Milano, Archivio di Stato, Pergamene per fondi, Mantova, S. Benedetto di Polirone, cart. 205, n. 3
source date: [1102 May 14] [San Benedetto Po (Mantova)]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

+ *In nomine sanctae et individue Trinitatis.* Bernardus Dei gratia Romanę Ecclesię presbiter cardinalis ac sedis apostolicę ad has partes legatus et domini Pascalis II pape vicarius, universis fratribus catholicis in clero et populo Mantuanę ecclesiae tam presentibus quam futuris salutem perpetuam et benedictionem in Domino. Cum ex precepto venerabilis patris nostri et dommi Pascalis papę in Longobardię et adiacentium provinciarum partibus vice et legatione apostolica fungeremur, inter multi moda quae Deo auxiliante negocia diffinivimus, hoc quoque tam presentium quam absentium memorię nostrę institutionis litteris commendare, et commendatum nostrae auctoritatis subscriptionibus et fratrum nostrorum qui presentes nobiscum extiterant, dignum duximus confirmare. Dum itaque apud Sancti Benedicti coenobium venerabile, pro iniuncta nobis obedientię cura, solliciti de ospitio pauperum, quod soror nostra venerabilis comitissa Matilda sub muro Mantuae civitatis pro suae animę et parentum suorum mercede olim construxerat, constructum vero et congruis possessionibus dotatum Deo obtulerat, qualiter autem nunc pene destructum fuerat, quaesissemus a monasterii Sancti Andreę abbate, cui pro religione et sanctitate, ad pauperum tantum refectionem et peregrinorum receptaculum, sibi vero vel suę ecclesię nullum comodum vel proficuum temporaliter contrahendum, hospitii curam et providentiam post Deum ipsa commiserat male tractatum et ad alios usus translatum invenimus. Qua propter priorem Sancti Andreę nomine Danihelem, quia tunc ibi abbas non fuerat, ad nos convocavimus, et convocatum si vellet vel posset contra huiusmodi ecclesiae suae infamiam aliquid respondere, coram fratris nostri Pagani diaconi cardinalis, et venerabilis Ugonis Mantuani episcopi, nec non et Alberici Sancti Benedicti, et Arialdi Sancti Dionisii Mediolanensis coenobii venerabilium abbatum et aliorum fratrum nostrorum sancto conventu interrogavimus. Qui tandem post multa verba diutius ventilata respondit se predicti hospitii curam comitissę olim integram reddidisse, nunc vero nullius providentię ibi potestatem habere et ideo nobis debere super hac re nichil penitus respondere. Quod audientes invasionem postea facta ab eo qui videbatur eidem monasterio praesidere possessionibus hospitii pro lucris temporalibus impeditas, ipsum quoque hospitium et ortum qui ibi ad pauperum alimoniam factus fuerat alienatum, et secularibus habitatoribus occupatum, et ad nichilum fere redactum sicut primitus fuerat constitutum respondentes obiecimus. Prior vero cum suis fautoribus conabatur asserere credens se ad restituendam suę ecclesię hospitii curam debere proficere, illum videlicet dictum abbatem non solum hospitii, verum etiam omnium bonorum ecclesię Sancti Andreę invasorem et dissipatorem per omnia extitisse ecclesiam, vero propter illius invasionem debere nullam iniuriam sustinere. Tandem inter multa quibus eos male egisse, et contra commissam curam et providentiam hospitium non salvasse, sed potius destruxisse, approbatis convicimus rationibus communi consensu, et consilio fratrum nostrorum quos superius designavimus, assensu etiam bonę memorię comitissę Matildis, abbati qui forte ibi pro tempore fuerit et monachis Sancti Andreę, perpetuum huius actionis sub excommunicatione silentium imposuimus, eisque deinceps super hoc negocio omnem audientiam interdiximus. Deindue quibusdam ex Mantuanę ecclesię clericis, qui huic diffinitioni intererant, causantibus hospitii curam et providentiam iuxta commendationis, scriptum canonicis beati Petri debere transferri, quia omnes simoniaci et excommunicati Cononi invasori et excommunicato partecipantes et obedientes extiterant, ne interim expectando catholicos hospitium funditus deperiret, eiusque substantiam providentia neglecta dilapidaret eis pariter, tam presentibus quam futuris bene vel male in canonica conversantibus, omnem audientiam de hoc ulterius agendo negocio sub excommunicatione etiam interdiximus. Et quia dignum duximus et oportunissimum estimavimus pręfatum hospitium ea devotione qua iamdicta comitissa illud Deo obtulerat cum Dei adiutorio restituere, cum eiusdem comitissę consensu, et fratrum nostrorum predictorum communi consilio, venerabili Alberico Sancti Benedicti abbati, apud cuius coenobium religionem precipuam et conversationem fratrum singularem invenibus suisque successoribus catholicis sepe dicti, hospitii deinceps curam habendam commisimus, et ad pauperum et egentium receptaculum, refectionem et alimoniam sicut primitus constructum fuerat ac Deo oblatum, per Dei clementiam commendavimus. Quod ut verius credatur et futuris temporibus inconcussum et inviolabile ab omnibus habeatur, proprie manus subscriptione firmavimus ac fratrum nostrorum testimonio roboravimus. + Ego Bernardus Sancte Romane Ecclesie cardinalis, presbiter et legatus domini pape Pascalis II subscripsi. Ego Paganus Sanctę Romanę Ecclesię diaconus cardinalis subscripsi. Ego Warnerius peccator presbiter subscripsi. Ego Ugo licet indignus Mantuane ecclesie episcopus subscripsi. Ego Arialdus indignus abbas Sancti Dionisii Mediolanensis interfui et subscripsi. (S.) Ego Ardericus iudex interfui et subscripsi. + Matilda Dei gratia si quid est. Actum anno dominicę incamationis millesimo CII, indicione VIIII, pridie idus madii apud Sanctum Benedictum per manuum Frugerii archipresbiteri et capellani. Ego Villanus clericus interfui et subscripsi.

CDP I n. 56, pp. 194-197; MGH DD Mat. n. 67, pp. 200-203.