Codice diplomatico Normanno di Aversa, II, n. 56, pp. 403-407
source date: [1098 August 1 - 1098 August 31] [Capua (Caserta)]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini salvatoris nostri Ihesu Christi Dei eterni. Secundus Richardus, divina ordinante clementia Capuanorum princeps, petitionibus dilectorum suorum baronum et fidelium clementer favet. Igitur fidelium nostrorum presentium ac futurorum noverit multitudo quoniam ad salutem et remedium animarum principum Richardi scilicet avi et Iordani patris nostri, et ob statu nostri principatus, damus, tradimus, concedimus et confirmamus in monasterio puellarum Sancti Blasii martiris Christi subdito vero monasterio Sancti Laurentii, quod est constructum prope murum nostre Aversane urbis, in quo domna Mansa religiosissima monacha preesse videtur, septem petias de terra que fuerunt Gemme Caphare que sunt in finibus Lanei in subscriptis locis. Quarum prima est in loco ubi dicitur ad Cuczuli, et hos habet fines: a prima parte est finis terra que fuerat Landulfi Frunzi; a secunda parte, que est a parte orientis, est finis via puplica; a tertia parte, que est a parte occidentis, est finis terra Pandulfi Cossagallina; a quarta namque parte, que est a parte meridiei, est finis via puplica. Secunda vero petia est in loco ubi dicitur Cese, et hos habet fines: a prima parte, que est a parte septemtrionis, est finis terra ecclesie Sancte Marie; a secunda parte, que est a parte orientis, est finis terra que fuerat Adenulfi Inferno; a tertia namque parte, que est a parte occidentis, est finis terra Pandulfi Cossagallina; a quarta namque parte, que est a parte meridiei, est finis terra que fuerat Zoffonis Scurfinelle. Tertia namque petia est in predicto loco Cuczuli et hos habet fines: a parte prima, que est a parte orientis, est fìnis terra que fuerat Adenulfi Inferno; a secunda parte, que est a parte septentrionis, est finis terra Pandulfi Cossagallina; a parte tertia, que est a parte meridiei, est finis terra que fuerat predicti Zoffonis Scorfinelle; a quarta vero parte, que est a parte occidentis, est finis via puplica. Quarta vero petia est in loco ubi dicitur Otranu, et hos habet fines: a prima parte, que est a parte septemtrionis, est finis terra Sancti Petri; a secunda parte, que est a parte orientis, est finis terra Sanctorum Cosme et Damiani; a tertia vero parte, que est a parte occidentis, est finis terra Pandulfi Cossagallina; a quarta namque parte, que est a parte meridiei, est finis via puplica. Quinta petia est in loco qui dicitur Sala, videlicet ad Clusuram, et hos habet fines: a prima parte, que est a parte occidentis, est finis rivo unde per tempus aqua decurrit; a secunda parte, que est a parte orientis, est finis via puplica; a tertia vero parte, que est a parte septemtrionis est finis alia via puplica; quarta a vero parte, que est a parte meridiei, est finis terra Petri Fuski de la Sala. Sexta petia est in eodem loco, et hos habet fines: a prima parte, que est a parte occidentis, est finis rivo, unde per tempus aqua decurrit; a secunda parte, que est a parte orientis, est finis terra predicti Pandulfi Cossagallina; ab uno capite est finis via puplica; ab alio vero capite est finis terra predicti Pandulfi. Septima petia in eodem loco, et hos habet fines: a prima parte est finis rivo; a secunda parte est finis terra predicti Pandulfi; a tertia vero parte est finis via publica; a quarta namque parte est finis via antiqua, que dicitur Silice. Simili modo damus, concedimus et confirmamus in prescripto monasterio Sancti Blasii duodecim petias de terra, que fuerunt Pandulfi Ministerialis, que nobis pertinent, eo quod de fidelitate nostra exiit et cum inimicis adhesit: quarum prima est in finibus Lanei loco ubi dicitur Casoriam, et hos habet fines: a prima parte, que est ab oriente, est finis terra Golferami; a secunda parte, que est ab occidente, est finis terra Petri Marende et fratris sui; a tertia parte, que est a septemtrione, est finis via puplica; et a quarta parte, que est a meridie, est finis terra Sancti Laurentii de Casoria. Secunda petia ibique: ab una parte, que est ab oriente, est finis terra iacuni Andree et terra Landi Paldi; ab occidente est finis terra Sancti Laurenti de Casoria; a septemtrione est finis terra predicte ecclesie; a parte meridiei est finis terra ecclesie Sancti Petri, quomodo residet Robbertus de Medania. Tertia petia est in Ayrola, et hos habet fines: a prima parte orientis est finis via puplica; a secunda, que est ab occidente, est finis terra omnium sanctorum; a tertia parte que est a septemtrione, est terra filiorum Donati; et a quarta parte, que est a meridie, est finis terra filiorum Alierii Iannetta. Quarta vero petia ibique est, et hos habet fines: a prima parte, que est ab oriente, est finis terra filiorum predicti Alferii; a secunda parte, que est ab occidente, est via puplica; a tertia parte, que est a septemtrione, est terra filiorum Donati; a quarta namque parte, que est a parte meridiei, est finis terra omnium sanctorum. Quinta petia ibique est, et hos habet fines: a prima parte, que est ab oriente, est finis terra omnium sanctorum; a secunda, que est ab occidente, est via puplica; a tertia, que est a parte septemtrionis, est alia via puplica; a quarta vero parte, que est a parte meridiei, est finis terra Iohannis Alberti. Et in loco Marzanisi sexta petia est, que hos habet fines: a prima parte, que est ab oriente, est finis via puplica; a secunda parte, que est ab occidente, est finis terra que a nobis Robbertus de Medania retinet; a tertia parte, que est a septemtrione, est terra Petri Boccellati; a quarta vero parte, que est a parte meridiei, est terra Sancti protomartiris Stephani. Septima petia ibique est, et hos habet fines; a prima parte, que est ab oriente, est finis terra heredum Garofali Marcianisi; et a secunda parte, que est ab occidente, est terra Sancti Stephani; a tertia parte, que est a septemtrione, est via puplica; a quarta vero parte, que est a parte meridiei, est finis terra heredum predicti Garofali Marcianisi: hec due petie sunt prope ecclesiam Sancti Viti. Octava petia est in loco qui dicitur Trasulfi, et hos habet fìnes: a prima parte, que est ab oriente, est terra Sillicti; et a secunda parte, que est ab occidente, est terra que fuerat predicti Siconis, que in manu nostra est; a tertia parte, que est a septemtrione, est via puplica; a quarta vero parte, que est a parte meridiei, est finis terra Iohannis Adi. Nona petia hos habet fines: a prima parte, que est ab oriente, est finis terra nostra; a secunda parte, que est ab occidente, est terra Iohannis Adi; a tertia vero parte, que est a septemtrione, est terra nostra; a quarta namque parte, que est a parte meridiei, est finis terra nostra, que fuerat predicti Siconis ministerialis. Decima namque petia de terra hos habet fines: a prima parte, que est ab oriente, est finis terra Sancte Marie; a secunda parte, que est ab occidente, est finis terra Iohannis Mignocta; a tertia parte, que est a septemtrione, est finis terra nostra, que fuit predicti Siconis; a quarta parte, que est a parte meridiei, est finis via puplica. Undecima peciola cum hac coniuncta est. Duodecima vero pecia in Casoria est, et hos habet fines: a prima parte, que est ab oriente, est finis via puplica; a secunda parte, que est ab occidente, est finis alia via puplica; a tertia parte, que est a septemtrione, est finis terra Adenulfi Malfridi; a quarta vero parte, que est a parte meridiei, est finis terra filiorum Petri Malfridi. Quin etiam et per interventum Robberti de Medania, et aliorum baronum nostrorum, concedimus et confirmamus, per paginam huius precepti, in prephato monasterio Sancti Blasii integras duas petias de terra, que Guilielmus Pinzone, nostro concessu, in predicto monasterio optulit: que sunt in territorio Ligurie, in subscriptis locis. Quarum prima est in loco ubi dicitur ad Terminum, et hos habet fines: ab uno latere est finis terra que fuit Giliberti de Peculo, sunt exinde per longitudinem passus centum sexaginta sex; ab alio vero latere est finis terra hominum de Cupulo, habet exinde similiter passus centum sexaginta et sex; ab uno capite est finis terra de hominibus Robberti Villano, sunt exinde passus per latitudinem quadraginta et tres; ab alio vero capite est finis terra hominum de Cupuli, sunt exinde passus quadraginta et sex. Secunda petia est in loco ubi dicitur ad Campu Bonituli, et hos habet fines: ab uno latere est finis terra Sancti Laurentii, habet inde per longitudinem passus nonaginta; ab alio vero latere est terra Grimaldi, habet similiter inde passus nonaginta; ab uno capite est via puplica, sunt exinde passus viginti et quinque; ab alio vero capite est finis alia via puplica, sunt inde passus viginti et tres. Omnes prescriptas petias de terra, per prescriptos fines, una cum omnibus inferioribus ac superioribus earum, et cum viis in ipsis intrandi et exeundi, et cum sepibus, et limitibus et universis earum pertinentiis, nos prenotatus secundus Richardus Capuanus princeps, in predicto monasterio Sancti Blasii damus, tradimus, concedimus et confirmamus ad possessionem et potestatem et dominationem predicte domne Manse abbatisse et eius successoribus, et pars predicti monasterii faciendo exinde utilitatem eiusdem monasterii, remota omni contrarietate et molestatione omnium mortalium persona. Quod si quis, diabolica suasione compulsus, hoc scriptum in aliquo violare presumpserit, viginti libras auri purissimi persolvat, medietatem nostro sacro palatio et medietatem predicto monasterio et pars eius, et custodibus atque rectoribus. Solutaque pena librarum, hec nostra concessio et confìrmatio, cum omnibus que continet, firma, munita atque inviolabilis maneat in perpetuum. Et ut hoc firmius credatur et diligentius ab omnibus observetur, manu propria subscripsimus, et nostri sigilli impressione iussimus insigniri. (M). Ego Alberada Pinzoni, pro anniversario meo, trado in manu conventu Sancti Blasii de Aversa terra de Campu Bonituli, unde exeunt per annos tarenos viginti quinque, per tertium pulmentario. Ex iussione prephate serenissime potestatis, scripsi ego Quiriacus iudex, in anno dominice incarnationis millesimo nonagesimo octavo, et octavo decimo anno principatus ipsius domni secundi Richardi, gloriosi principis Capue. Datum Capuam, mense augusto, per indictionem sextam.

CDNA, II, n. 56, pp. 403-407 (source of the text reproduced here).