Regii Neapolitani Archivi Monumenta III, n. 250, pp. 168-169
source date: [997 May 20] [Capua (Caserta)]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

+ In nomine domini dei salvatoris nostri Ihesu Christi Dei eterni: Laidulfus divina ordinante providentia longovardorum gentis princeps: cum principalis excellentia petitioni dilecti sui petenti clementer favet. Igitur noverit omnium fidelium nostrorum. presentium scilicet ac futurorum sagacitas: Quoniam pars pubblici ex antiquitus iam per sexaginta annos. et eo amplius livera potestate. tenuit et dominata est sibi has subscriptas ecclesias. cum rebus et terris in eas pertinentes: Idest ecclesia sancte marie. et sancti nicandri. et sancti angeli que dicitur ad cicalusi. et ecclesia sancti cosme. et sancti donati de loco vitolacci et uniuscuiusque principum precessorum nostrorum prout voluerunt suis petentibus fidelibus. Easdem ecclesias et res atque terras earum pertinentibus asque ad tempus dederunt et concesserunt: et nunc dimissas a nostris fidelibus et nostre parti pubblici redierunt potestatem. predicte vero ecclesie cum rebus earum olim fuerunt pertinentes sancte sedis huius capuane nostre civitati: Modo autem dominus gisembardus egregius archipresul eiusdem sedis nostram obsecravit excellentiam. quatinus concederemus pro dei amore animeque nostre mercedis nostro monasterio sancti laurentii. qui hedificato est intus hanc nostram capuanam civitatem. propinquo portam que dicitur capuanam. Idest integras easdem ecclesias cum omnibus rebus et terris earum ubicumque exinde inventum dederit. De quibus petit a nostra excellentia. ut in prefato nostro monasterio. In qua dominus iacobus venerabilis abbas preest exinde firmitatis apices mittere iuveremus. cuius preces exaudientes. hanc firmitatis apicem in prephato cenovio nostro exinde fieri iussimus: Per quos omnino sancimus et perpetualiter prephatus noster monasterius. et ipse dominus iacobus abbas eiusque successores et partem eiusdem monasterii. easdem ecclesias et res earum. abendum nostris et futuris temporibus concedimus in prephato monasterio per hoc nostrum roboreum preceptum. ipsas predictas ecclesias. videlicet ecclesia sancte marie. et sancti nicandri. et sancti angeli que dicitur cicalusi. et ecclesia sancti cosme. et sancti donati de loco vitolacci cum omnibus rebus et terris earum: ubicumque exinde inventum dederit. Ea videlicet ratione predictas ecclesias cum rebus et terris atque pertinentiis earum. et nostri palatii pertinetur per predictam rationem in prephato monasterio nostro sancti laurentii ipsas concessimus. ad possessionem eiusdem monasterii. et predicti domini abbatis et de successoribus eius. seu de parte predicti nostri monasterii. ad habendum et possidendum et faciendum exinde omnia que ad partem predicti monasterii placuerit. absque contrarietate. comitis castaldei iudicis vel sculdahis aut cuiusque persone hominis contradictione vel inquietudine. set perpetualiter prephatus monasterius. et predictus dominus abbas eiusque successores et pars predictas ecclesias et res earum abeat et possideat nullam. ei exinde aliqua contraria ingerente. Quod si quispiam hanc nostram concessionem in quomodocumque violare presumpserit sciat se. in prephato monasterio. et ad eius abbates compositurus auri libras decem bythianteas et hec nostra concessio de quibus continet firma permaneat in perpetuum. ut autem hec nostra concessio verius observetur manu propria scripsimus et ex annulo nostro supter iussimus sigillari. Signum (M) domini laidulfi excellentissimi principi. Agelghisi clerici et scriba ex iussone supradicte gloriose potestate scripsi. Datum XIII Kalendas iunias anno quinto principatus domini laidulfi gloriosi principis indictione decima. Actum in civitate capuana.

RNAM 1849, III, doc. n. 213, pp. 89-90; RNAM 2011, III, doc. n. 213, pp. 112-113 (source of the text reproduced here).

I Regii Neapolitani Archivi Monumenta (RNAM), furono editi per la prima volta a Napoli tra il 1845 e il 1861, per iniziativa di re Ferdinando II di Borbone. Contengono le trascrizioni delle pergamene prodotte negli anni 703-1131 che facevano parte dell’originario grande fondo dei Monasteri soppressi, incendiato nel settembre del 1943 a S. Paolo Belsito da un reparto tedesco in ritirata, in cui andò perduta la documentazione più antica dell’Archivio di Stato di Napoli e di tutto il Mezzogiorno. I testi sono stati poi tradotti in italiano da Giacinto Libertini e ripubblicati dall'Istituto di Studi Atellani nel 2011.