Milano, Archivio di Stato, Museo Diplomatico, Pergamene-S.Benedetto, n. 36
source date: [1101 May 4] [incongruenza negli elementi della datazione (vd. infra)] [Governol
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

+ In nomine sancte et individue Trinitatis, millesimo centesimo primo, indicione VIIII, quarto die introeunte mense madii, in presentia bonorum hominum quorum nomina inferius leguntur, die lune quadam. Dum ego in Dei nomine comitissa Matildis filia quondam marchionis Bonefacii aput Gubernulum essem cum d(omi)no cardinale Bernardo vicario domini pape Pascalis secundi in Italia, veniens ad nos Albericus Dei gratia monasterii abbas Sancti Benedicti, conquestus est nobis de vilico nostro de Burbassio qui molestabat et perturbabat quandam insulam Zenevre nomine, que insula infra terminos dictos in carta domini patris mei Bonefatii continetur sicut idem instrumentum testatur sue donationis. Que donatio quam fecit pater meus eidem monasterio hic finibus terrninatur: a mane Rongoferrario iuris nostri a meridie decurrit Mincio fluvius et vadit in Padum Laironem, a sero fossa de isto Burbassio, a montis Gricia de media silva. Quam insulam parvam Zenevre nomine pater meus donaverat predicto monasterio Sancti Benedicti cum curticella de Burbassio, cum capella Sancti Iohannis Baptiste, sicut in carta donationis sue habetur. Unde precibus et instancia domini cardinalis et peticionibus supradicti abbatis et multorum aliorum inclinata, auditis testibus et visis rationibus monasterii iamdicti, prenominatam insulam Zenevre nomine eidem monasterio Sancti Benedicti reddimus, restituamus, et insuper predictam insulam donatam oblatam donamus et confirmamus in perpetuum. Que predicta insula Zenevre his terminis difinitur et circumdatur: a meridie sicut currit fluvius Mincius et intrat per Waraldolam in aliam foveam que fluit et vadit deorsus et revertitur de subto in eundem fluvium Mincium; quam insulam curticelle predicte adiacentem et ipsam similiter curticellam cum omnibus decimis et pertinentiis suis predicto monasterio Sancti Benedicti quod est fondatum super proprietatem meam et antecessorum meorum dono, concedo, cedo, confirmo. Donationem novam inrevocabilem inter vivos facio, et lege senper valitura corroboro ita tamen quod de cetero predictum monasterium in perpetuum habeat et teneat et fruatur, tam de insula quamque etiam de predicta curticella cum omnibus supradictis in integris ut supra legitur. Et faciat dominus predictus abbas Albericus de omnibus ut supra legitur omnem iam dicti monasterii utilitatem, sine aliqua condictione et molestatione mea et heredum et proheredum meorum; ipse iam dictus abbas et sui successores de omnibus supradictis omnem utilitatem suam faciat in perpetuum ut supra legitur. Preterea similiter conquestus est idem abbas Albericus coram domino Bernardo cardinale vicario domini pape Pascalis secundi, et multis aliis, de vilico suo et nostro qui iniuste ecclesie sue Sancti Iohannis de Burbassio quandam vallem positam in loco Bagnolo abstulerat, et eius possessiones molestaverat et perturbaverat; unde similiter visis rationibus et auditis testibus hinc inde illam eandem vallem positam in curte Bagnolo pretaxato monasterio Sancti Benedicti adiudicantes, ipsam reddimus et restituamus, quam idem pater noster bone memorie ipsi monasterio Sancti Benedicti sicut per idoneos testes probatum fuit. Que predicta vallis posita in curte Bagnolo his finibus terminatur: a sero ager quidam factus; a meridie Pado Lario; a mane sicut fluvius Mincius vadit in flumen Padi; a septemtrione est quedam fovea que dicitur fossatus Cuppe, et alie forsitan sunt coerencie. Quas predictas confirmationes, donationes restitutiones rerum sentecias utriusque cause nosn propter Dominum et remedium anime mee et parentum meorum ob etiam interventu domini nostri Bernardi cardinalis, et propter iustitiam, et propter multorum supplicationes et amore illius monasterii, quod est fondatum in proprietate mea et antecessorum meorum confirmamus, donamus, concedimus et largimur et lege senper valitura coroboramus in perpetuum. Insuper omnia pretaxata cum stipulatione subnixa sub pena centum librarum denariorum bonorum papiensium ab omni homine defensare promittimus; et pena soluta hec omnia in sua permaneat firmitate. Actum aput Gubernulum feliciter amen. Huius rei testes Petrus archipresbiter de Rongoferrario, Fredericus Carpensis archipresbiter, presbiter Zeno de Burbassio, Sichezo de Rungoferrario, Rolando et Sasso de Bibianello, Amedeus de Nonantula, Rolando et multi alii rogati testes. ++ Signa manuum domina comitissa que hec breve fieri rogavit et Anselmo notarius tradidit coroborandum. (S.T.) Ego Anselmus notarius his interfui et scripsi complevi et dedi. Matilda Dei gracia si quid est. (S.T.) Ego Bellebonus palatinus notarius autenticum huius exempli vidi et legi et me subscripsi. (S.T.) Ego Baxatetha domini Henrici imperatoris notarius autenticum huius exempli vidi et legi et me subscripsi. (S.T.) Ego Quintavallus Sacri Palacii tabellio autenticum huius exempli scriptum vidi et legi et sicut ibi continebatur ita hic scripsi et nichil addi nec minui preter forsitan in compositione sillabarum. (S.T.) Ego Otolinus domini Henrici imperatoris notarius exemplum huius scripture et signa tabilionum et eorum nomina de super scripta vidi et legi et prout melius potui ita hic scripsi nichil adens vel minuens nisi forte in compositione litterarum seu sillabarum.

CDP I n. 55, pp. 191-194; MGH DD Mat. n. 66, pp. 197-199.

Gli editori MGH, i Goez, rilevano un’incongruenza nella datazione: il “quarto die introeunte mense madii”, del 1101 era una domenica e non un lunedì come dichiarato nel testo. Considerata la frequenza della confusione tra i numeri romani IV e VI, i Goez propongono una data diversa da quella del CDP I: 1101 maggio (6).

La donazione di Bonifacio relativa alla 'curticella' di Barbasso é: CDP I n. 17, pp. 106-108 (= doc5017).