Milano, Archivio di Stato, Pergamene per fondi, Mantova, S. Benedetto di Polirone, cart. 205, n. 10
source date: [1112 January 28] [Verona]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

(S.) In nomine Dei eterni. In anno ab incarnacione domini nostri Iesu Christi millesimo centesimo undecimo, quinto kalendas februarii, indicione quinta. Monasterio Sancti Benedicti de loco Lairuno ubi multas res a bonis hominibus delegate sunt. Ego quidem Vuilelmus in Dei omnipotentis nomine Vuilelmus causidicus de civitate Verone qui professo sum lege vivere Langobardorum ofertor et donator ipsius monasterii presens presentibus dixi: Si quis in I sanctis ac venerabilibus locis ex suis aliquid contullerit iuxsta auctoris vocem in hoc seculo centumplum accipiet et insuper quod melius est vitam possidebit eternam. Ide[o]que ego qui supra Vuilelmus causidicus pro remedio annime mee et Maginfredi iudicis patris mei ceterorumque parentum meorum dono et ofero, ho[c] est in integro mea porcio que est quarta pars de pecia una de terra cum duabus casis terraneis et curtem et ortiva terra insimul tenente et posita in civitate Verone ubi dicitur Curtis Iuditta que cernit fines tam ad ipsam quartam partem quam ad reliquas tr[e]s porciones ad super totum. Eo videlicet ordine quod matris mea in diebus vite sue de predicta quarta parte abeat us[u]fructum, et fratres mei in d[i]ebus matris mee per unumquod mercatum Garde vel tres dies post completum mercatum per se vel eorum nuncium pro censu solvant in civitate Verone parti suprascripti monasterii aut eius nuncio duas galetas Sancte Marie de oleo et minalum unum de amindalis; et si fratres mei predictum censum solvere in tempore matris mee noluerint tunc post decesu matris mee deveniat in suprascripto monasterio, et si solverint predictum censum in eorum vita abeant suprascriptum usufructum et post mortem illorum deveniat in predicto monasterio, et si in eorum vita solvere noluerint similiter deveniat in suptascripto monasterio. Una cum haccesionibus et ingresibus eius qualiter superius legitur in integro ab ac die in monasterio Sancti Benedicti dono et ofero et per presentem cartam ofersionis ibi abendum confirmo, faciendum exinde partem suprascripti monasterii vel cui pars suprascripti monasterii dederit a presenti die proprietario nomine quitquid voluerit sine omni mea et eredum meorum contradicione, ut dixi pro ani[ma] mea et patris mei aliorumque parentum meorum mercede quod nobis proficiat ad gaudium sempiternum; et mereamur aud[i]re vocem Domini: venite, benedicti patris mei, percipite quod paratum est vobis ab origine mundo. Et si quod absit quod fieri non credo quod aliquis ex parentibus meis contra hanc cartam ofersionis ire quandoque tentaverit aut eam infrangere voluerit, illam abeat anathemam quam Nathan et Abiron et Iudam traditorem abuerunt et vide in die iudicii ante tribunal etiam in iudicis susipiat dannacionem. Hanc enim cartam ofersionis sicut supra legitur omnique tempore firmam permaneat atque persistat et nec mihi liceat ullo tempore nolle quod volui, sed a me semel factum vel conscriptum est inviolabiliter observare promitto cum stipulacione sunixa. Actum in emunitatei Sanctorum Simonis et Iude feliciter. Signa +++ pro inposicionibus manuum Iginulfi et Alberti atque Marchionis qui huius hacti sunt testes lege Langobarda viventes. (S.) Ego Vitalis notarius rogatus hanc cartam ofersionis scrisi; et post tradita compievi.

CDP I n. 79, pp. 252-253.