Muratori, Antichità estensi, I, Modena, 1717, pp. 320-321
source date: [1134 July 25]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine Domini nostri Jesu Christi. Millesimo Centesimo Tricesimo Quarto, VIII. Calendas Augusti, Indictione Duodecima. Breve recordationis ad memoriam retinendam pro futuris remporibus de Feudo Azonis filii Ubaldi, quem FULCO MARCHIO dedit pro Alodio ad Ecclesiam Sancti Salvatoris, qui habetur ex parte Fratæ, ibi circa ipsam Ecclesiam, factum est. Hoc accepto cambio prefatus Azo refutavit in manibus Dominici Judicis, nec non in manibus Rodulphi de Lendenaria in vicem Marchionis in presentia bonorum hominum, qui ibi aderant, nomina quorum hæc sunt Iustus Presbiter, et Albertus, atque Vinizo de Riciis, Richerius de Merlaria, Warno de Urbana, Albertus Comitis, et Luizo, et alii quamplures. Postea vero refutavit idem Azo cum hoc Breve super Altare in presentia Fratrum dictæ Ecclesiae eo modo, quod amplius nec per se, nec per suos debet se intromittere; et si forte contigerit quod absit quod ibi aliquid imponere eis voluerit, vel aliquam in eos opprimere tentaverit, centum libras denariorum Veronensium in Camera Marchionis persolvat, et terram penitus perdat. Et quod gravius sibi fuerit, omnes illæ maledictiones, quæ leguntur, in se et in suos veniant. Et si firmum, et ratum tenere voluerit, Salvator mundi, cuius tempora sunt, custodiat corda, et corpora eorum in charitate Dei, et patientia Christi. Inter etiam hoc facto placuit ex utraque parte, quod Dominus Azo suscepto cambio, quem a Marchione accepit, dedit statim Ecclesiæ Sancti Salvatoris eo pacto, eaque conditione, quod per unumquemque annum in Assumptione Sanctæ Mariæ debent esse, qui nunc Clerici, vel alii, qui post eos venturi sunt, Domino Azoni ............ Et si super istum factum aliquod imponere voluerit, vel fingere tentaverit, terram hanc perdat, et Sancti Salvatoris maledictiones insuper habeat. Ego Isnardus Notarius Sacri Palatii ex authentico vidi, legi, et omnia, quæ continebatur in ea, complevi preter litteras minusculas.

CDP II n. 28bis, pp. 62-63.