Milano, Archivio di Stato, Diplomatico, D.D.S., Toscana, Matilde, b. I
source date: [1089-1091 – April 1095]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

PRIVILEGIUM COMITISSE MATILDIS NON SIGILATO ET NON TESTATO ET SINE TESTIBUS. In nomine domini nostri Iesu Christi. Brevis recordationis pro futuris temporibus ad memoriam retinendam. Noscat universalis ecclesia quod ego Ubaldus quamvis indignus Mantuane tamen ecclesie episcopus dictus, rogatu et peticione domine Matildis venerabilis comitisse, cum anulo aureo investivi Welfonem suum virum de omnibus rebus sancte Mantuane ecclesie que Bonifacio ma[r]chio habuit et tenuit in die mortis sue, excepto quod ipsa cometissa Matilda olim ecclesie dimiserat: decimas silicet de Campitello, et omnes ecclesias eiusdem episcopatus cum omnibus bonis suis; et alia precariam in Campitello in loco qui dicitur Cuvulo, quam fecit marchio cum Nulfo episcopo Mantuano, que continet ducentos triginta et tres mansos, habentes per unumquemque mansum iugera decem; et decimas de Gothi, de Cerlungo, de Vulta, de Capriana, de Gosenaco, de Beneficio, de Bigarello sibi dedimus et cetera. Notificavimus eidem domine comitisse in presencia domini Benedicti Mutinensis episcopi et Manfredi filii Roberti et Alderici iudicis et aliorum multorum sepissime, quod supradictus marchio tenebat curtem de Vuarzatico quam Athelardus Veronensis episcopus per scriptum olim ecclesie dederat; et abaciam Sancti Cassiani a paganis olim devastatam, quam Lodoicus pie memorie imperator similiter per scriptum et per choerencias ecclesie dederat; et silvas de iuxta Mencium; et silvas insule Sancti Benedicti; et omnes homines super terram ecclesie in civitate rexidentes; et multa alia que marchio Nulfo episcopo Mantuano, qui me clericum fecit, per vim abstullerat, sicul in literis ab eodem ad mernoriam factis continetur. Diximus eciam eidem domine de curte Lothuli, quam Meltruda uxor Riprandi similiter per cartam ecclesie nostre dedit; et curtem Asili, excepto illo quod Bernardus de Burbasio per beneficium habuit, quam quidam Albericus per scriptum ecclesie dedit; et teras et silvas et piscariam que iacent inter Iaram et Larionem; et viam Focariciam, et fossam Fanti, et Scorçariolum iuxta Savinulam; et curtem de Rivoverso, et curtem de Runcorolandi, cum silvis et venacionibus et piscariis quam Arnulfus rex ecclesie dedit per scriptum; et multa per comitatum in curtibus et in silvis et in arimania in serta; et curtem de Corniliano cum tota silva iuxta Castellun Novum, quam abstulit Marciano Mantuano episcopo, qui me archidiaconum ordinavit, nobis scientibus, presentibus et videntibus; et insulam Carariam quam Dodo vicecomes per libellum tenuit, et decem solidos annualiter ex ea pro pensione episcopo solvebat; et medietatem fossati Lotholi; et omnes homines qui extra civitatem in burgo tunc temporis erant, tempore domni Marciani episcopi ad suum servicium invasit, qui supra terram ecclesie similiter resident, et qui postea venerunt super eandem terram et cotidie veniunt, cotidie invaduntur; quos omnes preceptario iure multorum imperatorum ecclesia sine omni impedimento habere et tenere debet. Investivimus enim ducem Welfonem sicut diximus anno Domini, etcetera.

CDP I n. 49, pp. 171-173; MGH DD Math, n. 42, pp. 136-139.

https://www.dmgh.de/mgh_dd_math/index.htm#page/136/mode/1up.

Il documento ci è giunto in forma di sunto, parte di un rotolo: si tratta di tre pergamene, unite da strisce in pelle, contenenti cinque atti, copie duecentesche di concessioni e conferme patrimoniali a favore della Chiesa mantovana. Quello in questione è il secondo (il primo corrisponde a: CDP I n. 47, pp. 168-169).