Salerno, Archivio Storico Diocesano, A.1.16 (già Arca I, n. 17) (ed. Giordano 2014, Le pergamene, n. 33)
source date: [1060 February] [Salerno] [1178 July]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine sancte et individue Trinitatis. Gisulfusdivina favente clementia Langobardorum gentis princeps. Quoniam sancte maioris ecclesie universi orbis status regitur dictione et ipsius dominatores illius rectorum precibus gubernetur, condecet nos curam et sollicitudinem circa venerabilia loca diligentius habere quo, equissimo retributore remunerante, et nostra dominatio proedetur et a Deo nobis concesse patrie populus gubernetur. Idcirco, per interventu domne Gemme principisse karissime genitricis nostre et per postulationem tuam, o reverendissime domne Alfane archiepiscope huius Salernitani episcopatus spiritualis pater et orator noster, concedimus in suprascripto Salernitano archiepiscopio terram cum casas ligneis, pertinentiam nostro sacro palatio, intra hanc civitatem, que a parte meridiei plateam in qua mercimonium conficitur coniuncte sunt per fines et mensuras iusto pede manus hominis mensuratas: a parte orientis est finis terra ipsius archiepiscopii et pedes viginti duo minus planta manus hominis una; a parte meridiei est finis ipsa platea et pedes quinquaginta; a parte occidentis est finis terra suprascripti nostri sacri palatiii <sic> et pedes viginti et septem; a parte septentrionis est finis sicut totus paries saberritus discernit et mensuras intra ipsas casas secus ipsum pertinentem pedes quinquaginta e[t c]um omnibus que intra eas sunt, cunctisque [earum pertinentiis et cum vice de viis et de] ipsa platea. Ea ratione ut semper sint in potes[tate tua, domne archiep]iscope, et successorum tuorum et partium ipsius archiepiscopii, et tu et successores tui et pars iamdicti archiepiscopii licentiam habeatis ex eo facere quod voluerint. Et concedimus in eodem archiepiscopio ut tu et successores tui et pars iamdicti archiepiscopii cum volueritis potestatem habeatis in eis negotiatores ordinare et plancas in ipsa platea secus ipsas casas rationabiliter ponere et habere quot volueritis qui carnes in eis macellent et vendant, similiter et alias res in eis vendant et mercimonient et negotient quomodo et qualiter voluerint. Et quicquid in eis vendiderint et mercimoniaverint et lucrati ex eo fuerint sibi haberent faciendum ex eo quod voluerint. Exactores nec pars nostre res puplice nullo tempore eis plateaticum vel pensionem aut aliquam dationem tollere querant, set quicquid nostre rei puplice facere et persolvere debuerint tibi et successoribus tuis et partibus ipsius archiepiscopii faciant et persolvant. Et neque a nostris iudicibus, comitibus, castaldis neque a quibuscumque actoribus nostre rei puplice quolibet tempore tu et successores tui et pars iamdicti archiepiscopii habeas de eo aliquam contrarietatem, quod in ipso archiepiscopio sicut suprascriptum est [concedimus] et in perpetuum illud securiter habeatis et faciatis ex eo quod volueritis. Textum vero harum concessionum scribere precepimus te Aceprandum levitam et scribam suprascripti nostri sacri palatiii. Anno nobis a Deo concessi principatus octavo decimo, mense februario, concurrente indictione tertiadecima.

Editions: Giordano 2014, Le pergamene, n. 33. Document summaries: Schipa 1887 [1968]*, n. 61, p. 764 [268]*; Balducci 1970, pp. 9, 16, 125.

Pratesi 1958, p. 200; Taviani Carozzi 1991, II, p. 1149.

https://www.pergameneonline.it/dettagliopergamena.php?idArchivio=190

Il preceptum del principe longobardo di Salerno Gisulfo II, oggi deperdito, ci è noto da una copia autentica del luglio 1178 redatta da Iohannes notarius (Giordano 2014, pp. 389-390). Voigt aveva erroneamente interpretato il nome del notaio con Liutprandus (Pratesi 1958, p. 200).