Regii Neapolitani Archivi Monumenta V, n. 488, pp. 228-230
source date: [1097 July 30] [Aversa (Caserta)]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

+ In nomine domini salvatoris nostri ihesu christi dei eterni. Anno ab Incarnatione eius Millesimo nonogesimo septimo. et septimo decimo anno principatus domini saecundi Richardi gloriosissimi principis. Mense iulii quinta Indictione. Ego Ihon filius hermenioht de genere britannorum ortus habitator scilicet aversanae urbis meae saluti domino inspirante consulere cupiens et aeternae beatitudinis requiem in sanctorum societate desiderans diuque in animo volvens quibus modis id assequi possem statui ob salutem et redemptionem animae patris mei. et animae matris meae. et animarum omnium consanguineorum meorum. et ob mei et uxoris meae salutem. Hec quae subter asscribuntur deo et Monasterio domini salvatoris sito in insula maris offerri. Igitur ex concessione et voluntate dominorum meorum scilicet secundi Richardi gloriosissimi principis domini mei. et iobberti de ponte indulfi. Do. trado. atque offero. deo et prephato Monasterio domini salvatoris et domino Urso eiusdem monasterii venerabili abbati suisque successoribus in perpetuum. Una videlicet Integram petiam de terra. quae est infra fines liguriae loco qui dicitur feciata. petiaque ipsa de terra clamatur campus rosali. suntque insimul undecim modii de terra et medius. quae his subscriptis finibus declaratur atque finitur. A parte orientis finitur in terra prescripti monasterii domini salvatoris. A parte vero occidentis finitur in terra aecclesie sanctae dei genitricis et virginis mariae de forignano pizzulo. et in terra iohannis filii cuiusdam mincionis. A parte vero septemtrionis finitur in terra hominum de feciata qui dicuntur coppa canis. et in terra petri filii cuiusdam maionis. A parte vero meridiei finitur in via puplica. Item do. trado. atque offero deo et prescripto monasterio domini salvatoris et prephato domino Urso eiusdem monasterii venerabili abbati suisque successoribus in perpetuum. sex videlicet modios de terra qui sunt infra fines prescriptos liguriae. loco qui dicitur scarafina. qui his subscriptis finibus finiuntur et declarantur. Ab una parte quae est a parte orientis finiuntur in terra aecclesiae sancti iohannis de aversa. Ab alia vero parte. quae est a parte occidentis. finiuntur in terra nunc est deserta. A parte tertia. quae est a parte septemtrionis. finiuntur in terra mea quam michi reservavi. A quarta parta quae est parte meridiei. finiuntur in alia terra deserta. Item do. trado. atque offero. deo et iam nominato monasterio domini salvatoris et prescripto domino Urso eiusdem monasterii venerabili abbati suisque successoribus in perpetuum. Octo videlicet modios de terra cum uno fundo. qui sunt infra prescriptos fines liguriae in vico qui dicitur casa puzzana. Do quoque et trado atque offero deo. et prescripto monasterio domini salvatoris et prephato domino Urso eiusdem monasterii venerabili abbati suisque successoribus in perpetuum. eos omnes curtisanos qui in prescripto fundo de casa puzzana habitant vel habitaverint. ut census. et dationes. et angarias. et quicquid michi et predecessoribus meis facere et persolvere soliti sunt. iam memerato monasterio domini salvatoris et memerato domino Urso venerabili abbati suisque successoribus faciant et persolvant. Hos omnes prescriptos modios de terra quos predixi cum sepibus et limitibus et cum omnibus rebus eis adiacentibus subter et super et cum viis in eis intrandi et exiendi. et hec omnia qualiter memoratus sum et supra leguntur. deo et iam sepius prenominato monasterio domini salvatoris et prenominato domino Urso venerabili abbati suisque successoribus do. trado. atque offero. ad habendum et dominandum et possidendum in perpetuum. et faciendum de eis et in eis omnem hutilitatem prephati monasterii domini salvatoris et abbatum seu prepositorum atque custodum eius. Remota omni contrarietate et molestatione mea et heredum vel successorum meorum. aliorumque omnium mortalium hominum. Quod si quis heredum vel successorum meorum aut ego. aliquo adveniente tempore. huius dationis et oblationis. diabolo instigante contemptor aut violator esse presumpserit decem libras auri purissimi prephato Monasterio domini salvatoris et prephato domino Urso venerabili abbati vel suis successoribus persolvat. et perpetuali anathemati subiaceat. nisi resipuerit et Monasterio prescripto domini salvatoris et prescripto domino Urso venerabili abbati sive suis successoribus vel prepositis aut custodibus eiusdem monasterii iam sepius prenominati. satisfactionem fecerit. Solutaque pena librarum et facta satisfactione hec mea datio. et oblatio firma invariata atque inviolabilis maneat in perpetuum. et perpetuali iure a prephato monasterio domini salvatoris et prephato domino venerabile abbate Urso. et a suis successoribus teneatur et possideatur. Et ut hoc firmius credatur et diligentius ab omnibus observetur. me hic propria manu subscripsi. hosque subscriptos testes ut se propriis adscriberent nominibus et Te Iohannem curiae principis scriptorem prephati saecundi Richardi domini. scribere rogavi . . . DATUM in aversa. in tertio kalendas augusti. + Signum iohannis aversani episcopi + Signum Ihonis brictonis + Signum Normanni de ver + Signum Radulfi filii Willelmi + Signum Iohanni Sellarii + Signum rogalonis + Signum Willelmi + Signum vicecantoris + Signum Mauri canonici.

RNAM 1857, V, doc. n. 488, pp. 228-230; RNAM 2011, V, doc. n. 488, pp. 305-307 (source of the text reproduced here).

I Regii Neapolitani Archivi Monumenta (RNAM), furono editi per la prima volta a Napoli tra il 1845 e il 1861, per iniziativa di re Ferdinando II di Borbone. Contengono le trascrizioni delle pergamene prodotte negli anni 703-1131 che facevano parte dell’originario grande fondo dei Monasteri soppressi, incendiato nel settembre del 1943 a S. Paolo Belsito da un reparto tedesco in ritirata, in cui andò perduta la documentazione più antica dell’Archivio di Stato di Napoli e di tutto il Mezzogiorno. I testi sono stati poi tradotti in italiano da Giacinto Libertini e ripubblicati dall'Istituto di Studi Atellani nel 2011.