flubio, et sicut ascendit per eodem flubio Vulturno usque in ribo Cutarum, et per eodem ribo ascendit per montes, et badit usque in praedicta Saba flubio, et bene erat aba anulis bonorum praeceptorum sigillatum. In secundo precepto legebatur quomodo domnus Grimoalt Dei prebidencia Benebentanae probinciae princeps concesserat in praefato monasterio Sanctae Mariae ombes curtes et territoria, serbos vel ancillas, scripciones seu praecepta cum omnibus suis continenciis, ut securiter in propter ea omnia possiderent pars praefati coenobii eiusque rectoribus, ut nullum censum vel dacione quocumque atbeniente tempore pars reipublicae vel cuicumque persolberent, ut nullus princeps, dux, marchio, comes, gastaldeus, iudex, sculdahis, magna seu parba persona aliquit exinde inbadere aut minuari presumeent, et nulla iudicalia nec fiscalia quispiam querat habere in hereditates, ac serbos seu liberos homines, qui in rebus praedicti coenobii habitaberint per dibersis suis locis, et ut non darentur censum, nec daciones, nec escaticu, nec siliquaticu, nec portaticu, nec plateaticu, neque casaticu, cuicumque personae pro parte republicae, nec ad bigilias cibitatis nequeat iudicium inbitis, seu sponte ante cuiuscumque personae badant, nisi ante abbatissa seu prepositus, vel qui ab eis fuerint, et ab anulis bonorum praeceptuum herat sigillati. In tercio praecepto repperente inbenerat quomodo Ludowicus gratia Dei imperator augustus concesserat in supradicto monasterio, ut hab illis diebus et deinceps nullus princeps, dux, marchio, comes, gastaldeus, iudex, sculdahis, magna parbaque persona censum dacione abbatisse eiusdem ecclesiae quocumque modo tollere auderent, et neque iudicalia, neque fiscalia, neque escaticu, neque herbaticu, neque siliquaticu, neque portaticu, neque plateaticu, neque caseaticum, ab hominibus vel territoriis in quibuscumque locis rebus ipsius ecclesiae fuissente, quereret tollere se propter temporibus abbatissa seu praepositus ipsius ecclesiae in sua potestate haberent. Nam serbos eiusdem ecclesiae quam etiam liberos in territoriis eiusdem ecclesiae quam etiam liberos in territoriis eiusdem ecclesiae habitarent iudicare, atque hab eis exigere, eaque pre non deberent, et alia quibus in eo legebatur, et bene ab anulis bonorum preceptorum sigillati. Quarto praecepto erat continent quomodo Paldolfus domini gratia princeps concesserat in monasterio puellarum Sanctae Dei genetricis et birginis Mariae situs foras hanc Capuanam cibitatem iuxta porta Sancti Angeli omne servicium, et dacione vel imperacione, quem pars reipublicae in eodem monasterio imponere bolerent aut poterent a dominis illos hominibus liberos vel servos, qui in rebus praedicti monasterii habitarent, et ut nullus comes aut iudex, vel sculdhais, aut qualiscumque alius homo de sub sua dicione videlicet de comitatio Tiano, et comitato Calbense, et comitato Vulturnense, et comitato Calinulo, et comitato Suessano, et comitato Benafrano, et comitato Alifano, atque Telesino auderent aut presumerent iudicare, aut quaslibet violencias facerent de qualiscumque causaciones aut intenciones, aut alias quaslibet causas ad hominibus liberos vel serbos, qui in rebus eiusdem monasterii habitaberint, idest qui in has terris et curtibus iam dicti monasterii in curtibus et terris de Cingla, et in curtibus et terris de Ailane et Prata, et in curtibus de Airano et de Sancto Archangelo, et in curtibus et terris de Sancto Columbano in finibus Alifane, et in curtibus et terris de Brellanico et Lactianico, et in curtibus et terris de Sepiczano, et alia quibus in eodem praecepto legebatur, et bene erat ab anulis bonorum praeceptorum sigillati. In quinto praecepto legebatur quomodo domnus Otto imperator augusto concesserat in praefato monasterio Sanctae Mariae omnes res et proprietates suas quas antiquitus ipsum praedictus monasterio, quod locum qui Cingla bocatur constructum duerat, sibe per praeceptalia seu per quascumque scripciones et monimina cartarum possederat ut nullus dux, princeps, marchio, comes, vicecomes, gastaldeus nullaque sui regni magna aut parba persona deinceps ipsum monasterium seu abbatisa, aut eiusdem sanctae moniales inquietare aut molestare, aut de eorum propriis ecclesiis sine legali iudicio disbestire aut ab aliquibus tam serbis quam liberis super res ipsius ecclesiae residentibus, vel ead laborantibus aliqua tributa, daciones, pensiones, bectivalia qualibet publica exequium exigeret, et alia quibus in eodem praecepto legebatur, et bene erat ab anulis bonorum praeceptorum sigillatum. Cunque ipsis superius dictis comitibus Audoaldo et Aldemari ipse scripciones et predicta preceptora prefati monasteri taliter relegentes atque continentes audierant et agnoberant quomodo ipse scripciones et iam dicta preceptora praedicti monasterii bonae et beritosae essent, et illa vel illas contradicere non poterent medium suorum adessent superius dictis iudicibus et praedictis idoneis nobilioribus hominibus, qui causa ipsa at conbenienciae hordine inter eis perducere querebant ut melius essent quod illi inde at partem eiusdem monasterii ex ipsis rebus ex iam dictis locis per supradicti finis manifestarent per conbenienciae hordine iuxta legem, quam inde at composicionem aut periurium perbenirent, quae eorum et ipsius Petri venerabili sacerdoti atque praeposito praefati monasterii, et ab ipso eorum abbocatore optime faciendum esset comparuerat. Quapropter ipsis qui supra Audoaldo et Aldemari comitibus ideo dum eorum congruum esse bidebatur bonae etenim suae boluntatis ante supradictis iudicibus et idoneis nobilioribus hominibus per ipsum videlicet scriptum per conbenienciae hordine iuxta legem manifestaverant se ipsius Petri venerabili sacerdoti atque praeposito, et ab ipso suo abbocatori ut aliquando tempore illi neque suorum heredibus cum eis, neque cum suis successoribus, neque cum parte sue prefatae ecclesiae, neque cum eius rectoribus de supradictis rebus ex iam dictis locis infra predictos fines causare aut contendere nullatenus poterent, neque per monimen, neque per nullam qualibet inbenta racione absque illut quibus exceptaberant, nam de aliis omnibus rebus ex iam dictis locis infra predictos fines, illi autem ex inde eis manifestaberant at partem praefati sui monasterii simulque et manifestaberant illi ei per conbenienciae hordine iuxtam legem et partem supradicti sui coenobii de hos serbos praedicti monasterii Iohannes Birini, et Iobo filius Guandi, et Luciano filius Martini presbiteri, et Iohanne filius Leonis, et Corbo filius […] et Hcalendolo filius […] ut de illorum personibus, neque de persones mulierum illorum, neque de filiis filiorum illarum, neque de causas eorum causare aut contendere non deberent, neque de aliis famulis vel famulae praefati coenobii pariterque hordine conbenienciae iuxta legem manifestaberant ei at partem supradicti monasterii, ut aliquando tempore nec illi neque suis heredibus non iudicarent neque iudicare facerent, nec liberos nec servos, qui in rebus praefati monasterii hordinati fuerint at residendum, et nec portaticum neque plateaticum neque nullum censum, nec daciones illorum tollant aut tollere permitterent, et cetera sic in omnibus quae et qualiter in ipsa scripcio continere bidetur, quae scripcio est per Drogo clericus et notarius roborata per ipsis qui supra Audoaldus imperialis iudex et Adericus et per alios testes. Et post relcta eadem scripcio conbenienciae manifestacionis causastis vos qui supra Maio venerabilis presbyter et custos, una cum ipso vestro abbate contra me dicendo ut ego et serbi mei per meam iussionem malo hordine introhissemus in rebus ipsis praefati monasterii infra predictas indicatas fines, et fossata ibidem fecissemus, et terminos antiquos inde effodissemus, et fruges malo ordine inde tulissemus baliente plus de biginti solidis, et de ipsis hominibus ibidem residentibus iudicassem ego et iudicare fecissem, et de rebus eorum malo hordine tulissemus et in servicium eis minassemus. Unde ego memoratus Aldemari comes quo auditus, cognoscente quia scripcio ipsa convenienciae manifestacionis praefati monasterii bona et beritosa essent, et rebus ipsis legibus supradicti monasterii pertinerent, et nequaquam ego inde legaliter contra partem praedicti monasterii causare poterem set neque in hominibus ipsis ibidem residentibus iudicalia, vel aliqua dominacione habere poterem secundum racionem set preceptora supradicti monasterii. Ideo negabi ego de ipsa vestra questione unde me ut supra quesistis ut talia nunquam fecissemus, et guadia vobis exinde dedi de iurandum secundum legem, et fideiussorem vobis posui Landolfum comite filium Potoni comiti ex cibitate Benebento, et vos erga vobiscum habendo supradictum vestrum abbato guadia michi dedistis, et fideiussorem posuistis Landonem comite Caiatiense, deplicandum vos cumsancta Dei evangelia, et recipiendum a me sacramentum ipsum, set antequam exinde inter nos per eodem sacramentum legibus finem faceremus locuti sunti infra nobis pacifici homines, ac Deum timentes querentes nos ex hac re at bona perducere conbeniencia ut bos mihi dimitteretis et et relaxaretis sacramentum ipsum. Et ego me vobis per partem supradicti monasterii ex ipsis rebus de iam dicto locora per supradictas indicatas fines manifestare atque obligare per conbenienciae hordine iuxta legem quia melius esset, ut ego me at partem supradicti monasterii de iam dictis rebus manifestare atque obligare ut dixi quam sacramentum ipsum vobis unde dare nefas, te ego inde in perjurium incurrissem quem balde inter nos complacuit conbeniencia ipsa exinde faciendi. Et ideo ut conbeniencia ista secundum institucione nostrae legis firmiter stabilemque riboret conbocabimus inter nos supradictum Aidulfum iudicem et subscriptos idoneos homines ut conbeniencia inde iuxta eandem legem perficeremus. Et dum inter nos essent supradicti iudex et ipsi idonei homines fecimus et firmabimus exinde inter nos haec conveniencia secundum eandem legem. Et quia vos qui supra Maio venerabilis presbyter et custus pro parte supradicti monasterii herga vobiscum habendo ipsum vestrum abbocatorem dimisistis et relaxastis mihi per hordine conbenienciae quae ut dixi iuxtam legem sacramentum ipsum, quem ego vobis ut supra dare debuit de supradicta vestra questione. Idcirco ego qui supra Aldemari comes Langobardus dum mihi congruum esse bidetur bona mea boluntate per hanc cartam conbenienciae ordine iuxtam legem manifestabi me tibi qui supra Maioni venerabili presbytero atque custodi erga vobiscum habendo ipsum vestrum abbocatorem atque obligabi me et meos heredes, tibi tuisque successoribus et at partem praedictae ecclesiae et monasterii, et aliquando tempore non possamus nec queramus ego vel meos heredes vobiscum, vel cum vestris successoribus neque cum parte supradicti monasterii, neque cum eius rectoribus de subradictis rebus ex iam dictis locis infra dictos fines causare aut contendere, neque per testes, neque per nominem, neque per nullam quamlibet inbenta racione absque illut quibus exceptuatum est ut supra declaratur. Nam de aliis omibus rebus ex iam dictis locis infra praedictos fines, ego me vobis manifestabi at partem prefati vestri monasterii atque obligo me et meos heredes ut supradixi simulque per hordine conbenienciae iuxta eandem legem, quae ut dixi, manifestabi me vobis at partem praedicti monasterii, atque obligo me et meos heredes, tibi tuisque successoribus et at partem iam dicti monasterii, ut aliquando tempore ego vel meos heredes non iudicemus, neque iudicare faciamus, nec liberos nec serbos, qui in rebus praefati monasterii hordinati fuerint at residendum, et nec portaticu, neque plateaticu, neque nullum censum, nec daciones illorum, vel de causa eorum tollamus aut tollere permittamus, et si forsitan quiscumque ex nostra dicione ex eis iudicaberint adsque nostra voluntate, unde nos ausi fuerimus iurare at partem praedicti monasterii at sancta Dei evangelia seundum legem dicendo per sacramentum, ut per nostra demandatione, neque per nostra boluntate exinde non iudicasset, soluti ex inde tunc maneamus a parte praefati monasterii, et de illum homine qui sub nostra dicione fuerit, et exinde iudicaberit ut beram legem ex inde iudicemus, et partem praefati coenobii et ad eius rectoribus, set et de ea omnia supradicta de quibus me ego vobis manifestabit taciti et quieti maneamus semper ego et meos heredes vobis at at partem supradicti monasterii et eius rectoribus, et tacitis et quietis exinde faciamus manere semper ego, qui per partem vel datum meum aut de meos heredes, seu per partem vel datum supradicti genitori mei vobiscum vel cum vestris successoribus, seu cum parte supradicti monasterii totum, vel ex parte causari vel contendere quesierint de quibus hordine conbenienciae iuxta legem, quae ut dixi guadiam vobis deidt ego qui supra Aldemari comes, et fideiussorem vobis posui me ipsum pro ipsa conbeniencia hoc tinore, ut si aliquando tempore ego aut meos heredes de supradictis rebus ex iam dictis locis infra supradicte finis integris vel exinde per quamcumque inbenta racione cum parte praefati coenobii vel cum eius rectoribus causaberimus absque illut quibus supra exinde exceptuatum est aut si de ipsis hominibus liberi vel serbi, qui in ipsis rebus predicti monasterii resederint iudicaberimus aut iudicare permiserimus qualiscumque homo, qui sub nostra fuerit dicione, aut si de ipsis servis vel ancillis prefati monasterii causare aut contendere praesumpserimus, aut si de liberi vel servi qui in rebus praefati monasterii resederint aliquit de causa eorum tulerimus aut tollere permiserimus, aut si hanc conbeniencia per quobis ingenium remobere quesierimus et omnia supradicta non compleberimus decem milia solidos constantinopolitanos. Ego qui supra Aldemari comes et meos heredes vobis supranominati Maioni venerabili presbitero atque custodi, quam et at vestris successoribus, seu at partem supradicti monasterii et ad eius rectoribus per conbenienciae hordine iuxta legem pena componere obligo, et haec conbenienciae carta qualiter secundum legem stare potest sit firma. De quibus ego qui supra Aldemari comes per me ipsum fideiussorem per ipsa conbeniencia, quae ut dixi obligat at partem supradicti monasterii et ad eius rectoribus at pignerandum me et meos heredes omnia causa nostra legitima et in legitima sine calumniis usque ad legem. Et taliter ego qui supra Aldemari comes Langobardus cognomento Borrello, sicut mihi congruum fuit per ipsa conbeniencia secundum legem feci, et te Petrum notarium qui interfuisti scribere rogavi. Etc. + Ego qui supra Aydulfus iudex. + Ego Iohannes. Ego Littefredus etc.

Gattola 1734: 124-128.

Bloch 1986: 249-250; Cielo 2012: 63.