Torino, Archivio di Stato, Corte, Materie ecclesiastiche, Abbazie, S. Pietro di Novalesa, mazzo 2, n. 9
source date: [845 June 13] [Aachen (DE)]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

C.) In nomine domini nostri Iesu Christi dei aeterni. Hlotharius divina ordinante providentia imperator augustus. Si ea, quae praedecessores nostri erga cultum religionis exercuerunt, nostris augmentaverimus datis, aeternum nobis amplificare suffragium fidimus. Igitur omnium fidelium sanctae dei ecclesiae nostrorumque praesentium videlicet ac futurorum comperiat magnitudo, quia vir venerabilis Ioseph Eporediensis ecclesiae episcopus et abba monasterii sanctorum apostolorum Petri et Andreae nuncupato Noualicio detulit obtutibus nostris quasdam auctoritates factas a regibus Langobardorum Francorum[q]ue seu piissimorum augustorum, Carolo videlicet prestantissimo imperatore atque Hludouuico serenissimo augusto, in quibus statutum et diffinitum comperimus, ut nullus iudex publicus vel alia quaelibet iudiciaria potestas ab hominibus eiusdem monasterii, qui pro utilitate monachorum inibi deo servientium negotiandi causa huc illucque discurrerent vel ad praefatum monasterium conferre vel adducere aliquid viderentur, nullum theloneum aut ullam redibitionem vel exactionem nec pontaticum de hoc, quod fiscus eorum recipere aut sperare poterat, tam de carris quam de sagmatibus sive de navali remigio vel certe, quod humeris ho[mines con]portare viderentur, aut de eorum pecoribus vel de quibuslibet causis praefatum theloneum aut ullam actionem exigere praesumeret; quibus auctoritatibus clarissimorum [reg]um imperatorumve deprecatus est [idem Iosep]h nostrae etiam firmitatis praeceptum subiungi. Cuius praecibus ob eius reverentiam libentissime annuentes has nostrae claritudinis litteras fieri decrevimus, per quas decernimus atque iubemus, ut ab hominibus praefati monasterii, qui h[uc illucq]ue negotiandi gratia, sicut supra dictum est, discurrunt vel qui monasterio aliquid conferre vel adducere videntur, sive etiam ab eis hominibus, qui ad idem monasterium aspiciunt, nihil omnino a quolibet ministro rei publicae vel cuiuscumque exactore intra regna deo propitio nostra exactetur nec theloneum vel pontaticum sive rotaticum aut clusaticum sed neque, quod in carris aut in sagmatibus vel dorsis hominum conportare videtur, requirere nec accipere quispiam ab eis praesumat, nec [de eorum] ovibus pro pascuis pontaticum aut agrarium vel navalem remigium tam in eundo quam in redeundo aliquid exigere aut ullam inferre audeat contrarietatem vel inquietudinem, sed sicut in pristinis auctoritatibus repperimus et a nobis supra prelibatum et diffinitum est, ita maneat pro nostra aelemosina nostris futurisque temporibus inviolabile. Et ut haec nostra auctoritas firmius conservetur, manu propria eam subter firmavimus et anuli nostri impressione adsignari iussimus. Signum (MF.) Hlotharii serenissimi augusti. (C.) Remigius notarius advicem Hilduini recognovi et (SR. NT.: Remigius notarius advicem Hilduini recognovi et subscripsi) (SI. D.) Data id. iun. anno Christo propitio imperii domni Hlotharii pii imperatoris in Italia XXVI et in Francia VI, indictione VIIII; actum Aquisgrani palatio regio; in dei nomine feliciter amen (NT.: amen).

MGH DD Lo I, p. 223, n. 91; Monumenta Novalicensia, vol. I, p. 80, n. 29; ChLA 57, p. 86, n. 17.