Milano, Archivio di Stato, Museo Diplomatico, Pergamene-S.Benedetto, 447/109
source date: [1020 May] [Medole (Mantova)]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

(S.) In Christi nomine, Enricus gratia Dei imperator augustus ic in Italia anno eius septimo, mense madius, indicione tercia, episcopio Sancte Brixiane Ecclesie ubi nunc domnus Landulfus episcopus preordinatus esse videtur. Ego Bonifacius olim comes, filius bone memorie Einrici abitator in comitatu Veronense, sum ex nacione mea lege vivere Salicha presentibus dixi: in sanctis ac venerabilibus locis ex suis aliquid contulerit rebus iusta auctoris vocem in oc seculo centuplum accipiet insuper et quod melius est vitam possidebit eternam. Ideoque supra Bonefacius do et offero in eodem episcopio pro animam meam mercedem, id est meam porcionem quod medietas de capella una iuris mei, quam abere visus sum in comitatu Brixiense infra castro Medole, quod est edificata et consecrata ad onorem Sanctorum Fidelis et Iusti. Coerit a mane et meridie fossatum ipsius castro; a sera egresso; a montis me qui supra Bonefacius, sibique alii sunt coerentes. Que autem istam meam porcionem de iam dicta capella quod est medietas iuris mei supradicta, una cum accessione et egresso seu cum superioribus et inferioribus suis qualiter legitur in integro, ab ac die in eodem episcopio Sancte Brixiane Ecclesie do et offero, eo tamen ordine sicut ic subter legitur, ut amodo deinceps ita ut sit meam porcionem de iam dicta capella in mea supra Bonefaci meique filiis filiabus vel heredes ac proeredes potestatem ad ordinandum presbiteri vel clerici. Et exinde dare debeamus et consignare ego qui supra Bonefacius meique filiis filiabus vel heredes ac proheredes singulis annis per omni festivitate Sancti Pancrati que venit de mense madius, tres dies antea vel tres postea per nos metipsi aut nostri missi, ad ecclesiam et plebe Sancte Dei genetricis Marie sita in eodem loco Medole, que plebe ipsa cum omnia sua pertinentia pertinere videtur de sub regimine et potestatem eiusdem episcopio Sancte Brixiane Ecclesie kandela una valente denarii Mediolanensis duo. Insuper ego qui supra Bonefacius exinde legitimam facit tradicionem sicut superius legitur per cultellum, fistucum notatum, vuantonem et vuasonem terre adque ramum arborum, et me exinde vuarpissco. Et ideo oblicabo me ego qui supra Bonefacius meique filiis filiabus vel heredes ac proheredes vel nostra pars eiusdem episcopio vel plebe ut nunquam in tempore ego qui supra Bonefacius meique filiis filiabus vel heredes ac proheredes vel nostra submittentes personas non abeamus potestatem per nullum vix ingenium nullamque occasionem quod fieri potest, agere nec causare nec interdicere nec minuare nec ullo modo subtraere, nominative decimas illa quod annue Dominus dederint in eodem loco Medole vel meis pertinenciis seu iacentiis, preter meo domuicultilem quod est per mensura iusta iuges viginti. Nam de aliis rebus si ego qui supra Bonefacius aut meis filiis filiabus vel heredibus ac proheredibus decimas illas quod superius legitur contra pars eadem plebem agerimus aut causaverimus seu minuaverimus, set omni tempore ego et meis filiis filiabus vel heredibus ac proheredibus aut nostra submittentes personas in quiete non permiserint abere pars eiusdem episcopio vel plebe, ut deveniad iam dictam meam porcionem de iam dicta ecclesia in iurem et potestatem eiusdem episcopio. Et faciant episcopus qui pro tempore fuerint de iam dicta capella quicquit voluerint sine omni mea et heredum ac proheredum meorum contradictione vel repeticione. Si quis vero quod futurum esse non credo, si ego ipse Bonefacius quod absit, aut ullus de heredibus ac proheredibus meis, seu quislibet aposita persona, contra anc cartulam offersionis et oblicationis qui supra agenmus aut causaverimus aut eas infringere presumpserimus, tunc inferamus pars eiusdem episcopio componere multa quod est pena auris obtimo uncias decem et argentum ponderas viginti. Et quod repetierimus et vendicare non valeamus set per anc cartulam offersionis et oblicatinios diuturnis temporibus firma permanead atque persistat inconvulsa con stipulacion subnixa; et pergamena cum atramentario de terra levavi me paina. Hamizoni notarius tradidit et scribere rogavi m qua subter confirma testibusque obtulit roborandam. Actum suprascripto castro Medole feliciter. + Bonefacius comes a me facta subscripsi. Signum + manus suprascripto Bonefacius qui anc cartulam offersionis fieri rogavi et suprascripta pena oblicavi et firmavi. Signum +++ manibus Achinoni et Richardi seu Audreverti viventes lege Salicha testes. Signum +++ manibus Faustini et Alberti atque Teudeverti seu Valerii testes. (S.) Ego qui supra Hamizo notarius scripsi postradita compievi et dedi.

CDP I n. 18, pp. 108-110.

La transazione qui documentata non riguarda direttamente il monastero di Polirone, ma è stata ugualmente conservata dal suo archivio: è più che verosimile che il documento via sia giunto quando i beni menzionativi sono stati acquisiti dall’abbazia padana, a titolo di munimen.