Torino, Archivio di Stato, Corte, Materie ecclesiastiche, Abbazie, S. Colombano di Bobbio, m. 1, n. 10
source date: [843 August 22] [Gondreville (FR)]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

(C.) In nomine domini nostri Iesu Christi dei aeterni. Hlotharius divina ordinante providentia imperator augustus. Cum petitionibus servorum dei iustis et rationabilibus divini cultus amore favemus, superna nos gratia muniri non diffidimus. Igitur omnibus fidelibus sanctae dei ecclesiae et nostris praesentibus videlicet et futuris notum sit, quia vir veneralis Amalricus [Cumensi]s urbis vocatus episcopus et ex monasterio quod nuncupatur Bobio abba, et est constructum in honore beati Petri apostolorum principis, ubi sanctus Columbanus corpore requiescit, detulit serenitatis nostrae obtutibus recolendo memoriae genitoris nostri Hludouuici augusti preceptum inmunitatis, in qua continebatur insertum, qualiter ipse ob amorem d[ei] tranquillitatemque monachorum ibidem consistentium cum rebus omnibus ac familiis suis ad eundem monasterium iuste et legaliter pertinentibus sub suae defensionis receperit inmunitate atque tuitione. Unde nostram deprecatus est excellentiam, ut ob animae nostrae emolumentum et aeternae retributionis premium morem sequentes paternum praedictum monasterium cum monachis ibidem degentibus et rebus ac familiis inibi iuste et legaliter pertinentibus sub nostra susciperemus inmunitate atque plenissima defensione. Cuius precibus ob divini cultus amorem et sacrae religionis tranquillitatem libentissime adnuentes hoc inmunitatis nostrae praeceptum statuimus fieri, per quod praecepimus, ut nullus iudex publicus neque missus discurrens, sed neque cuiuslibet potestatis persona in ecclesias, senedochia, curtes, villas, loca vel agros seu reliquas possessiones memorati monasterii, qua moderno tempore in quibuslibet pagis et territoriis infra ditionem imperii nostri iustae et legitime tenet vel possidet vel quae deinceps in iure ius sancti loci divina pietas augeri voluerit, ad causas iudiciario more audiendas vel freda aut teloneum exigendum aut mansiones vel paratas faciendum aut paraveredos vel fideiussores tollendos aut homines ipsius monasterii tam ingenuos quam servos super terram ipsius commanentes distringendos nec ullas redibitiones aut inlicitas occasiones exquirendas ullo umquam in tempore ingredi audeat vel ea, que supra memorata sunt, penitus exigere praesumat, sed liceat memorato Amalrico abbati suisque successoribus res praedicti monasterii sub inmunitatis nostrae defensione quieto ordine possidere, quatenus monachus, qui ibidem deo famulari videtur, pro nobis et coniuge proleque nostra atque stabilitate a deo nobis commissi atque conservandi iugiter domini misericordiam exorare delectet, et [quicum]que ex his, quae praescripta sunt, quippiam violare praesumpserit, sciat se triginta libras argenti optimi secundum veterem morem parti praefati ecclesiae persolvere nostramque insuper incurrere offensionem. Quod si aliquis ex hominibus ipsius ecclesiae tam ingenuis quam servis aliquid deliquerit, unde fiscus noster quippiam sperare potuerat, totum hoc pro mercedis nostrae augmento parti praefatae ecclesiae concedimus et hoc prorsus decernimus, ut nihil inde ullo umquam in tempore requiratur. Confirmamus etiam quandam forestem quae nuncupatur Mons longus cum curte iuxta se posita, cum appenditiis vel adiacentiis suis nec non et alpem quae [voc]atur Adra cum terminibus suis, sicut in praecepto domni et piae memoriae genitoris nostri insertum et manu sua propia firmatum esse conperimus. Continebatur etiam in eodem praecepto domni et genitoris nostri, ut omnes res, quae per praecepta et munimina cartarum eidem sancto loco legaliter ac rationabiliter delegatae fuerunt vel in antea a deo timentibus hominibus condonatum fuerit, ut per eundem praeceptum iam dictum monasterium vel rectores ipsius loci haberent atque possiderent et quicquid inde ad profectum ipssius ecclesiae vel monachis ibidem degentibus facere voluissent, iure ecclesiastico liberum perfruerentur arbitrium, quod libenter nos similiter concessisse et in omnibus per hoc nostrum praeceptum corroborasse et omnium fidelium nostrorum cognoscat industria. Et ut [hoc nostrum pragmaticum] sive praeceptum ut pleniorem in dei nomine obtineat vigorem et a fidelibus sanctae dei ecclesiae et nostris verius credatur ac diligentius conservetur, manu propria subter firmavimus et anuli nostri inpressione assignari iussimus. Signum (MF.) Hlotharii serenissimi augusti. (C.) Eichardus notarius advicem Agilmari recognovi et (SR.) (SI. D.) Data XI kld. septembr. anno Christi propitio imperii domni Hlotharii piissimi augusti in Italia XXIIII et in Frantia IIII, indictione VI; actum Gundulfi villam palatio regio; in dei nomine feliciter amen.

MGH DD Lo I, p. 193, n. 77; ChLA 57, p. 78, n. 15.